Δεν υπάρχει αλληλοσεβασμός .

ΣΕΒΑΣΜΟΣ

Μίσος, διαχωριστικές γραμμές, εμφυλιοπολεμικές κραυγές και επικίνδυνες, ιδεοληπτικές εμμονές, χωρίς να μπορούμε να αντιληφθούμε ότι ο ανθρωπισμός είναι κατάκτηση του ουμανιστικού κινήματος του Ελληνικού και Ευρωπαϊκού πνεύματος και των συγχρόνων κοινωνιών και όχι κάθε μουχλιασμένης ιδεοληψίας.
Ο καθένας προσπαθεί να επιβάλλει την ”αλήθεια” του στους άλλους και όταν δεν το καταφέρνει, τους χαρακτηρίζει αρνητικά, τους επιτίθεται και τους …μισεί.
Το αδελφοκτόνο μένος, η διχόνοια και η αλληλοσφαγή, πάντα υπήρξαν τα ανίκητα ελαττώματα της φυλής.
Οποτε καταφέραμε να παραμερίσουμε τις διχαστικές τάσεις και να δράσουμε ενωμένοι για έναν κοινό σκοπό, πάντα μεγαλουργήσαμε.
Στην κομπλεξική, ακαλλιέργητη, εγωπαθή ΝεοΓραικύλικη Ελληνική κοινωνία , κυρίαρχος είναι ο φιλοτομαρισμός, η αδιαφορία για τον συνάνθρωπο (τον παρόντα και τον μελλούμενα ερχόμενο), η διαφθορά, ο υλισμός, η ηθική κατάπτωση, η αναξιοκρατία, η φαυλότητα, η απάθεια και η παραίτηση από οτιδήποτε, καθιστά τον άνθρωπο -άνθρωπο.
Το πρόβλημα είναι πρόβλημα τερατώδους ελλείμματος Παιδείας-Ψυχικής Καλλιέργειας-Αυτοσυνείδησης των πολιτών .
Οι πολιτικές προσεγγίσεις που τσουβαλιάζουν για την ευκολία μας συμπεριφορές και ομάδες, αποτελούν παραπλανητικές – βολικές (κατά περίπτωση) ερμηνείες, του παρακμιακού φαινομένου που βιώνουμε.
Κυριαρχούν η απληστία, η ασυδοσία, αλλά κυρίως είναι η υψηλή κατά κεφαλήν ανοησία που καθιστά τις πένουσες πλειοψηφίες ανά τη γη πειθήνιες υπηρέτριες των παγκόσμιων κεφαλαιοκρατών.
Η συνεχής επιλογή αχρήστων στα ύπατα πολιτικά αξιώματα, διαιωνίζουν το αδιέξοδο και καταδικάζουν στη μιζέρια ανθρώπους και λαούς .
Ποιός είναι ο ‘’ ανεπτυγμένος κόσμος’’ ;
‘’Ανεπτυγμένος’’ σε ποιόν ακριβώς τομέα, με ..ανάπτυξη που αφορά πόσους και ποιούς;
Εις βάρος πόσων και ποιών επιτυγχάνεται η ‘’ανάπτυξη’’ στην οποία αναφέρονται;
Περνούν βιαίως καθημερινά στην κρεατομηχανή εκατομμύρια κι από το αίμα τους καλοπερνάνε ελάχιστοι.
Αριστερός ή Δεξιός, φιλόπατρις ή άπατρις, άνθρωπος ή ερπετό, δεν είναι κανείς σύμφωνα με τις δηλώσεις του.
Μόνο οι επιλογές και η καθημερινή μας πρακτική μας χαρακτηρίζουν.
Οι εύκολες αρνητικές ταμπελίτσες, οι αφορισμοί και οι απαξιωτικές αλληλοκατηγορίες, θολώνουν μόνο τα νερά, προσπαθώντας ματαίως να ‘’κρύψουν’’ τις τραγικές ομοιότητες ,των  συγκρουόμενων ‘’αντίπαλων’’ στρατοπέδων.