Όρμα Ρένα στην αρένα…

ΕΥΠ

Εξίσωση προς τα κάτω, σταδιακή προλεταριοποίηση όλων, υποβάθμιση της Παιδείας, αποδόμηση της εθνικής ταυτότητας,γιά να φτιαχτεί ο ταξικός πολτός για τον μετασχηματισμό της κοινωνίας, σύμφωνα με τό μηδενισμό που έχουν στον εγκέφαλό τους.
Το δικό τους μνημόνιο, που τό υπέγραψαν στα τέσσερα, επειδή δεν εκβιάζονταν να το υπογράψουν όρθιοι.
Αυτό πού ξεκινάει κόβοντας συντάξεις και δίνοντας στα δεκανίκια τους δημόσιους υπάλληλους 150 εκ. ευρώ τον χρόνο αυξήσεις.
Που θα τα πληρώνουν όλοι αυτοί που ήδη συντηρούν τους μόνιμους -βρέξει χιονίσει- κρατικοδίαιτους, αλλά ταυτόχρονα κλείνει και τις όποιες ιδιωτικές επενδύσεις , στέλνοντας οικογένειες στην πείνα.
Διορίζουν, ότι πλησιέστερο σε συγγενικό οικογενειακά και κομματικά πρόσωπο κυκλοφορεί, και σου λένε μετά , ότι θα σε προστατεύσουν.
Η ψευδαίσθηση που καλλιεργεί η ρητορική της “αριστεράς” και που,δυστυχώς, βρίσκει αρκετούς αποδέκτες.
Ένα από τα θεμελιώδη αξιώματα,είναι ότι η πολιτική που εφαρμόζει περιστρέφεται γύρω από τη προστασια των αδύναμων.
Πολλοί δηλαδή πιστεύουν ότι μια “αριστερή” κυβέρνηση,έρχεται για να κάνει καλύτερη τη ζωή τους.
Ε,λοιπόν πουθενά δεν έχει συμβεί αυτό.
Οι αδύναμοι εξακολουθούν να είναι αδύναμοι και μάλιστα,ο αριθμός τους αυξάνεται γεωμετρικά.
Πού οφείλεται αυτό-αν το δεις επιφανειακά- τό παράδοξο;
Μα στην εξόντωση,με πρόσχημα τη δίκαιη κατανομή των βαρών,της πιο παραγωγικής συνιστώσας της οικονομίας,του βασικού φορολογικού και ασφαλιστικού αιμοδότη,της μεσαίας τάξης.
Αυτή τελικά είναι η ψευδαίσθηση που ,έντεχνα δημιουργεί η “αριστερή” προπαγάνδα.
Δεν ανέλαβαν την εξουσία για να βελτιώσουν το επίπεδο διαβίωσης των οικονομικά αδύναμων,αλλά για να φέρουν στο ίδιο επίπεδο και αυτούς που διαβιούν καλύτερα!
Τό Καθεστώς των τσαρλατάνων, των επαγγελματικά άχρηστων, τών ανίδεων σκιτζήδων είναι εδώ.
Στηριγμένο στα αντιδραστικά προνομιούχα κοινωνικά στρώματα (αλλά και σε εξαπατημένα άλλα -εξαθλιωμένα), αναίσχυντα συντηρεί το σεσηπός παρελθόν και αποδεκατίζει τον τόπο.
Βαθιά άρρωστη κοινωνία αντιδραστικών μπουλουκιών,πού αντιπαθούμε θανάσιμα το Κράτος Δικαίου, τη νομιμότητα και τη θεσμικά τεκμηριούμενη κανονικότητα.
Με εντολή της ΕΥΠ το καλοκαίρι είχαν μπει φρουροί στον Νομισματοκοπείο, μη τυχόν και πηδήξει κανείς τη μάντρα και μπει μέσα.
Αν παραβλέψουμε το γεγονός ότι ο Λαφαζάνης, απλά λέει λαφαζανιές, έχουμε τήν κυβέρνηση αλλά και τόν πρώην υπουργό Βαρουφάκη,να αμφισβητούν τα λεγόμενα του Στουρνάρα, υπονοώντας ότι εφόσον δεν τους ειδοποίησε για την εισβολή όλα είναι μυθεύματα.
Τι έγινε καί μπερδεύτηκαν,δέν ήξεραν για το σχέδιο Β και περίμεναν τον Στουρνάρα να τους ενημερώσει ,ή ήξεραν και έδωσαν εντολή για φύλαξη από την ΕΥΠ;
Όλη η κυβέρνηση γνώριζε και ετοίμαζε σχέδιο κατάλυσης της Δημοκρατίας.
Και ο Τσίπρας και ο Δραγασάκης και ο Βαρουφάκης και όλοι οι υπουργοί είχαν λάβει γνώση του σχεδίου για παράλληλο νόμισμα.
Κάποιοι το είχαν πάει παραπέρα και σχεδίαζαν ντου σε ΤτΕ και στό Νομισματοκοπείο.
Όμως, δεν μπορεί ο Τσίπρας να το παίζει τώρα αθώα περιστερά.
Ήξερε, είχε ενημερωθεί για το plan B και απλά πανικοβλήθηκε .
Ήταν λογικό να υπάρχει plan B για αλλαγή νομίσματος, από το συγκεκριμένο κόμμα.
Φυσικά δεν απάνταγε στα πραγματικά προβλήματα της Ελληνικής οικονομίας αλλά σε φαντασιακά,όπως το κόστος του υπέρογκου δανεισμού της χώρας.
Και ήταν και είναι φαντασιακό γιατί η Ελλάδα δεν πλήρωνε ή πληρώνει ούτε ένα ευρώ, από τα δικά της έσοδα για τόκους ή χρέος.
Αντίθετα σχεδόν ολόκληρες οι δημόσιες επενδύσεις ,αλλά και το αγροτικό εισόδημα χρηματοδοτούνται από την ΕΕ.
Το plan A ήταν ο εκβιασμός της Ευρωζώνης, μέσω της αναταραχής των αγορών, που δοκιμάστηκε με το δημοψήφισμα και απέτυχε πλήρως.
Εκδοχή του Plan Β είχε και ο Βαρουφάκης ,ο οποίος δεν ομολογούσε μεν την αλλαγή νομίσματος, αλλά το βαφτιζε “ευρώ” που όμως θα ήταν virtual. Αναμενόμενα παπατζίδικα κολπάκια.
Έτσι πήγαμε στο plan C,δηλαδή σε νέο τριετές μνημόνιο.
Υποστηριζόταν από τους μετριοπαθείς και αυτό λόγω ανάγκης ,μια και το τέλος του δεύτερου μνημονίου με ένα ημιμνημόνιο credid facility, είχε ήδη καεί από τον Βαρουφάκη με την περίφημη “διαπραγμάτευση”
Το plan B ήταν πραξικόπημα και η κυβέρνηση θά μπορούσε να το περάσει από τον λαό την συγκεκριμένη περίοδο.
Θα οδηγούσε όμως σε μετωπική ρήξη εσωτερικά, με όλο και μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού λόγω της εξαθλίωσης του, και η απάντηση δεν μπορούσε να είναι παρά ο αυταρχισμός και η κατασκευή εσωτερικών εχθρών.
Η αρχή είχε ήδη γίνει από την πρόεδρο της βουλής και όχι μόνο.
Το plan B ήταν της ομάδας που αργότερα διασπάστηκε από τον Σύριζα
Το τέλος της τραγωδίας φυσικά θα το έδινε κάποιο Γουδή, μια και το πείραμα της νέας Οκτωβριανής επανάστασης (και όχι μόνο αλλαγή νομίσματος) εκεί θα κατέληγε.
Σε όλα αυτά ήρθε απροσδόκητα, το plan D του Schauble για συμφωνημένη και με βοήθεια μετάβαση σε εθνικό νόμισμα.
Αν και δεν εφαρμόστηκε, ήταν αρκετό για να επιστρέψει ο Βαρουφάκης στην κωμωδία και ο Λαφαζάνης έξω από τον Περισσό, όπου αντίστοιχα ανήκουν.