Τα ”ημερομήνια” δείχνουν, ότι πολλά εξυφαίνονται παρασκηνιακώς, από κάποια Κέντρα της Εσπερίας.

ΘΕΙΕ ΚΩΣΤΑ

Τά συνεταιράκια και οι κρυφοκοιτάζοντες πρός τίς καρεκλίτσες τής εξουσίας, βγήκαν παγανιά.
Αυτή τη φορά δε στηρίζουν ευθέως Τσίπρα ,γιατί με όσα έχουν γίνει προσέχουν μήν εκτεθούν, αλλά κάνουν προπαγάνδα, μη τυχόν και βγει ο μορφωμένος μεταρρυθμιστής Κυριάκος και τους τσακίσει.
Σωστός,καθαρός,ικανότατος με βαριά χαρτιά ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Μπορεί καί ξέρει να διαχειρίζεται με αποτελέσματα.
Η έντιμη και ειλικρινής πολιτική του θητεία , αποτελούν εχέγγυα για μια καινούργια και ριζικά διαφοροποιημένη αξιωματική αντιπολίτευση Ν.Δ, που θα έχει εποικοδομητική παρουσία στα πολιτικά δρώμενα ,γιά ένα νέο ξεκίνημα στην παρούσα φάση .
Αυτό πρέπει να βλέπουμε και να κρίνουμε , με ανοιχτά μάτια και ξεκολλημένα μυαλά .
Γιατί , δυστυχώς έχουμε πάθει και ακόμη παθαίνουμε , αλλά δέν μαθαίνουμε , από τα τραγικά λάθη μας .
Επιτέλους θα πρέπει να ισχύσει η αξιοκρατία σε αυτή τη χώρα και να αφεθούν οι του ιδιωτικού τομέα που μοχθούν να πάνε μπροστά.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι η ευκαιρία μας,γιά νά εξαλειφθεί ο λαϊκισμός που έχει κατακυριεύσει τη χώρα, μετατρέποντάς τη σε χώρα αγράμματων και στερημένων, άλλως πρέπει νά τά μαζεύουμε και να φεύγουμε -όσοι απομείναμε- , αφήνοντας πίσω τους ανίκανους ωφελιμιστές,που θα μείνουν να φαγωθούν μεταξύ τους.
Ας γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί γιατί κοιμόμαστε όρθιοι και μετά κλαίμε γιατί μείναμε τόσο πίσω.
Ας σταματήσει επιτέλους ο λαϊκισμός, αυτή είναι η μάστιγα της χώρας μας .
Όσο το κράτος διογκώνεται, τόσο θα αυξάνεται η ανεργία στον ιδιωτικό τομέα, γιατί κανείς εργοδότης δεν μπορεί να αντέξει τους επιρριπτόμενους φόρους και την αύξηση των εισφορών ,όπως και την αυτονόητη αύξηση του κόστους παραγωγής, ώστε να υπάρξει ανταγωνισμός, παραγωγικότητα, πλούτος και δυνατότητα απασχόλησης με δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
Ο απαρχαιωμένος μηχανισμός της πελατειακής δημόσιας διοίκησης, αποτελεί τον ογκόλιθο του προβλήματος, που όσο αυξάνεται τόσο και περισσότερη δυστυχία θα μας επισωρεύει.
Ο συστηματικός προπαγανδιστικός μηχανισμός έχει τόσο αλλοιώσει στο κοινωνικό υποσυνείδητο την έννοια του επιχειρείν και του ανταγωνισμού τής ελεύθερης αγοράς και ενδυναμώσει την αριστερίστικη κρατιστική ιδεολογία.
Όλα με το περιτύλιγμα της αριστερίστικης χρυσόσκονης του τίποτα, φαίνονται αρεστά στους ανοικοκύρευτους, έτοιμους για κωλοτούμπες, αρκεί να μη χαθεί η καρέκλα.
Και το καράβι της χώρας ακυβέρνητο χωρίς πυξίδα, χωρίς προσανατολισμό, χωρίς μέθοδο ,χωρίς διέξοδο ,χωρίς ελπίδα.
Ο καταποντισμός οσονούπω προβάλλει ευδιάκριτα, με απόλυτη βεβαιότητα, γιατί τα ευχολόγια που έγιναν τόσο πολλά πια ,δεν πιάνουν.
                                                                                                          Νά μου το θυμηθείτε ,είναι κοντά η ώρα πού η κατηγορία πού θα απευθύνουν στήν κυβέρνηση Σαμαρά, θα είναι γιατί δεν εφάρμοσε τόσο γρήγορα και χωρίς φόβο το μνημόνιο.

Ο λαϊκισμός και οι επικοινωνιακές τακτικές, δεν παράγουν φιλολαϊκή πολιτική, αλλά κουτόχορτο και πνευματικά καστραβέτσια.
“Οι λέοντες της πολιτικής σκέψης και πρακτικής”, μεταλλαγμένοι σε φύλακες καί εγγυητές …
Η φρούδα ελπίδα των αφελών, πεθαίνει πάντοτε μετά από αυτούς- και σίγουρα, τελευταία.
Τον υπερπολύτιμο χρόνο μας μονάχα σπαταλούν, οι βολικές ψευδαισθήσεις και η ματαιοπονία νά αναθέτουμε το αύριο, στη μεγαλοψυχία τών “σωτήρων”, που επιλέξαμε.
Το προσεχές παρόν μας και το μέλλον μας, θα είναι αυτό που εμείς θ΄αποφασίσουμε και που θα μας αξίζει.
Άς μήν παραχωρήσουμε άλλη φορά το σχεδιασμό του ,σε τυχοδιώκτες κι αδίστακτους ωφελιμιστές.
Όταν ο Γκράμσι ,έγραψε το ”ζούμε την εποχή των τεράτων”, φυσικό είναι να μην είχε υπ’ όψιν του αυτά που κυοφορούνται και υπογείως τεκταίνονται -σήμερα- στην Ελλάδα,
Πάντως εάν ζούσε σήμερα, δεν θα μιλούσε για την ”εποχή των τεράτων”, αλλά για την εποχή των πλέον αθλίων τεράτων, δηλαδή, την εποχή που βιώνει -σήμερα- η Ελλάδα, τη στιγμή ακριβώς, που γράφονται οι τελευταίες αράδες της Μεταπολιτευτικής μας περιόδου.
Τα ”ημερομήνια” δείχνουν, ότι πολλά εξυφαίνονται παρασκηνιακώς, από κάποια Κέντρα της Εσπερίας.
Aπό κάποιους , παρά …θιν’ αλός αναχωρήσαντες και την αινιγματική σφίγγα ποιούντες, αν και οι κακές γλώσσες τους θέλουν μην ποιούν την σφίγγα, αλλά τη ”νήσσαν”.
Oλοι αυτοί που απεργάζονται ”λύσεις” για το Ελληνικό πολιτικό πρόβλημα, ”λύσεις” προσαρμοσμένες προς το δικό τους ίδιον όφελος και όχι βέβαια για να ανασάνουν οι Έλληνες, κι έχουν ως οργανέτα τους ,τούς ”χρησίμους ηλιθίους” τους….
Όπως θα έλεγε κι ο Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοφ ή “σύντροφος” Λένιν.
Εμπρός μας λοιπόν, εκτός από τα δύσκολα, βρίσκονται και τα ”παρά φύσιν”.
Κι αν κάποια από τα ”παρά φύσιν”, λύνονται με ένα νόμο, ή με μια de profundis συγγνώμη του Τσίπρα καθυστερώντας την ψήφιση του ”Συμφώνου Συμβίωσης”, το πολιτικό παρά φύσιν δεν λύνεται εύκολα και τοιουτοτρόπως.
Καλό είναι να μην λησμονούμε, πως η φύση εκδικείται αυτούς που παραβιάζουν τους κανόνες της,
η φύση που απεχθάνεται τα κενά, θα κάνει αυτά που πρέπει, ως φυσική ροή και αποκατάσταση των πραγμάτων.
Νομοτελειακώς θα καλυφθεί το ”κενό” που θα δημιουργήσουν καποιοι μονίμως παρασκηνιακώς κινούμενοι, αγκαζέ με τους κολαούζους τους ή κατά Λένιν – τους ”χρησίμους ηλιθίους” τους.
Το ευοίωνο είναι, πως η ”εποχή των ”πλέον αθλίων τεράτων” βαίνει προς την εκπνοή της και σύντομα θα ζήσουμε μια άλλη εποχή, απηλλαγμένη, αν όχι από τις διαχρονικές μεταπολιτευτικές μας ενοχές, μα σίγουρα  από τους “διαπιστευμένους”  μας σωτήρες …