Δεν μπορείς να ξυπνήσεις κάποιον που προσποιείται ότι κοιμάται…

ανα

Ρεαλισμός, αλήθεια, δουλειά, πίστη, φιλοπατρία , οικογένεια
Αυτό είναι το μοναδικό reset που μπορούμε να κάνουμε
Αλλιώς θα “αριστερίζουμε” στο ψέμα, αλληθωρίζοντας στους τοίχους της μιζέριας μας για πάντα.
Η κυβέρνηση ασχολείται με θέματα ήσσονος σημασίας, που μόνο κάτι… ευαισθητούλιδες συγκινούν, βάζει στο τραπέζι ψεκασμένες απραγματοποίητες ανοησίες , πετάει κι έναν Φίλη να δέσει ο μουσακάς, ρίχνει κι έναν Κατρούγκαλο να χωνευτεί καλύτερα το ασφαλιστικό, αλλά από πραγματική πολιτική μηδέν.
Πολιτική για την ανάπτυξη, για την έξοδο της χώρας στις αγορές, για την ισχυροποίηση της Ελλάδας, για την άρση των μνημονιακών θηλιών, αυτά είναι του καπιταλισμού… ποιος ασχολείται μ’ αυτά.
Πού είναι η “επαναστατική έπαρση” τών κυβερνώντων, που από γκρεμιστές του καπιταλισμού κατέληξαν τα πιο πειθήνια μνημονιακά σκυλάκια του καναπέ, που δίνουν γη και ύδωρ στην μαντάμα(!) Μέρκελ, μπας και κρατήσουν τις καρεκλίτσες τους.
Συγκρούστηκαν με την πραγματικότητα, και ως είθισται αυτή κέρδισε.
Ποιες τράπεζες, ποια αεροδρόμια, ποια λιμάνια, ποια κόκκινα δάνεια, ποιες πρώτες κατοικίες, ποιες συντάξεις, ποια απασχόληση…
Όλα στάχτη και μπούρμπερι, όπως άλλωστε και οι αυξήσεις, τα 751 ευρώ, η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ,  το τέλος των χαρατσιών και των διοδίων, και όλα αυτά τα ψεύτικα φό-μπιζου, που οι κυβερνώντες πλάσαραν στο πόπολο ως ακριβά κοσμήματα, με σκοπό να υφαρπάξουν την ψήφο του…
Ακολουθεί μια ακόμη χρονιά μνημονίου και σκληρής λιτότητας, με τήν σφραγίδα των ‘αντι-μνημονιακών” Αλέξη και Πάνου.
Η κυβέρνηση δείχνει να οσφραίνεται ότι τελειώνουν τα όρια της όποιας κοινωνικής ανοχής, όσο απομακρύνεται από τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου και όσο η ανέχεια και η ανεργία σε συνδυασμό με την άγρια φορομπηχτική πολιτική ενισχύουν τις αντιδράσεις του κόσμου.
Αυτό φυσικά έχει τις επιπτώσεις του και στη συνοχή της κοινοβουλευτικής της ομάδας.
Η επιλογή της επιτάχυνσης των ρυθμών προφανώς εκφράζει την λογική του “να ξεμπερδεύουμε” με το πρώτο πακέτο των μνημονιακών δεσμεύσεων, προκειμένου να υπάρξει το κατάλληλο κοινωνικό μασάζ για το επόμενο.
Καθόλου τυχαίο δέν είναι ότι η ψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου θα συμπέσει με τον κουρνιαχτό που θα σηκώσει η εδώ και εβδομάδες αναγγελμένη νομοθετική παρέμβαση προκειμένου να καταστεί δυνατή η νέα σύνθεση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, και να προχωρήσει η διαδικασία αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών.
θα επιδιώξουν να δώσουν την αίσθηση της “μάχης με την διαπλοκή”, όμως ο μόνος στόχος είναι η διαμόρφωση ενός πιο φίλιου μιντιακού τοπίου ,με ξαναμοίρασμα των αδειών σε παλιά και νέα τζάκια.
Πλάι σε αυτή την πρωτοβουλία θα προστεθεί η επανακατάθεση του λεγόμενου παράλληλου προγράμματος και ο “θόρυβος” αναφορικά με τους ελέγχους στις λίστες της Ρηνανίας και τη λίστα Φαλτσιανί.
Ακόμη η μνημονιακή διαχείριση στην Πορτογαλία και οι απανωτές μετεκλογικές διαβουλεύσεις στην Ισπανία παρουσιάζονται ως απαρχή αλλαγών στις χώρες της Ευρώπης,παραβλέποντας το γεγονός ότι η μνημονιακή προσαρμογή αποτελεί “ένα το κρατούμενο” για τις χώρες της Ιβηρικής χερσονήσου.
Ξεκάθαρο βεβαίως και το μήνυμα του πρωθυπουργού προς την κοινοβουλευτική του ομάδα , ότι “ο λαός τους ψήφισε για να εφαρμόσουν τη συμφωνία που υπέγραψαν”, ενώ στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις σημειώνεται πως η μόνη επιλογή που υπάρχει για όσους θα θελήσουν να διαφωνήσουν είναι η λύση Σακελλαρίδη.
Δηλαδή η παράδοση της έδρας και η αποχώρηση.
Σιγά λοιπόν , η πατρίδα κοιμάται,μην την ξυπνήσουμε από την χειμερία νάρκη της, μόνο που αυτή διαρκεί πολύ καιρό και είναι ανησυχητικό φαινόμενο.
Όμως δεν είναι τυχαίο ότι μεταξύ άλλων, οι λέξεις “αρπαχτή” και “δημοσιουπαλληλίκι” δεν μεταφράζονται σε καμία ευρωπαϊκή γλώσσα.
Είναι νοοτροπίες που  μας διακατέχουν  εδώ και δεκαετίες.
Η προσπάθεια που γίνεται από τούς μεσσίες , ώστε να φανεί ο λαός αμέτοχος στο χάλι που επικρατεί, δεν πείθει κανέναν.
Ο καθένας μέσα του, την αλήθεια του την ξέρει.
Οι νοοτροπίες της αρπαχτής, της ρεμούλας, του λαδώματος, της φοροδιαφυγής, του βολέματος καθώς και το δημοσιοϋπαλληλίκι, αλλάζουν μόνο με την Παιδεία.
Για να αποδώσει αυτό, θέλει 40 χρόνια,κι επειδή δεν έχουμε 40 χρόνια καιρό, πρέπει οι νοοτροπίες αυτές να αλλάξουν άμεσα,και ΘΑ αλλάξουν.