Η ενοχή είναι το κλειδί για όλα…“αριστερά” των ενοχών και των ΜΚΟ , ώς εντεταλμένος “χωροφύλακας” του “ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης”.

ΦΩΤΟ

Η κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του μεσαιωνικού Ισλαμικού Κράτους,ξεκίνησε μετά την συμφωνία ΗΠΑ- Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.
Μετά από αυτήν τη συμφωνία, όλα είναι έτοιμα για να υπάρξει μια τελική διευθέτηση στο πόλεμο στη Συρία, καθώς οι δύο πραγματικοί αντιμαχόμενοι (ΗΠΑ- ΙΡΑΝ) τα βρήκαν.
Για να προκύψουν- ωστόσο- και οι τελικές διευθετήσεις θα πρέπει να ελεγχθούν και οι “αντιπρόσωποι” μέσω των οποίων οι δύο πλευρές πολεμούσαν τα δυο τρία τελευταία χρόνια: από την μία η Τεχεράνη μαζί με την Μόσχα έχουν αναλάβει να καθοδηγήσουν τον πρόεδρο Ασαντ και οι Αμερικανοί τις δικές τους μαριονέτες: την λεγόμενη συριακή αντιπολίτευση και τους Κούρδους.
Η απουσία κοινής εξωτερικής- αμυντικής πολιτικής υπέρ ενός κοινού οράματος για τη θέση σου στον κόσμο που μπορείς να το υπερασπιστείς, αποκαλύπτει την αδυναμία της Ενωσης να αντιμετωπίσει τις παγκόσμιες προκλήσεις.
Έτσι, παρακολουθούμε τη Γερμανία να προσπαθεί να περισώσει την οικονομική της πρωτοκαθεδρία, τη Γαλλία να διεκδικεί το ρόλο του “δεκανέα” στις αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις και τις υπόλοιπες χώρες να ορθώνουν φράκτες μπας και ανακόψουν την ροή των εκατομμυρίων ανθρώπων που προσπαθούν να διαφύγουν από τα πεδία των μαχών, του θανάτου και της πείνας.
Μέσα σ αυτήν την κοσμογονία η Ελλάδα αποτελεί βασική πύλη εισόδου του προσφυγικού ρεύματος το οποίο θα συνεχίσει να ρέει αμείωτο όσο οι άνθρωποι αδυνατούν να επιβιώσουν στους φλεγόμενους τόπους τους.
Μετά και από το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι, η τάση περιχαράκωσης των συνόρων των ευρωπαικών χωρών αναμένεται να ενισχυθεί και να πολλαπλασιαστούν οι “φράχτες” με στόχο τον περιορισμό της μεταναστευτικής ροής.
Σε μια Ευρωπαική Ενωση αδύναμη να εκπονήσει μια κοινή στρατηγική για την εξωτερική της πολιτική και την άμυνα κάθε χώρα μέλος επιχειρεί να διασφαλίσει με όποιον τρόπο μπορεί τα βασικά του συμφέροντα.
Στην προκειμένη περίπτωση, η Ελλάδα, που δεν είναι σε θέση να ορίσει ούτε το ύψος του ΦΠΑ, αναρωτιέται κάποιος πως μπορεί να αποφύγει να μετατραπεί σε “αποθήκη” των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων που θα συνεχίσουν να αναζητούν τρόπους να περάσουν τους φράκτες προς την ευρωπαϊκή “ασφάλεια” και “ευημερία”.
Εμείς τώρα σαν σοβαρή-προοδευτική χώρα, “πρέπει” να κρατήσουμε τα σύνορα ανοιχτά σε ΌΛΟΥΣ, να σηκώσουμε μερικά ακόμη τζαμιά να στρατολογούνται …και θα αναλάβει η κυρά Τασία, ο Κουράκης, ο Λάμπρου και τα άλλα παιδιά να λύσουν οτιδήποτε προκύψει… με διάλογο.
Νά μήν ξεχάσετε νά μάς εξηγήσετε όμως γιατί τά ταξικά μας αδέλφια,οι Σουνίτες και οι Σιίτες βάζουν μπόμπες ο ένας στον άλλο, γιατί κάποιοι λιθοβολούν ακόμα γυναίκες για “μοιχεία”, γιατί πετάνε ομοφυλόφιλους από ταράτσες, γιατί δέχονται γάμους μεταξύ ενός ενήλικα και ενός δεκάχρονου κοριτσιού, γιατί κόβουν χέρια κλεφτών, γιατί έχουν θανατικές ποινές για αδικήματα όπως η εξύβριση των Θείων ή διαδηλώσεις εναντίον του καθεστώτος, και πάει λέγοντας.
Η βαρβαρότητα του ισλαμοφασισμού αποτελεί διαρκή απειλή του πολιτισμού και της ανθρωπότητας.
Η συγκεντρωτική άσκηση εξουσίας των ολιγαρχών τους χωρίς αναγνώριση δικαιωμάτων στους λαούς-υπηκόους τους, απαξιώνει την ίδια τη ζωή κάθε πολίτη της ισλαμικής χώρας, ώστε με τον φονταμενταλιστική θρησκοληψία τους, να κυριαρχεί το ένστικτο της επιβίωσης και η διάθεση των αυτοχειριαζόμενων να θυσιάζονται στο βωμό της δήθεν καθαγίασής τους, σκορπώντας αδιάκριτα το θάνατο, σε αθώους πολίτες, με άλλο τρόπο ζωής, κουλτούρα και πολιτισμό, που οι ίδιοι δεν μπορούν να αντιληφθούν, γιατί ζουν μέσα στον σκοταδισμό.
Αν δεν εκδημοκρατικοποιηθούν και ζουν στον θρησκευτικό τους μεσαίωνα, τέτοια φαινόμενα βαρβαρότητας όπως στο Παρίσι, που άφησε εμβρόντητο όλο τον πολιτισμένο κόσμο, που αισθάνεται διαρκώς απειλούμενος σε κλίμα αβεβαιότητας και απόγνωσης, θα εξακολουθούν όσο τα πολιτισμένα κράτη ανέχονται και δεν αντιμάχονται αποτελεσματικά όσους διατηρούν αυτόν τον ιδιόμορφο θρησκευτικό φασισμό.
Η επέκταση του μουσουλμανικού τόξου στην γερασμένη Ευρώπη της ευρωστίας και της πολυπολιτισμικότητας χωρίς καμία ελπίδα αφομοίωσης των μεταναστών μουσουλμάνων, που πάσχουν από ιδεοληπτική θρησκευτική παραφροσύνη και δεν εντάσσονται κοινωνικά στις χώρες υποδοχής τους, θα αποτελεί διαρκή κίνδυνο για τον πολιτισμένο κόσμο, αν δεν βρεθούν αποτελεσματικά μέσα αντιμετώπισής του, με καίριο κτύπημα της ρίζας του κακού, που είναι οι χώρες που εκτρέφουν τον θρησκευτικό φανατισμό και τον εξαγάγουν με τα οδυνηρά αποτελέσματά του, σκορπώντας σε ένα ακήρυκτο πόλεμο τον τρόμο, την φρίκη και την βαρβαρότητα.
Ετοιμαστείτε  τώρα ψευτοπροοδευτικοί ψυχόπονοι,εκτός από τά πιθανά κλεισίματα τών συνόρων τών άλλων ευρωπαικών χωρών,καί για ένα νέο “μεταναστευτικό” ρεύμα από την Ευρώπη αυτή τη φορά, καθώς θα μας στείλουν πακέτο πίσω όλους τους “ανεπιθύμητους” μετά από ένα καλό ξεσκαρτάρισμα, μιας και το επιβάλει ο κανονισμός Δουβλίνο ΙΙ.
Ο Κανονισμός του Δουβλίνου πού αποτελεί νόμο της ΕΕ ,για να προσδιορίζεται ποιο κράτος-μέλος είναι υπεύθυνο να αποφασίσει επί ενός αιτήματος ασύλου που κατατίθεται μέσα στην ΕΕ και συνήθως προβλέπει ότι οι αιτούντες άσυλο, πρέπει να επιστρέφονται στην πρώτη χώρα στην οποία εισήλθαν κατά την άφιξή τους στην ΕΕ.
Καλό θά ήταν λοιπόν σύντροφοι,να αποφεύγετε σέ κάθε ευκαιρία να δείχνετε τή μιζέρια ,τα κόμπλεξ και τά ψυχολογικά πού κουβαλάτε από παιδιά.