Ο ανήφορος δεν έχει τέρμα, ο κατήφορος δεν έχει πάτο…

ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΣ

Σύμπλεγμα κατωτερότητας ούτε καν… ιδεοληψία.
Η “αριστερή” κυβέρνηση  λειτουργεί διχαστικά, ρεβανσιστικά και “τιμωρητικά” σε ένα θέμα μέγιστης σπουδαιότητας όσο η παιδεία.
Οι Ελληνες φορολογούμενοι πλούσιοι ή όχι πού πληρώνουν τους φόρους τους, άρα βοηθάνε το κράτος και το Δημόσιο σχολείο, που αγοράζουν τα ανεπαρκή σχολικά βιβλία, που δουλεύουν σκληρά, έχουν καθε δικάίωμα ,όπως άλλωστε έπραξε και ο ίδιος ο “κύριος” πρωθυπουργός, να επιλέξουν την καλύτερη εκπαιδευση για τα παιδιά τους.
Δεν έχουν να λογοδοτήσουν σε κανέναν και σίγουρα όποιος τον τιμωρεί γι αυτή του την αναγκαστική λόγω της ανεπάρκειας του κράτους επιλογή, πάσχει από βαθύ σύμπλεγμα κατωτερότητας
Ο αριστερός κομπλεξισμός των αποφοίτων του Κολλεγίου Αθηνών και των μπαμπάδων της Χιλλ σε όλο του το μεγαλείο….
Ο Μπαλτάς, ο κομπλεξικός με την αριστεία-αλλά απόφοιτος του Κολλεγίου Αθηνών , κι ο Φίλης ο υπέρ-επιστήμονας κι άλλοι γραφικοί όπως ο Κουράκης , ανέλαβαν να τιμωρήσουν τα ιδιωτικά σχολεία που προσφέρουν κάτι παραπάνω απο τα δημόσια, επειδή εκεί “πάνε τα πλουσιόπαιδα”.
Ο Σύριζα είναι ένα σοφά μελετημένο, καλοσχεδιασμένο και αποτελεσματικό εργαστήρι επικοινωνίας.
Ένα τεράστιο επικοινωνιακό κόλπο που έχει στηθεί στα πάνελ, στον Τύπο και το διαδίκτυο, τόσο αριστοτεχνικά δομημένο που κάνει τους πολιτικούς του αντιπάλους να μοιάζουν με ερασιτέχνες.
Ένα μεγάλο κομμάτι του λαού χειραγωγήθηκε από τούς συνκυβερνώντες,και κυρίως απ΄τον Σύριζα,μέ μιά εκπληκτική δύναμη και ικανότητα διαχείρισης του θυμού και της ελπίδας -επί πέντε χρόνια μέ αποτέλεσμα τώρα τήν παραίτηση και τον φόβο.
Παρακολουθεί ο κόσμος απαθής σήμερα … Να του βάζουν μεγαλύτερους φόρους αυτοί που κατήγγειλαν την Υπερφορολόγηση,
Να του αυξάνουν εισιτήρια και χαράτσια, αυτοί που τον καλούσαν να μην τα πληρώνει,
Να του μειώνουν την επιδότηση πετρελαίου -οι ίδιοι που μιλούσαν για δολοφόνους με μαγκάλια,
Να κόβουν τη χρηματοδότη του ΕΣΥ -εκείνοι που μιλούσαν για νοσοκομεία,νεκροταφεία,
Να αφήνουν χιλιάδες κενά στα σχολεία -αυτοί που ούρλιαζαν για εγκατάλειψη της δημόσιας Παιδείας,
Να περικόπτουν μισθούς και να εξολοθρεύουν συντάξεις -αυτοί που μιλούσαν για βίαιη φτωχοποίηση των Ελλήνων,
Να διογκώνουν την ανεργία -αυτοί που αδιακόπως φώναζαν για τους 1,5 εκατομμύριο ανέργους ,
Για αυτοκτονίες δεν ακούει κανείς τίποτε πια γιατί προφανώς σταμάτησαν να καταμετρώνται στις 25 Ιανουαρίου.
Καί πέραν τού δηλωτικού κι αυταρχικού τρόπου πολιτικής συμπεριφοράς, η πλειονότητα των βουλευτών της συμπολίτευσης, μεταξύ πρώτης και δεύτερης κυβέρνησης της αριστεράς με τον Καμμένο, υπέστησαν μάλλον λοβοτομή,δίνουν την εντύπωση ότι έχουν χάσει την αίσθηση του χωροχρόνου.
Το γεγονός είναι πραγματικά ασύλληπτο- ακόμη και για την πλέον ευφάνταστη αριστερά- να εμφανίζονται τα στελέχη της ως οι παρθένες του πολιτικού συστήματος.
Εκτός κι αν θεωρούν ότι η δεύτερη φορά τους δίνει το δικαίωμα να εκλαμβάνουν το σφάλμα, ή τη δεύτερη ευκαιρία, ως βλακεία.
Φυσικά η εξουσία, ακόμα και υπό την επιτήρηση των Βρυξελλών, είναι γλυκιά-έχει κονόμα.
Όμως το έδαφος είναι τόσο εύφλεκτο, στη χώρα μας που υποφέρει από θεσμική υπανάπτυξη, παραγωγική αποσύνθεση, συστημική διαφθορά και εκρηκτικές ανισότητες.
Ενας κόσμος που βουλιάζει στον καναπέ του, δεν είναι οπωσδήποτε αδιάφορος ή συμφιλιωμένος με την πραγματικότητα.
Κάποιος που δεν ελπίζει τίποτα και φοβάται πολλά, που θεωρεί μάταιη οποιαδήποτε αντίδραση και παραιτείται από τη δράση, που δεν εκφράζει το θυμό του- αλλά τον βιώνει σιωπηλά, μπορεί εύκολα να περάσει από την παθητική στην ενεργητική επιθετικότητα.
Αρκεί ένα τυχαίο γεγονός, μια σπίθα…η κακιά στιγμή.