Χαράς ευαγγέλια για την Τουρκία αποτελεί η εκλογή τεσσάρων μειονοτικών βουλευτών σε Ξάνθη και Ροδόπη, χωρίς αυτό φυσικά να σημαίνει απαραιτήτως, ότι οι εν λόγω βουλευτές θα υποστηρίζουν “τυφλά” τις θέσεις της Άγκυρας.

ΧΑΣΑΝ

Μετά την επικράτηση των «νεο-οθωμανών» το 2002, έχουν πολλαπλασιασθεί οι επισκέψεις Τούρκων αξιωματούχων στη Θράκη, όπου η τουρκική ανάμειξη έχει αποκτήσει μεγαλύτερο πολιτικό βάθος.
Η Άγκυρα προσπαθεί να καλλιεργήσει την εντύπωση ότι οι μουσουλμάνοι της Θράκης υφίστανται διακρίσεις, ώστε να προσδώσει υπόσταση σε μια εκστρατεία κατά της Ελλάδας, μετατρέποντας έτσι τη μειονότητα σε μοχλό πολιτικής πίεσης.
Από ελληνικής πλευράς οι όποιες προσπάθειες για την ενσωμάτωση τωνμουσουλμάνων της Θράκης στην ελληνική κοινωνία δεν έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Η μειονοτική ηγεσία, καθοδηγούμενη από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, ελέγχεται πλήρως από την Άγκυρα.
Έχοντας συγκροτήσει ένα πυκνό εξουσιαστικό δίκτυο, το οποίο διαθέτει πολλά χρήματα και την αμέριστη πολιτική στήριξη του τουρκικού κράτους, διατηρεί ασφυκτικό έλεγχο, καταπνίγοντας κάθε φωνή χειραφέτησης εντός της μειονότητας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι Πομάκοι, στους κόλπους των οποίων τα τελευταία χρόνια έχει εκδηλωθεί μια κίνηση χειραφέτησης και αντίστασης στο μηχανισμό εκτουρκισμού, η οποία έχει προκαλέσει τη λυσσαλέα αντίδραση του τουρκικού προξενείου και των ανθρώπων του.
Το θέμα παίρνει άλλες διαστάσεις, εάν ληφθεί υπόψη ότι τοπικοί άρχοντες της περιοχής αλλά και κρατικοί αξιωματούχοι, υπό την επιρροή της μειονοτικής ηγεσίας αγνοούν τους Πομάκους ή, ακόμα χειρότερα, τους αντιμετωπίζουν σαν Τούρκους.
Έχουν φθάσει δε σε σημείο να φωτογραφίζονται σε μουσουλμανικές εκδηλώσεις με φόντο τη σημαία που είχε υιοθετήσει το βραχύβιο κρατίδιο της Δυτικής Θράκης στις αρχές του 20ου αιώνα.
Κατόπιν αυτών, δεν είναι περίεργο που οι κήρυκες του τουρκικού εθνικισμού έχουν αποχαλινωθεί, αντανακλώντας τον πάγιο στόχο των Τούρκων να αποσταθεροποιήσουν την ελληνική κυριαρχία στη Θράκη ώστε, εάν κάποτε οι συνθήκες το επιτρέψουν, να επιχειρηθεί η μετατροπή της περιοχής σε νέο Κοσσυφοπέδιο.
Ο κ. Νταβούτογλου στο βιβλίο του “Στρατηγικό βάθος, η διεθνής θέση της Τουρκίας” και ειδικότερα στο κεφάλαιο με τον εύγλωττο τίτλο “Πολιτικές περικύκλωσης της περιοχής” γράφει …: “Μπορεί να προταθεί επίσης μια συνεργασία για την εξασφάλιση των πολιτισμικών και εκπαιδευτικών δικαιωμάτων των εθνικών κοινοτήτων, που διαθέτουν διαφορετικές κουλτούρες στους κόλπους των βαλκανικών κρατών. Μία τέτοια συμφωνία μπορεί να διαμορφώσει ένα κατάλληλο έδαφος κυρίως για το Κόσσοβο και τη Δυτική Θράκη”.
Ο παραλληλισμός του Κοσσόβου, που σήμερα πλέον έχει αποσχισθεί από τη Σερβία κηρύσσοντας την ανεξαρτησία του, με τη Θράκη είναι αυταπόδεικτος. Μπορεί να θεωρηθεί παρακινδυνευμένο, αλλά οι υπηρεσίες μεγάλων δυνάμεων θεωρούν τη Θράκη περιοχή “εύθραυστης κυριαρχίας” και για το λόγο αυτό έχουν στρέψει την προσοχή τους και προς την κατεύθυνση αυτή.