Άντε νά δούμε ποιός …θά βγάλει τά κάστανα απ΄τή φωτιά…

ΚΑΣΤΑΝΑ

Ποιός θα βγάλει τά κάστανα από τή φωτιά…
Η φράση προέρχεται από ένα μύθο του Λα Φονταίν , όπου μία μαϊμού πείθει μία γάτα να τραβάει από την φωτιά τα κάστανα , που τα έτρωγε αμέσως η μαϊμού
Διανύοντας τη μνημονιακή περίοδο της ζωής , μέ όλες τις ανασφάλειες και τις δυσκολίες, έχοντας και άλλους να σκεφτώ εκτός απο τον εαυτό μου, έχω πολλές φορές αναλογιστεί, πώς θα ήταν αν κάποιος πολιτικός ηγέτης αποφάσιζε να θυσιάσει το πολιτικό του μέλλον ,γιά να διορθώσει τά κακώς κείμενα επί δεκαετίες στήν πατρίδα….
Βεβαίως δεν είναι απαραίτητο να ψηφίζει κανείς χρυσή αυγή, για να είναι φασίστας,και  δεν χρειάζεται να είναι και με τους Ανελ, για να λογίζεται ή να συμπεριφέρεται σαν ψεκασμένος.
Οι Ανέλ …ένας αχταρμάς από νταήδες δεξιούς (ένα μεγάλο μέρος) και  ένα κομμάτι του   τάχατες αντιδραστικού κρατικοκαπιταλιστικού Πασόκ του ’80 , έχουν υιοθετήσει μια πολιτική οικονομία “κνίτικης” κοπής τής δεκαετίας ’80 .
Η πλάκα  είναι, ότι ενώ εμφανίζονται σαν “αντινεοφιλελέ” (έτσι τό προφέρουν μοντέρνα) δύναμη, από τήν άλλη …συμμετέχουν  στην ευρωομάδα των Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών, στην οποία ηγείται το… Συντηρητικό Κόμμα της Μ. Βρετανίας (ναι, τούς Θατσερικούς).
Αυτό το κάνουν βεβαίως,γιατί οι Ευρωσκεπτικιστές τών Φάρατζ – Γκρίλο βάζουν γραμμή διάλυσης Ε.Ε. – Ευρώ, κάτι που κανένας Έλληνας “Ρωσόδουλος”, όσο κι αν φωνάζει, δε το θέλει.
Ακόμα και ο Περισσός, μέσω της γραμμής “έξοδος από την Ε.Ε. μόνο με σοσιαλισμό”, ουσιαστικά στηρίζει στην πράξη την παραμονή στην Ευρώπη.
Το χειρότερο είναι ότι μέσω Σύριζα, ο σοσιαλφασισμός βάφτισε τούς Ανέλ “κέντρο”, ενώ “ακροδεξιά” ονόμασε όλους τους νιαγμένους νοικοκυραίους .
Διαμορφώθηκε έτσι μια γενιά ανθρώπων, που μαθαίνει ότι μπορείς να ‘σαι αντιμετανάστης, Πουτινικός, ομοφοβικός, τραμπούκος (νταής) δεξιός, και να δηλώνεις “κεντρώος”, αρκεί να λες “κάτω η Ευρώπη και το οικονομικό φτώχεμα”… εντελώς “ανέξοδα” φυσικά.
Ποιός όμως ήταν στην τελική αυτός που προωθούσε πολιτικά τη λογική των Ανελ, κι ευνοούσε την ανέλιξή τους ως “αντιμνημονιακό μαξιλαράκι” ασφαλείας για το σύστημα –όταν ακόμα ήταν της μόδας αυτή η αντιπαράθεση;
Ποιός προόριζε τους Ανελ για κόμμα υποδοχής – ανάχωμα των δυσαρεστημένων δεξιών , στήν περίπτωση πού θά  αναγκαζόταν η ΝΔ να μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, όπως συνέβη ουσιαστικά με το Πασοκ;
Και φυσικά οι Ανελ, τώρα που η “βασική αξία χρήσης” τους για το σύστημα ανήκει στο παρελθόν ,κι απειλούνται να πεταχτούν στο περιθώριο σαν στυμμένες λεμονόκουπες, διεκδικούν με όλα τα “απίθανα μέσα” την εκλογική τους επιβίωση ,και το δικαίωμά τους στην ύπαρξη –κι ας μην έχουν πολλές ρεαλιστικές πιθανότητες γι’ αυτό.
 Δυστυχώς η περηφάνια μας είναι μπερδεμένη με τις πρόωρες συντάξεις, τα αυθαίρετα μας, τις συνδικαλιστικές αργομισθίες και τις “μαϊμού” επιδοτήσεις.
Μέ μια αξιοσημείωτη προσαρμοστικότητα ,μετακινούμαστε όπου “μυρίζει ψητό”,από τα “λεφτά υπάρχουν”, του εκλεγμένου με μερικά εκατομμύρια ψήφους Γιωργάκη, κι από κει στα προγράμματα της Θεσσαλονίκης, του εκλεγμένου με μερικά εκατομμύρια ψήφους “Αλέξη-Τσε”.
Φυσικά ιδεολόγοι ανεμόμυλοι, μα παρ´ όλα αυτά  στο τέλος, όσους περίτεχνους ελιγμούς κι άν κάνουμε παρεμβαίνουν οι “ξένοι”, που… “αποδεδειγμένα μας φθονούν” και καταλήγουμε με ένα “μνημόνιο νά” στην καμπούρα,πού φυσικά  υπογράφουμε για να πέσει το παραδάκι, και μετά… “στρίβειν δια του αρραβώνος”, διότι δεν υπάρχει ούτε μια στο εκατομμύριο να το εφαρμόσουμε.
Και όταν μας στριμώξουν,δεν μας πτοεί ούτε κι αυτό….έχουμε επιλογές, έχουμε καβάντζες εμείς,στα δύσκολα δεν κωλώνουμε.
Υπάρχει πάντα η λύση του δημοψηφίσματος, όπου θα αναδείξουμε, με διαφορά, για να μην υπάρχουν αμφιβολίες περί της ευφυΐας μας, την πιο καταστροφική επιλογή με τα δικιά μας πάντα απαράμιλλα κριτήρια και το αλάνθαστο ένστικτο του “σοφού λαού”.
Ελπίζοντας πως έτσι θα χρεοκοπήσουμε και θα διαγραφεί το δανειάκι που χρωστάμε,θα γυρίσουμε στην δραχμή, που θα υποτιμηθεί και με τα λεφτά που βγάλαμε έξω θα αγοράσουμε, τζάμπα, περιουσίες ….
Αν δεν μας κάτσει ούτε το δημοψήφισμα, και η κυβέρνηση κάμει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που η ίδια μας κάλεσε να υπερψηφίσουμε και το οποίο μαζικά εγκρίναμε, εμείς δεν ανησυχούμε.
Υπάρχει κι άλλη λύση-φυσικά δεν θα καλέσουμε ψυχίατρο να μας εξετάσει ομαδικά-,αλλά θα πάμε σε νέες εκλογές,όπου και πάλι έχουμε επιλογές…Ή νά επανεκλέξουμε την ίδια κυβέρνηση, αυτή ακριβώς που έπραξε το αντίθετο από αυτό που η ίδια μας κάλεσε να υπερψηφίσουμε και το οποίο, μαζικά, εγκρίναμε…ή να α αποδείξουμε με την ψήφο μας πως μπορούμε, ναι, να εκλέξουμε ακόμη χειρότερη Βουλή, επιλέγοντας πιότερο αγράμματους και “ψωνισμένους” από αυτούς που έχουμε τώρα.
Νεοσταλινικοί, ψεκασμένοι και  κάποιοι παλαιοκομμουνιστές κάνουν πάρτι με τις ψήφους μας, σε τέτοιο βαθμό που ο Λεβέντης και ο “χαρίζω οικόπεδα, χαρίζω χρέη” μοιάζουν ως παρθένες της πολιτικής, ώς “σοβαρές” πλέον επιλογές.
Eτοιμοι να αποδείξουμε, ανά πάσα στιγμή, πως ουδεμία σχέση έχουμε με αυτούς που έχτισαν Παρθενώνες,απλώς τυχαίνει να κατοικούμε στον ίδιο, ευλογημένο, τόπο, χωρίς  ακόμη και αυτό να  μπορούμε  νά εκμεταλλευτούμε, καίγοντας τα δάση μας, βρωμίζοντας τους υγροτόπους μας, μολύνοντας, αυθαιρετώντας, καταπατώντας.
Tό όνειρο τής ζωής μας είναι… να βολευτούμε στο δημόσιο και να αποκτήσουμε θυγατέρες, -που θα παραμείνουν άγαμες εφ´ όρου ζωής-για να μην χάσουν την πατρική σύνταξη.
Βρσκόμαστε πρωτίστως σε ηθική και δευτερευόντως σε οικονομική χρεωκοπία,και το χειρότερο δείχνουμε να μην νοιαζόμαστε και συμπεριφερόμαστε σα να μην συμβαίνει τίποτα.
Με τούτα και με τ΄άλλα και με ….τα μυαλά πού κουβαλάμε…το φως, που μάς δείχνουν στο “βάθος του τούνελ”  δεν είναι αυτό της εξόδου, αλλά  μιάς άλλης αμαξοστοιχίας(το τραινάκι), που κατευθύνεται ολοταχώς επάνω μας.
Ευτυχώς  βρε παιδιά που τουλάχιστον …επαναλειτούργησε κι η ΕΡΤ….