Το μεγαλύτερο ελάττωμα της καλοσύνης είναι οτι συγχωρεί το κακό.

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Το μεγαλύτερο ελάττωμα της καλοσύνης είναι οτι συγχωρεί το κακό.
Μιλάμε για αδίστακτους, τάχατες ιδεοληπτικούς, ψεύτες που μόνο την εξουσία θέλουν.
Και εκλογές να κάνουν, θα τις κάνουν για να συμμαχήσουν με Ποτάμι και Πασόκ και να μείνουν στήν εξουσία.
Μόνο που αν γίνουν πάλι εκλογές χρεοκοπούμε,όχι ότι τους νοιάζει να διαλυθεί η χώρα αρκεί να μην φορτωθούν την καταστροφή οι ίδιοι.
Πολλά τα πρόβατα πού δεν έχουν πιάσει το νόημα.
Είναι δημοκρατία τό καθεστώς όπου ζαλισμένοι πολίτες ψηφίζουν γιά τό μέλλον τους, πάνω σέ ψευτοδιλήμματα καί πλάνες υποσχέσεις, μέ αποτέλεσμα η ετυμηγορία τους νά είναι τόσο αντιφατική, άρα καί ερμηνεύσιμη κατά τό δοκούν από τόν κάθε πολιτικάντη;
Ζητήματα πού αφορούν στόν μακροχρόνιο εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό (πού ανάθεμα με κι άν υπάρχει), θά ‘πρεπε νά μένουν μακριά από κομματικούς ανταγωνισμούς καί νά μήν αμφισβητούνται κάθε τρείς καί λίγο από τόν κάθε “λαοπρόβλητο”,υπάρχουν άλλα θέματα γιά κομματικές κόντρες.
Είναι ή δέν είναι εθνική στρατηγική επιλογή η παραμονή τής χώρας στήν ευρωζώνη καί τό ευρώ;
Μέχρι πότε ο κάθε γραφικός, πικραμένος, ιδεοληπτικός, εμπαθής, άσχετος, παλαβός, θαυματοποιός, ο όποιος τέλος πάντων μαθητευόμενος Μεσσίας, θά μπορεί νά αμφισβητεί τήν πορεία τής χώρας, νά παίζει μέ τό μέλλον της καί νά τή γυρνάει δεκαετίες πίσω, μπλέκοντάς την σέ αχρείαστες αλλά οδυνηρές περιπέτειες;
Από δώ καί πέρα, όποιος έχει νά προτείνει οτιδήποτε γιά τό μέλλον τής χώρας, νά τό κάνει μέσα στά πλαίσια τής ευρωπαϊκής της πορείας.
Αν όχι καλύτερα νά τό καταπίνει,αλλιώς μιά ζωή θά συζητάμε τά ίδια καί τά ίδια βλέποντας τά τραίνα νά περνούν.
Η παραμονή μας ή όχι στό ευρώ καί τήν ευρωζώνη, έχει νά κάνει μέ τήν οικονομία πολύ λιγότερο, απ’ ότι μέ τήν ίδια μας τήν ύπαρξη.
Η Δικαιοσύνη,η  συνταγματικά ανεξάρτητη, “υπνώττει”,γιατί το πεδίο δράσης της το περιόρισε δραστικά και την κατέστησε θεατή των τεκταινομένων η πολιτική εξουσία με τους νόμους της, που έτσι ανενόχλητη όπως είναι γίνεται και ασύδοτη.
Η εσωτερική πληροφόρηση σε ξένος κράτος αποτελεί μορφή προσβολής του δημοκρατικού πολιτεύματος και εγγίζει τα όρια της εσχάτης προδοσίας.
Εδώ ούτε καν κανόνα εφαρμογής των διατάξεων που παραβιάζονται δεν βρίσκουν….
Η δημοκρατικότητα των θεσμών θέλει παγίωση με διαρκή, σταθερή άσκηση αμερόληπτης και ακριβοδίκαιης Διοίκησης, αίσθημα νομιμότητας των πολιτών και εδραίωση σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ Διοίκησης και διοικουμένου, αλλά και χρονική διάρκεια αφομοίωσης για την κοινωνικοποίηση των πολιτών.
Στην χώρα μας η πυκνότητα και η συχνότητα των γεγονότων, με την πολιτική αστάθεια, χωρίς αταλάντευτη κεντρική Διοίκηση, που να υπηρετεί το εθνικό συμφέρον και με υπνωτισμένη τη Δικαιοσύνη, που  παρακολουθεί χωρίς να δύναται να  επεμβαίνει αποτελεσματικά, μετατρέπουν την κάθε είδους άσκηση πολιτικής και διοικητικής εξουσίας, εστία εξυπηρέτησης μικροσυμφερόντων και διαπλοκής.
Έλλειψη εθνικής και αστικής συνείδησης των φορέων δημόσιας εξουσίας, που χρησιμοποιούν την παρεχόμενη σ’ αυτούς εξουσία με ιδιοτελή και μόνο κριτήρια και σαν να είναι στο τσιφλίκι τους, αδιαφορώντας για το κοινωνικό σύνολο, που ετάχθησαν να υπηρετούν.
Η Ελλάδα δεν έχει ένα αποκούμπι, δεν έχει μια ελπίδα να επενδύσει ή έναν άνθρωπο που θα πάρει στα χέρια του τη χώρα, θα την νοικοκυρέψει, θα πει αλήθειες όσο σκληρές κι αν είναι, θα την πάει ένα βήμα μπροστά.