Το χωριό τών “ντεμέκ” ανυπόταχτων…

ELYTHS

Τον τελευταίο καιρό γίνεται επίκληση στην “κοινή λογική”,  τον μοναδικά αντικειμενικό, αδιάψευστο και υπεράνω κάθε υποψίας τιμητή των τεκταινομένων.
Όταν  η επίκληση τής “κοινής λογικής” γίνεται για τη διατύπωση και δικαιολόγηση κρίσεων οποιασδήποτε μορφής “αμφισβητείται”, γιατί η κοινωνία δέν είναι πλέον ενιαία, καθ’ όσον διατρέχεται από ποικίλα και διασταυρούμενα αξιολογικά συστήματα και πεποιθήσεις,  και δεν εκπροσωπείται από έναν και μόνο “νου”, αλλά από πολλούς.
Τι τελικά κράτος θέλουμε;
Τι είδους μεταρρυθμίσεις;
Τι μέλλον γι’αυτή τι ριμάδα Χώρα;
Θέλουμε να είμαστε ένα Ευρωπαϊκό κράτος στα Βαλκάνια ή ένα Βαλκανικό κράτος στην Ευρώπη;
Πρώτα επιτέλους να τελειώνουμε με τα υπαρξιακά μας, να φτιάξουμε τα του Οίκου μας.
Μόνο οι ανένταχτοι, οι ανυπόταχτοι της ψυχής και του πνεύματος μπορούν να συντηρήσουν τη Φλόγα της Δημιουργίας σε αυτή τη Χώρα.
Δεν έχεις αξιοπρέπεια όταν ζητιανεύεις δανεικά.
Όταν είσαι ανίσχυρος είσαι έρμαιο του ισχυρού.
Και οδηγούμαστε ξανά στο αγαπημένο μας σπορ.
Το Διχασμό!!
Άξιοι της Μοίρας μας λοιπόν.
Οι Πολιτικοί τωρινοί μας εξουσιαστές,που ετοιμάζουν απλά μια ηρωοποιημένη έξοδο μέσω εκλογών με ανύπαρκτους πολιτικούς αντιπάλους, καθοδηγούν τη Μάζα και δημιουργούν διχαστικά διλλήματα στο Λαό ανακαλύπτοντας πάντα εξωτερικούς Εχθρούς, ανήμποροι να αναλάβουν τις Ιστορικές τους ευθύνες.
Δυστυχώς πολύ εύκολα μιλάμε για αξίες, αλλά δύσκολα ζούμε με αυτές.
Κάποτε η Αριστερά (όχι του υπαρκτού-ολοκληρωτικού σοσιαλισμού) είχε Ήθος, ‘Όραμα, Αισθητική, Προσωπικότητες.
Η σημερινή δυστυχώς ,όπως εκφράζεται από το Σύριζα –Ανέλ, είναι ένα εθνολαικίστικο σύμπλεγμα, προσκολλημένο σε ένα παρελθοντικό δογματισμό, με ιδεολογικές ονειρώξεις που αδυνατεί να ακολουθήσει και να κατανοήσει τις κατακλυσμιαίες και κοσμογονικές αλλαγές που επιτελούνται σε Κοινωνικό, Πολιτικό, Οικονομικό περιβάλλον σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η ελευθερία είναι το υπέρτατο αγαθό, μαζί με τη δικαιοσύνη – ισότητα.
Όμως “Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης. Φρόυντ”.
Και εμείς είμαστε ευθυνόφοβος Λαός.
Κρίμα… όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι με τους Άλλους…άρα είναι εχθρός…και εμείς είμαστε πάντα οι άλλοι για κάποιους που απλά δεν τους αρέσει η γνώμη μας.
Και από αυτό τίποτα πιο φασιστικό και επικίνδυνο δεν υπάρχει.
Προσωπικά δηλώνω Ρομαντικός -για άλλους δεξιός, άλλους αριστερός, άλλους κοντός, άλλους χοντρός, άλλους μερκελιστής ,άλλους προδότης και ότι του κατεβάσει του καθενός …