Συναρπαστικά επώδυνοι…

φτωχοσ

Lasciate ogne speranza voi ch’ intrate (Αφήστε κάθε ελπίδα, εσείς που μπαίνετε),αναφέρει η επιγραφή στην είσοδο της κολάσεως, από τη “Θεία Κωμωδία”
Βλέποντας τα πολιτικά δρώμενα νομίζω ότι πλέον μπορούμε να καταλήξουμε ότι σοβαρός και ηγέτης είναι έννοιες ασυμβιβαστες τουλάχιστον για τήν ώρα.
Θεωρώ  ότι είναι αναγκαία η ολική επαναφορά του φυσικού ηγέτου .
Είναι αυτός που πριν κάνει κριτική στους κακούς ξένους θα κάνει κριτική στον εαυτό του, στη συνέχεια στον ψηφοφορο του, και σε όλες τις ελαττωματικες συμπεριφορές που γενιές τώρα οδηγούν τη χώρα στον κατηφορο.
Και στην συνέχεια θα εμπνεύσει στην αλλαγή σε ατομικό επίπεδο, σε επίπεδο οικογένειας, μικροκοινωνιας και ύστερα χώρας.
Η αναγκαιότητα ολικής επαναφοράς του φυσικού ηγέτου είναι επιβεβλημένη στις παρούσες πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες , η  δε διαδικασία της αλλαγής τού πολιτικού σκηνικού  θα πρέπει να ξεκινήσει αντίστροφα, από κάτω προς τα απάνω, από εμάς με μια γενναία αυτοκριτική.
Για να διορθώσεις όμως το λάθος πρέπει πρώτα να το συνειδητοποιησεις.
Βλέποντας τα γεγονότα των τελευταίων ετών με αποκορύφωμα το ξεφτιλικι των τελευταίων ημερών δε θυμωνω ούτε με τον Τσιπρα, ούτε με το ΣΥΡΙΖΑ, το Schäuble το Σαμαρά τον Παπανδρέου κτλ.
Αισθάνομαι μόνο ντροπή και ξεφτίλα για το που καταντησαμε, για το πως καταφέραμε να τα κάνουμε όλα λάθος και.. το χειρότερο.. για το ότι ακόμη κανένας μας δεν είναι διατεθειμένος να κάνει την αυτοκριτική του και να αναλάβει τις ευθύνες του..
Αντιθέτως βλέπω να συμπεριφερομαστε σαν κακομαθημενα νήπια και να παίζουμε την κολοκυθια των ευθυνών..
Και μάλιστα με οπαδικο τρόπο..
Κρίμα γιατί κάποτε ειμασταν περήφανος λαός ,στοιχειωδης εγωισμος μας έχει μείνει;
Η Ελλάδα είναι ήδη  (με τό ένα πόδι) …εκτός Ευρώ σε default, χωρίς τραπεζικό σύστημα και τελειωμένο τουρισμό, τουλάχιστον για φέτος αλλά το πιθανότερο και για του χρόνου.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προκηρύσσει με διάταγμα δημοψήφισμα για κρίσιμα εθνικά θέματα, ύστερα από απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας του όλου αριθμού των βουλευτών, που λαμβάνεται με πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου.
Όπως προκύπτει για κρίσιμα εθνικά θέματα αρκούν 151 ψήφοι στην Βουλή των 300 βουλευτών.
Για κοινωνικά ζητήματα – εξαιρουμένων των δημοσιονομικών – θα χρειαζόταν η αυξημένη πλειοψηφία των 180 βουλευτών και προψηφισμένο από την Βουλή νομοσχέδιο.
Άρα όντως νομιμοποιείται η οποιαδήποτε κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει τον θεσμό του δημοψηφίσματος για κρίσιμα εθνικά θέματα’ και μάλιστα όσες φορές θέλει.
Τα ανωτέρω δεν γράφονται για να αμφισβητήσουν το γεγονός ότι μια κυβέρνηση βερμπαλιστών ανοήτων – που μάλλον εσκεμμένα επιλέχθηκαν να είναι τέτοιοι – οδήγησαν την χώρα σε μια προαναγγελθείσα καταστροφή.
Το παλιό σχέδιο του Γεωργάκου του Μικρού και των πατρόνων του, υλοποιείται τώρα με το επιπρόσθετο στοιχείο της “υπερήφανης” αυτοχειρίας.
Εκεί που ο πρώτος υπαναχώρησε μπροστά στον φόβο της κρεμάλας, ο αφέντης της Ροζ αριστεράς ήδη προβάλλεται σαν εθνικός ήρωας και χαρισματικός ηγέτης από τον εσμό των πληρωμένων μικροφωνακλάδων του γυάλινου βυζιού…
Νομίζω ότι και στο δίλημμα,μνημόνιο των δανειστών ή μνημόνιο του κ. Τσίπρα,πάλι η ψήφος του λαού θα ήταν υπέρ του δευτέρου,οπότε μάλλον μικρή η διαφορά.
Το θέμα είναι ότι ο κ.Τσίπρας δεσμεύτηκε στις 25/1/2015 να διαπραγματευτεί,αλλά πρωτίστως με την εγγύηση οτι θα μείνουμε στο ευρώ.
Από τη στιγμή που έφτασε τη διαπραγμάτευση στο μη περαιτέρω και την χώρα στην άκρη του γκρεμού,θα πρέπει ή να υπογράψει σύνφωνα με αυτα που διακήρυττε συμφωνία ή να αποσυρθεί από την κυβέρνηση,αυτό θα ήταν πιό έντιμο.
Τώρα τί νομιμοποίηση μπορεί να έχει το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος όταν θα ψηφίσουν πολλοί άσχετοι,εμπαθείς αναρχοαριστεροί επαναστάτες της άρνησης και του όχι πάντα σε όλα,που το μόνο που θα καταλάβουν θα είναι το παραμύθι , ότι ναι σημαίνει φόροι και όχι,γλιτώνουμε από τους φόρους;
Πώς εμείς θα εμπιστευθούμε το μέλλον των παιδιών μας σε μιά στιγμιαία λάθος απόφαση του κάθε αδαή;
Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα,κάτι άλλο πρέπει να γίνει… αν είχαμε πάει από το 2009 στην “ήπια προσαρμογή” δεν θα φτάναμε εδώ.