Είναι η ιστορία με το παιδί που φώναζε “λύκος, λύκος”, συνέχεια.

EU_Baloons

Οι Έλληνες έχουν ακούσει τόσες πολλές φορές τα τελευταία χρόνια για τρομακτικά διλήμματα, για Αργεντινές, για εθνικές καταστροφές, που έχουν γίνει χοντρόπεστοι.
Δεν τσιμπάνε πια.
Είναι στην ανθρώπινη ψυχολογία.
Είναι η ιστορία με το παιδί που φώναζε “λύκος, λύκος”, συνέχεια.
Επισης, υπάρχει και μία άλλη παράμετρος.
Δεν είμαστε πια μία κοινωνία βολεμένων.
Οι όλο και περισσότεροι που υποφέρουν, δεν πειθονται ότι πρέπει να υπάρξει ψυχραιμία προκειμένου να αποτραπεί κάποια καταστροφή.
Ο λόγος είναι απλός: η προσωπική τους καταστροφή έχει ήδη συντελεστεί.
Συνθήματα,τσιτάτα, “μαγειρέματα”, πεφωτισμένες ηγεσίες, συμμετοχή σε υπερεθνικά μορφώματα, μπορεί να φκιασιδώνουν και να εξωραΐζουν την κατάσταση, μπορεί να αναβάλουν την έλευση του μοιραίου, όμως οι συνέπειες των επιλογών μας και της παρακμής μας κάποτε θα έλθουν, άσχημες και τσεκουράτες.
Έχει τελειώσει η μεταπολίτευση από τις 6 Μαίου 2010 ημέρα υπογραφής του μνημονίου.
Δεν υπάρχει επιστροφή ούτε με δραχμή.
Κανείς δεν θα ξαναδανείσει την Ελλάδα για πλάκα και όποιος προσπαθήσει να αντιμετωπίσει νομισματικά το πρόβλημα ανταγωνιστικότητος θα καταλήξει σε μνημόνιο μόνο από το ΔΝΤ αυτή τη φορά με το πρόβλημα να παρουσιάζεται ως έλλειψη συναλλάγματος.
Ο καπιταλιστικός μας πλανήτης δεν έχει θέση για την Ελλάδα της μεταπολίτευσης και έχει τελειώσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Το σωστό θα ήταν, ο στόχος ,γιατί περί στόχου πρόκειται και όχι για πολιτική πρόταση , της ανασύνταξης του ανατρεπτικού κινήματος, να συνδεθεί με ένα άμεσο πρόγραμμα πάλης με προωθημένα και επιθετικά αιτήματα ,που θα υπηρετούν ένα πρόγραμμα που θα αποτελέσει τον άξονα πάνω στον οποίο θα ξεδιπλωθούν οι αγώνες του σήμερα.
Να ξεκόβεις την τακτική από την στρατηγική, είναι ολέθριο και ο πιο ασφαλής δρόμος για να μη φτάσεις ποτέ στην επίτευξη του στρατηγικού σου στόχου, της ανατροπής.
Όσο για το σύνθημα είμαστε παντού, απόρροια της ανατροπής της διαλεκτικής σχέσης της τακτικής και της στρατηγικής της ανατροπής, το έχουμε ξανακούσει και πριν από καιρό.
Και δεν έχει οδηγήσει στα αναμενόμενα αποτελέσματα.
Έτσι ξεκάρφωτο όπως ακούγεται, χωρίς πολιτικό περιεχόμενο και ουσία, περισσότερο στον κομματικό πατριωτισμό και στο συναίσθημα τών πολιτών απευθύνεται και σε καμία περίπτωση δεν συνδέεται με την προβολή θετικών στόχων πάλης που θα οδηγήσουν το ανατρεπτικό μέτωπο στο νικηφόρο ξέφωτο .
Με λίγα λόγια λείπει η συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης, Δέν υφίσταται συγκεκριμένο καί άμεσο πρόγραμμα δράσης,μόνο παραπομπή στο αφηρημένο .
Άρνηση δηλαδή της διαλεκτικής σχέσης συγκεκριμένου – αφηρημένου.
Η άρνηση όμως της διαλεκτικής ανάλυσης, έχει ολέθρια αποτελέσματα για τους αρνητές της.
Οι Έλληνες οφείλουν να μην παραπλανηθούν από τις ψεύτικες υποσχέσεις των κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού και της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Να οργανώσουν την πάλη τους ενάντια στην πολιτική που εφαρμόζεται και σ’ αυτή που θα ακολουθήσει ανεξαρτήτως του κόμματος ή των κομμάτων που βρίσκονται σήμερα ή θα βρεθούν αύριο στην κυβέρνηση.
Να πάρουν την πρωτοβουλία τον κινήσεων, να μην περιμένουν την επίθεση του αντιπάλου για να καθορίσουν τη στάση τους.
Ο αγώνας που καλούνται να διεξάγουν είναι αγώνας για την ίδια τους τη ζωή, για την επιβίωσή τους.