“Επί τοις σπουδαίοις πράγμασι μη γελοίαζε, ίνα μη δόξεις απαίδευτος είναι. Μηδέ πάλιν επί τοις γελοίοις σπούδαζε. Ανοήτου γαρ αμφότερα” – Επίκουρος

ΣΥΡΙΖΑ

Κατασκευασμένο χαρακτηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ το e-mail …
Ενα αριστερό κόμμα πηγαίνει το ίδιο να συναντήσει τους εκπροσώπους ενός επενδυτικού ιδρύματος του καπιταλισμού ο οποίος, κατά τους ψηφοφόρους του τουλάχιστον, τρώει τον κόσμο ζωντανό και ρουφά το αίμα του.
Στην έδρα του, μάλιστα, για να του εκθέσει τις θέσεις του…
Ένα κοινοβουλευτικό κόμμα και μάλιστα αντικαπιταλιστικό κι αντινεοφιλελεύθερο, το οποίο ονειρεύεται (έτσι τουλάχιστον λέει) την πάταξη του οικονομικού ιμπεριαλισμού να συνδιαλλέγεται με εξωχώριους οικονομικούς παράγοντες του άκρατου καπιταλισμού;
Ο ελληνικός λαός γνώρισε τα χρόνια αυτά ακόμη καλύτερα την πολιτική ελίτ που κυβέρνησε και κυβερνά τη χώρα.
Η οσφυοκαμψία της είναι πρωτοφανής.
Ο Γ Παπανδρέου το 2009 διακήρυξε ότι κυβερνά “μια διεφθαρμένη χώρα” δίνοντας το δικαίωμα στην ΕΕ να επιβάλει το μνημόνιο.
Ο Γ Παπακωνσταντίνου την παρομοίασε με τον Τιτανικό, ο Αντώνης Σαμαράς από αντιμνημονιακός έγινε σε μια νύχτα ο μνημονιακότερος όλων, ο Ευάγγελος Βενιζέλος δήλωσε ότι “η Ελλάδα θα πρέπει να θεωρεί τον εαυτό της πολύ τυχερό που υπάρχει η τρόικα” και ο Πάγκαλος ότι “το μνημόνιο είναι ευλογία”.
Όλοι μαζί αποδείχθηκε ότι υπηρέτησαν μόνο τα συμφέροντα των δανειστών και φυσικά τής ολιγαρχίας της χώρας ,σε βάρος του ελληνικού λαού.
Με δύο λόγια το μήνυμα πού περνούν στό λαό ήταν…και είναι ότι οι έλληνες πολιτικοί απέτυχαν και κατέστρεψαν τη χώρα και είναι προτιμότερο να έρθουν ξένοι να την διοικήσουν και αυτό είναι προς το συμφέρον μας.
Η πολιτική του ραγιαδισμού στη σύγχρονη έκφραση της.
Το 1821 οι αντίστοιχοι κύκλοι της εποχής ανέπτυσσαν την άποψη ότι ήταν προτιμότερο να έμεναν οι Έλληνες στην Οθωμανική αυτοκρατορία.
Θεώρησαν αργότερα τον Διεθνή Οικονομικό έλεγχο –ΔΟΕ- ως σωστό και αναγκαίο επειδή “δυστυχώς επτωχεύσαμεν”.
Ολόκληρη την ιστορία του ελληνικού κράτους την χαρακτηρίζουν πολιτικές υποταγής στους επικυρίαρχους.
Τον 19ο αιώνα έθεσαν στην κυκλοφορία την ιδεολογία της “Ψωροκώσταινας”, της αδύναμης και μικρής Ελλάδας που έπρεπε να στηρίζεται σε προστάτες
Η πορεία είναι γνωστή, από τα δάνεια της ανεξαρτησίας, στον ΔΟΕ, στη μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή, στην Ούλεν και την Πάουερ , στην ΕΟΚ, την ΕΕ και το ευρώ που συνέβαλαν τα μέγιστα στη χρεοκοπία, τα μνημόνια και την επιτήρηση.
Παρόλα αυτά σήμερα δυνάμεις της “αριστεράς” αρνούνται κατά πώς φαινεται την ύπαρξη της εξάρτησης και φυσικά της “ιμπεριαλιστικής” εκμετάλλευσης.