Αξιοπρέπεια, αρχές, ιδέες,… θα αποτελούσαν τροχοπέδη της ραγδαίας εξέλιξης, στην σκληροτράχηλη πολιτικάντικη αρένα…

ΜΠΟΥΡΖΟΥΑ

Γενναιόδωροι σπόνσορες κι άπληστοι νταβατζήδες μηντιάρχες, ανοχή των ντόπιων τσιφλικάδων, πάντα στη βάση του αμοιβαίου συμφέροντος και βέβαια σταθερά με στόχο αποκλειστικά, τη “σωτηρία” της πατρίδας.
Τα πάντα με αντάλλαγμα… τη στήριξή στην εξουσία!
Φευ όμως, δε διδάχτηκαν απ΄ την Ιστορία κι από τα πλείστα τραγικά παραδείγματα του παρελθόντος.
Αυτή η πρώην τροτέζα νυν παντοδύναμη και ψηλομύτα γκόμενα η Μπουρζουαζία, αυτή η αχρεία, που τυφλά εμπιστεύονται, υπήρξε πάντοτε αδηφάγος και σκληρόκαρδη και άπιστη κι αγνώμων….
Πάντα θα πέφτει πρόθυμα στα πόδια του επόμενου πολλά υποσχόμενου εραστή της εξουσίας, και θα προσφέρεται ύπουλα, και υποκριτικά και καταχθόνια, αποσκοπώντας στη διαιώνιση της εξασφαλισμένης παντοκρατορίας της.
Αλλάζει εραστές σαν τα Gucci της και στρέφει με άνεση την εύνοια και την προτίμησή της, προς όποιον θεωρήσει μισοέτοιμο να κάτσει στο θρόνο.
Εν ανάγκη, για να διευκολύνει λίγο τις εξελίξεις, τον σπρώχνει εκείνη με τρυφερότητα, ώσπου αυτός να χάσει λίγο την ισορροπία του και να πέσει πίσω απαλά, στη κόκκινη βελούδινη, την πολυθρόνα!
Το σκήπτρο του το δίνει αργότερα, άμα φανεί αρκούντως συνεργάσιμος.
Δεν ωφελεί ο κλαυσίγελως λοιπόν.
Τη Λερναία Ύδρα δε γίνεται άνευ κόστους να την ταϊζεις, ούτε και να την εμπιστεύεσαι.
Της κόβεις επιμόνως τα κεφάλια κάθε μέρα που φυτρώνουν κι έτσι κερδίζεις την εμπιστοσύνη των υπηκόων που ονειρεύεσαι να διοικήσεις.
Είναι μονόδρομος αυτή η επιλογή εάν στοχεύεις στη διάρκεια, κι όποιος διαλέγει άκριτα τον εύκολο το δρόμο της γλυκιάς αποπλάνησης, της διαφθοράς και της ψυχικής του ”εκπόρνευσης”, έρχεται η ώρα -απ΄τα μνημόνια και πέρα ο χρόνος είναι αμείλικτος- που το πληρώνει πανάκριβα, γιατί τα χάνει ΟΛΑ!