Αρχείο μηνός November 2015

Μα μήν τα λες αυτά, είναι εθνικιστικά…Αφού εμείς στην Ελλάδα βρήκαμε τον τρόπο να καλοπερνάμε, χωρίς εθνικό κράτος… Ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε.

ΣΥΡΙΑ

Η κλάψα μας,βλέπω να ξαναξεμπαζώνει τα ρέματα,και νά μας παίρνει όλους σβάρνα…
Χρόνια τώρα μπλέκουμε την ψήφο και τα μπούτια μας, προσπαθώντας να κατανοήσουμε την συλλογική καί την ατομική ευθύνη.
Σε ατομικό επίπεδο όλοι είμαστε αθώοι και οι κλέφτες στη φυλακή.
Σε κοινωνικοδημοκρατικό, μάς φταίει πάντα το αόρατο σύστημα, το κράτος και οι άλλοι.
Ζούμε σε ένα ιδεατό ψηλό δέντρο όπου μπορεί να απολαμβάνουμε, κάθε είδους καρπό μακριά από όλους ,και όποτε θέλουμε κατεβαίνουμε στις ρίζες μας, όπου ζουν όλοι οι άλλοι… για να τους επιπλήξουμε.
Ψηφίζουμε χωρίς γνώση και αίσθηση ευθύνης ,αλλά απαιτούμε με ύφος εκλεγμένου.
Αυτά όλα πού βιώνουμε είναι τά αποτελέσματα τής χρόνια αδιάφορης και μόνο συμφεροντολογικής ψήφου μας.
Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας,πρέπει να είναι συνεπής, συνεχής, σύγχρονη, ευέλικτη, διαφανής, θεσμική, πολυμερής, συναινετική …
Όποιος όμως,δηλώνει ότι δεν μπορεί μόνος του να φυλάξει τα σύνορά του, ανοίγει θέμα ….
Μέσα σε μιά πρόταση βρίσκεται η πολιτική μας κουλτούρα,η αντίληψη μας για το πώς μας βλέπει ο κόσμος….
(Κάποιο “ανάδελφό’ έθνος, που βρίσκεται στο κέντρο της διεθνούς συνομωσίας, θέλει να μας εξοντώσει και να μας φτωχοποιήσει, για να μας μετατρέψει σε “ψωροκώσταινα”).
Αυτή η αριστουργηματική αφήγηση των και καλά “αντιμνημονιακών δυνάμεων”,που συνάντησε στο μνημόνιο και στην προσπάθεια δημοσιονομικής σταθεροποίησης, την αυτεκπλήρωσή της.
Θυμάστε πού απειλούσαμε ,με συνεντεύξεις στις μεγαλύτερες ευρωπαικές εφημερίδες των υπουργών Αμύνης και Εξωτερικών,με αποστολές “τζιχαντιστών” ;
Τότε οι κακόμοιροι πρόσφυγες, που πρέπει να βοηθήσουμε, ήταν τζιχαντιστές για να πέσει το παραδάκι.
Και μαζί και η κερά Τασία να πετάει σπόντες ειρωνικές “δεν ξέρω που πάνε, εξαφανίζονται” ,υπονοώντας ότι φεύγουν για την Ευρώπη.
Και τελικά …αρχίζουν οι αποστολές και γίνεται η Ευρώπη άνω κάτω, οπότε από τα πράγματα μπαίνει θέμα φύλαξης συνόρων.
Η Ελλάδα έχει νόμιμη εκλεγμένη κυβέρνηση,που προσπάθησε να εκβιάσει την Ευρώπη για να πάρει λεφτά –δηλώνοντας ότι δεν μπορεί να φυλάξει τα σύνορά της και πήρε την απάντηση …
Φυλάξτε τα μαζί με τους Τούρκους …και βοηθάμε και εμείς με λεφτά.
Με τίς υγείες μας τώρα,υπερήφανα πάντα…

Τά εφιαλτικά Αμελέ Ταμπουρού στήν Αραβική έρημο,τά ποτισμένα με τό αίμα τών προγόνων μας,σάς λένε τίποτε κύριε Φίλη;

ΑΜΕΛΕ ΤΑΜΠΟΥΡΟΥ

To 1994 και το 1998, η Βουλή των των Ελλήνων αναγνώρισε ομόφωνα τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας.
Επίσης το 2007, η Διεθνής Ενωση Επιστημόνων Μελέτης της Γενοκτονίας (IAGS, International Association of Genocide Scholars), μετά από ψηφοφορία μεταξύ των μελών του, αναγνώρισε την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας .
Θεωρώ ότι ακόμα και εκείνοι που διατηρούσαν στο παρελθόν κάποιες επιφυλάξεις για το θέμα, ιδιαίτερα μετά την αναγνώριση από τη Διεθνή Ενωση Επιστημόνων Μελέτης της Γενοκτονίας, πρέπει επιτέλους να σεβαστούν τα αποτελέσματα της επιστημονικής έρευνας, το ελληνικό κοινοβούλιο, τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών και φυσικά την μνήμη εκατοντάδων χιλιάδων αδικοχαμένων νεκρών .
Ο σεβασμός στην ιστορία και στους νεκρούς μας, είναι προϋπόθεση για ένα ειρηνικό παρόν και για ένα ελπιδοφόρο μέλλον.
Αυτό είναι καθήκον όλων μας κύριε Φίλη
Καί επειδή η “επιστημονική ” σας κατάρτηση δέν σας επιτρέπει νά γνωρίζετε τον επιστημονικό ορισμό του ΟΗΕ περί γενοκτονίας σας τον παραθέτω:
Η Σύμβαση του Ο.Η.Ε. για την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος της γενοκτονίας στο άρθρον 2 αναφέρει:
“Εις την παρούσαν Σύμβασιν, ως γενοκτονία νοείται οιαδήποτε εκ των κατωτέρων πράξεων, ενεργουμένη με την πρόθεσιν ολικής η μερικής καταστροφής ομάδος, εθνικής, εθνολογικής, φυλετικής ή θρησκευτικής:
-Φόνος μελών της ομάδος. -Σοβαρά βλάβη της σωματικής ή διανοητικής ακεραιότητας των μελών της ομάδος. -Εκ προθέσεως υποβολή της ομάδος εις συνθήκας δυναμένας να επιφέρωσιν την πλήρην η την μερικήν σωματικήν καταστροφής αυτής. -Μέτρα αποβλέποντα εις την παρεμπόδισιν των γεννήσεων εις τους κόλπους ορισμένης ομάδος. -Αναγκαστική μεταφορά παίδων εις ετέραν ομάδαν”.
Λίγα μόνο από τα πολλά που αναφέρει η σύμβαση του Ο.Η.Ε. , αλλά αρκετά ακόμη και για τον μη γνώστη στοιχειώδους ιστορίας, ούτως ώστε να αντιληφθείτε γιατί διεκδικούμε το δικαίωμα στην μνήμη.
Η έννοια του έθνους, του σεβασμού των προγόνων και της αγάπης για την πατρίδα ,είναι στοιχείο της ανθρωπότητας από την εποχή των σπηλαίων.
Υπάρχουν όμως και άρρωστες και παθολογικές περιπτώσεις, πού φθονούν και εχθρεύονται την κοινωνία και την πατρίδα και νιώθουν αποστροφή προς αυτή.
Μπράβο λοιπόν στον κο Τσίπρα και στους συμβούλους του για την επιλογή τους!
Έβαλαν στην θέση του πιο ευαίσθητου υπουργείου ένα άτομο πλήρες πάσης φύσεως συμπλεγμάτων, ταξικών, κοινωνικών, εθνικών ακόμα και εμφανισιακών.
Για όλα τα θέματα τηρεί μια στάση ισοπεδωτική, εκδικητική, εθνοταπεινωτική και πικρόχολη.
Κάθε του λόγος ράπισμα στο εθνικό φρόνημα.
Κρίμα στα παιδιά μας.
Θα μπορούσε αυτή ή άποψη να ήταν ή άποψη ενός πολίτη που δεν έχει ιστορικές γνώσεις!
Αλλά ως άποψη υπουργού παιδείας ή οποιουδήποτε πολιτικού προσώπου είναι το λιγοτερο ένα προδοτικό εξεμεσμα!!!
Όπως έγινε γενοκτονία Κούρδων και Αρμενίων έτσι έγινε και των Ελλήνων (μικρασιατών και ποντίων).
Η εθνοκάθαρση των νεότουρκων δεν έδειξε ανθρωπιά στους ελληνικούς πληθυσμούς.
Αποδεδειγμένα πρόκειται για γενοκτονία!!
Οι αφηγήσεις των προγόνων μας που ήρθαν από εκεί για τις κτηνωδίες που υπέστησαν, ήταν οι ζωντανές μέχρι προτινος αποδείξεις.
Ναι κύριε Φίλη!
Δεν ήταν συνωστισμός στην Σμύρνη,ούτε έφυγαν οι Πόντιοι από τις αρχαιοελληνικές αποικίες που ζούσαν χιλιάδες χρόνια πριν γενεες- γεννεων για να έρθουν στην Ελλάδα να κάνουν… τουρισμό ή για να λιαζονται!

Οι “αριστερές θεωρίες” των πολιτικά δήθεν δεν περνάνε πιά,τα είπαμε αυτά καί μην επιμένετε άδικα.

kar;oto

Αν η κυβέρνηση πιστεύει ότι μέχρι τον Μάρτιο μπορεί να εισπράξει από τους πολίτες το 10% του ελληνικού ΑΕΠ, τότε καλύτερα να πάει να κοιταχτεί..
Δυστυχώς για την περιβόητη αξιοπρέπεια μας, η διαχείριση της εξουσίας περιλαμβάνει και τον όρο “χειραγώγηση των ανώριμων κοινωνιών”.
Οι τακτικισμοί , ο χρόνος και η διάρκεια των πολιτικών γεγονότων, τα πρόσωπα και οι δηλώσεις σχεδόν πάντα συνυπολογίζουν τη σκοπιμότητα της χειραγώγησης μιας κοινωνίας ανίκανης να αντιληφθεί την πραγματικότητα.
Να διορθώσουμε λάθη και να ευημερήσουμε,αντί να στηρίζουμε τις φρούδες ελπίδες στον οικονομικό όρο “αναδιανομή του εισοδήματος” .
Η ελληνική κοινωνία εγκλωβισμένη από τα – δήθεν- αριστερόστροφα πολιτικά κόμπλεξ της, αδυνατεί να συνειδητοποιήσει ότι τίποτα δεν χορηγείται δωρεάν και επιπλέον κανείς πλέον δεν μπορεί να εξαναγκάσει άλλους να πληρώσουν για σένα.
Τη οδό διαφυγής την είχε προτείνει ο Ρούσβελτ…
“Για να ζήσουν οι εργαζόμενοι και πραγματικές επιχειρήσεις, και μαζί τους η χώρα, πρέπει να πεθάνουν οι ραντιέρηδες”.
Η πολιτική πρόσοδος δηλώνει τους διάφορους μηχανισμούς με τους οποίους- επιχειρήσεις, συντεχνίες και άτομα καρπώνονται εισοδήματα από το κράτος που δεν αντιστοιχούν σε πραγματική προσφορά υπηρεσίας ή προϊόντος.
Περιλαμβάνει την αργομισθία, τη συνταξιοδότηση με προνομιακούς όρους, τις επιχορηγήσεις χωρίς αναπτυξιακό αποτέλεσμα, τις υπερκοστολογημένες προμήθειες και έργα, και τις μίζες των δημοσίων υπαλλήλων.
Περιλαμβάνει επίσης τις ρυθμίσεις που επιτρέπουν σε συντεχνίες να υπερτιμολογούν στην αγορά και, κάτι λιγότερο φανερό, τα οφέλη από την παρανομία όταν οι ανταγωνιστές σου είναι σύννομοι.
Δεν περιλαμβάνει εκείνους του μισθούς του Δημοσίου που αμείβουν πραγματικά εργαζόμενους, ούτε τις συντάξεις, τα επιδόματα ανεργίας, κτλ, που δίνονται με γενικά κοινωνικά κριτήρια.
Η φαυλοκρατία και οι πελατειακές σχέσεις ήταν σύμφυτες με το ελληνικό κράτος από την ίδρυσή του, και το κράτος ήταν πάντα ρυθμιστής στην οικονομία.
Η διανομή προσόδων ήταν αναγκαίος μηχανισμός για τη νομιμοποίηση των πολιτικών στα μάτια του κόσμου, αλλά και ο προσπορισμός προσόδων ήταν βασικός λόγος για νά γίνει κάποιος πολιτικός.
Το κράτος συνολικά υπήρξε ραντιέρης εμβασμάτων, ζώντας σε μεγάλο βαθμό από διεθνείς εισροές, δάνεια που μοίρασε και δεν αποπλήρωσε, σχέδια βοήθειας, και πιο πρόσφατα τα ταμεία της ΕΕ.
Η όποια πολιτική ανάπτυξης θα πετύχει μόνο αν εστιάσει στις οικογενειακές στρατηγικές, στις μικροεπιχειρήσεις, στην προσοδοκρατία και στον καιροσκοπισμό – είτε για να αξιοποιήσει μερικά στοιχεία τους, είτε για να τα αλλάξει.
Ένα νέο ελληνικό αναπτυξιακό μοντέλο πού δεν θα μοιάζει με τα πετυχημένα διεθνώς.
Θά ξεκινάει από άλλες βάσεις, και θα έχει άλλη τροχιά.
Να αποδεχθούμε την ιδιομορφία,ότι δεν έχουμε μεγάλες επιχειρήσεις στα διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά.
Θα ενισχύσουμε τη συγκέντρωση του κεφαλαίου εκεί, και με ποιο τρόπο;
Και αν ναι, πώς θα αποτρέψουμε την προσοδοθηρία και τον καιροσκοπισμό που εισχωρούν σε όλες τις μεγάλης κλίμακας προσπάθειες στη χώρα μας;
Οι μικρές μονάδες θα είναι πάντα κρίσιμες σε εμάς.
Χρειάζεται να γίνουν εξωστρεφείς, ανταγωνιστικές, να καινοτομούν, να συντονίζονται, να μην επιβαρύνονται από τη δημόσια διοίκηση.
Όλα τα συστήματα του Δημοσίου, εκπαιδευτικό, φορολογικό, ασφαλιστικό, έρευνα, υποδομές, πρέπει να υποστηρίξουν αυτούς τους στόχους.
Το αναπτυξιακό λογοπλαίσιο επιβάλλεται να διαμορφωθεί πάνω στη “μικρή” κλίμακα.
Γιατί όπως λέμε “ο καθείς και τά όπλα του”.
Βρείτε λοιπόν έναν καθρέφτη, κοιταχτείτε καλά, και κάνετε ό,τι πρέπει…