Αρχείο μηνός October 2015

Πόσο πρέπει να πληρώσει περισσότερο ο τόπος αυτή την δυσανεκτική σχέση με την πραγματικότητα;

ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ

H “αριστερή ευαισθησία” πήγε περίπατο και η υποκρισία της κυβέρνησης περισσεύει, η δε ασυδοσία και η θρασύτητα τών στελεχών-ορκισμένων οπαδών τών Συριζανέλ δεν έχει προηγούμενο.
Τα μέτρα έχουν την σφραγίδα τών Σύριζοψεκασμένων,κι αυτοί θα πληρώσουν καί το τίμημα.
Η ιστορία θα γράψει ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς με τη συμμαχία των ηλιθίων ήταν αυτή που διέλυσε τη χώρα.
Καί επειδή έχει παγιωθεί στην ταλαίπωρη χώρα μας η τάχατες αριστερή αυριανίστικη ιδεοληψία, ο δε “κυρίαρχος λαός” για τρεις αλλεπάλληλες εκλογές επιμένει ότι θέλει να δοκιμάσει την αριστερή διακυβέρνηση έστω και με ξερό ψωμί,άς έχουν υπ΄όψιν τους ότι…
Δεν παράγεται πλούτος ούτε δημιουργούνται θέσεις εργασίας με ευχολόγια, τσαμπουκάδες ή δημόσιες εμφανίσεις με τον “Αμερικανό φίλο”.
Παίζεται ένα παιχνίδι εντυπώσεων και η κατάσταση θά παραμείνει ίδια και χειρότερη.
Απλώς οι ενεργούντες είναι πιό συμπαθείς καί φαινομενικά πιό άφθαρτοι και αυτό φάνηκε καθαρά στίς πρόσφατες εκλογές.
Η “κοινή γνώμη” τούς “πάει ακόμη” και αυτό είναι και τό μόνο τους πλεονέκτημα,παρά τό τεράστιο κενό εξουσίας,πού τιμωρεί τή χώρα μήνες τώρα.
Οι μαθητευόμενοι μάγοι τής μενταμοντέρνας μετά-αριστεράς μέ τούς καμένους από τούς οποίους διαφοροποιήθηκε …και ο Νικολόπουλος….
Νά θυμάστε ότι, ο Αλέξης που έχει αναπτύξει τίς ανθρωποφαγικές του ικανότητες – φυσικά καί δέν θά λυπηθεί -όταν χρειαστεί- τούς ανέλ…
Κατά τά άλλα αποδείχτηκαν έτοιμοι γιά τούς όποιους συμβιβασμούς μέ τόν αριστερό τους μανδύα.
Αριστεροί μόνο μέ συνθήματα ,μέ τα οποία κάνουν μπίζνες χρόνια τώρα συμβάλλοντας στό ξεχαρβάλωμα τού τόπου.
Προβάλλουν τό “καινούργιοι και διαφορετικοί”,διεκδικώντας τήν ευκαιρία τους στή σπέκουλα,στήν διαμόρφωση τού παιχνιδιού με κανόνες πού ορίζουν οι ίδιοι.                                                                   Αυτή η  χρυσή μπουρζουαρζία, πού δηλώνει αριστερά ακόπως και αδαπάνως- χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο -εξασφάλισε τόν παράδεισο τής εξουσίας με τίς ευλογίες τών φαιουδαρχών τού ιερατείου.
Γενικότερα όμως, η ανθρωπίνη φύση είναι μία και μόνη , οι περισσότεροι άνθρωποι, όποια ιδεολογία και αν προσποιούνται, ή πιστεύουν ότι ακολουθούν, θα κοιτάξουν να ωφελήσουν τους εαυτούς των με μέσα παράνομα, ανήθικα ή και εγκληματικά, αν κρίνουν ότι αξίζει τον κόπο ή το ρίσκο, ότι θα “την βγάλουν καθαρή”, όταν έχουν την δυνατότητα και -ή την ευκαιρία.
Η κυριαρχούσα “τάχατες αριστερή” ιδεολογία στηρίζεται στην ζηλοφθονία και την ηλιθιότητα, τα δικαιώματα άνευ υποχρεώσεων, την ανευθυνότητα, την τυφλή μανία καταστροφής, την αναξιοκρατία, την πρωτοκαθεδρία του κράτους και του “ηγέτη” έναντι του ατόμου.
Νεοέλληνες  Βαλκανο-ανατολίτες μυθοεθιστές,  ο δε ιδεολογικός μυθοεθισμός της ελληνικής μετα-αριστεράς είναι εντονότερος και πιό παράλογος.
Οι ορκισμένοι οπαδοί  τών Συριζα-Ανέλ, προέρχονται από τα μικροαστικά κοινωνικά στρώματα, τα οποία έχουν,τήν επιθυμία αφ ενός να ζούν όπως η ανώτερη αστική τάξη ,και αφ ετέρου να διαφοροποιούνται από τους “προλετάριους”, τους οποίους στην ουσία περιφρονούν .
Αυτή η επίτευξη ενός ανώτερου βιοτικού επιπέδου επί τη βάση δημοσίων οικονομικών μέσων ,συνεπιφέρει μιά ριζική μεταλλαγή του βασικού κώδικα συμπεριφοράς καθώς και των κοινωνικών, ηθικών και αισθητικών αξιών.

Σιγά μωρέ τώρα… Για ένα ψωροεκατομμύριο πέσατε να τον φάτε τον άνθρωπο…

ΚΟΠΡΟΣ

Σιγά μωρέ τώρα…
Για ένα ψωροεκατομμύριο πέσατε να τον φάτε τον άνθρωπο…
Εσένα δεν σου έχει τύχει να ξεχάσεις κάτι;.
“Εκ παραδρομής” είπε ο άνθρωπος βρε κακοπροαίρετοι…
Οι αριστεροί επαναστάτες των λόγων και των οδυρμών για εκείνους που δεν έχουν ούτε να βάλουν πετρέλαιο να ζεσταθούν ,ούτε για να σπουδάσουν τα παιδιά τους…
Οι αριστεροί της υποκρισίας, του ψέματος, του φαφλατισμού.
Ο νόμος βεβαίως – ορθά – τιμωρεί αυτή την “αβλεψία”.
Όμως, αυτό είναι μόνο το τυπικό μέρος της “αταξίας” και αφορά στο “έσχες” του υπουργού.
Αλλά, το σημαντικότερο είναι το “πόθεν” προέκυψαν αυτές οι καταθέσεις του και κατά πόσον έχουν φορολογηθεί κανονικά.
Επομένως, η έρευνα της υπόθεσης δεν πρέπει να σταθεί μόνο στο τυπικό αλλά κυρίως στο ουσιαστικό σκέλος της.
Εάν ο υπόχρεος έχει δηλώσει πλήρως τα εισοδήματά του και έχει καταβάλει τους νόμιμους φόρους, τότε το θέμα αφορά αποκλειστικά στην “αμέλειά” του να συμπληρώσει σωστά το “πόθεν έσχες” ως οφείλει εκ του νόμου.
Και τυπικά, αυτή η αμέλεια τιμωρείται…
Κυρίαρχη η νοοτροπία της ανοχής των πάντων σε μια κρίση αξιών , οχι μόνο οικονομική.
Η ανοχή και η αδιαφορία στο μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού είναι υπαρκτή.
Οταν ανεχόμαστε τα πάντα, παραμένουμε μόνο θεατές και όχι ενεργοί πολίτες, είναι αυτό που συνεχίζει να μας οδηγεί στην απαξίωση .
Η έννοια του δικαίου και τής αρετής έχουν εκλείψει στα πάντα.
Και οι ταγοί της πολιτικής, αυτοί που θα έπρεπε να κάνουν lead by example, είναι αυτοί πρώτοι πού μας οδηγούν
Το “πόθεν έσχες” των πολιτικών , που ποτέ δεν εφαρμόστηκε ως προς το πρώτο του σκέλος και σε πολλές περιπτώσεις, ούτε και στο δεύτερο, δεν είναι μία φαρσοκωμωδία .
Είναι μια ακόμη κοροϊδία σε βάρος μας, που απορρέει από την άκρατη αλαζονεία τους, της οποίας το μέγεθος είναι τόσο μεγάλο, ώστε να υποτιμούν ακόμη και την νοημοσύνη μας .
Όμως εμείς οι πολίτες, τους έχουμε δώσει αυτό το δικαίωμα, που τόσα πολλά χρόνια αυτοί το διατηρούν .
Γιατί τώρα να μας κακοφαίνεται ;

Αμνοεριφίων κυρίαρχος λόγος…

ΚΟΡΔΕΛΕΣ

Πάνε-δεν πάνε μέχρι τέλος του χειμώνα τού ’16… ο Ανδρέας είπαμε- τότε είχε λεφτά.
Ισχυρή αντιπολίτευση,κι ας γίνει κάτι πια μ΄αυτή τη σύμπνοια και την “ομοψυχία” στα ψηφίσματα στη Βουλή.
Αφού θέλουν να κυβερνήσουν, αφήστε τους να κυβερνήσουν μόνοι τους.
Failed state είμαστε πια.
Ζούμε απίθανα τρελές καταστάσεις, που αποδεικνύουν δυστυχώς την παιδική ανωριμότητα μας ως λαού, που ενώ αρέσκεται στο να πιστεύει ότι αποτελεί κάτι το ξεχωριστό, στην πραγματικότητα άγεται και φέρεται από δημαγωγούς του χειρίστου είδους.
Πρώτη Φορά Αριστερά, που άλλα υποσχέθηκε και άλλα κάνει, με αποτέλεσμα σήμερα να εφαρμόζεται στα κεφάλια μας το πιο σκληρό μνημόνιο όλων των εποχών, και να μην ακούγεται κιχ, ή μάλλον να ακούγονται μπράβο για την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης.
Οι υπουργάρες περνάνε μέτρα φωτιά, σημειώνοντας όμως ότι το κάνουν με μισή καρδιά, και ότι οι φόροι και οι περικοπές δεν είναι στον ιδεολογικό τους πυρήνα…
Το τι μέτρα προβλέπονται και το τι μέτρα περνάνε ή θα περάσουν στο εγγύς μέλλον, δεν λέγεται…τσουνάμι πραγματικό,ούτε στον χειρότερο εφιάλτη του πιο ψεκασμένου αγανακτιστή.
Οι ψηφοφόροι που ήθελαν και δεύτερη παρτίδα τρέλας, δεν μιλάνε, δεν ακούγονται…ο σοφός λαός πού αποφάσισε να έχουμε σήμερα Δεύτερη Φορά Αριστερά, πλήρως ανεξέλεγκτη και παράλληλα απόλυτα αντιλαϊκή, και να μη μπορεί κανείς να πει τίποτα.
Πως να εξηγηθεί αυτή η σκληρή επέλαση επί του λαού, από μια δήθεν φιλολαϊκή αριστερή κυβέρνηση;
Πώς να εξηγηθεί αυτό το μένος εναντίον του απλού κοσμάκη, την ίδια ώρα που τα μεγαλοστελέχη του Σύριζα χαριεντίζονται με τους εργολάβους -αν δεν είναι και τα ίδια εργολάβοι-,τους επιχειρηματίες, και όλους αυτούς τους εκπρόσωπους της διαπλοκής που ο Αλέξης θα πατούσε κάτω σαν χταπόδια;
Η πυραμίδα θα μικρύνει, με τους πολύ πλούσιους στην κορυφή και τους άπειρους φτωχούς στη βάση και ενδιάμεσα οι κατασταλτικοί μηχανισμοί: Εφορίες, αστυνομία, κόμματα, χρήσιμοι ηλίθιοι συνδικαλιστές, κλπ
Και φυσικά μόνο κάποιος “αριστερός” αχυράνθρωπος,κάποιος που ο απλός λαός τον εμπιστεύεται,μπορούσε να τό κάνει αυτό.
Δεν μπορείς να περάσεις αντιλαϊκά μέτρα με δεξιά κυβέρνηση, διότι ο αγανακτισμένος πολίτης θα αντιδράσει.
Αν ο Σαμαράς σκέφτονταν μόνο το 1/10 αυτών που κάνει ο Τσίπρας, θα τον είχαν κρεμάσει ανάποδα οι “αγωνιστές του λαού” στην πλατεία Συντάγματος.
Τώρα όμως ο Αλέξης αλωνίζει, και ο μέσος πολίτης όχι μόνο δεν αντιδρά αλλά τον χειροκροτεί κιόλας.
Με τους φόρους στα ύψη και την αδυναμία του φορολογούμενου να τους πληρώσει, το ελληνικό κράτος πρέπει να πάρει εκεινα τά μέτρα ώστε “οι φορολογούμενοι να μην εξαφανιστούν”.
Η επερχόμενη συντεχνιακή κοινωνία δημοσίων υπαλλήλων και απλήρωτων συνταξιούχων είναι το απόλυτο κυβερνητικό όραμα.
Αποστολή της αντιπολίτευσης είναι απέναντι στην εκθεσιολογικού τύπου πολιτική της νέας ύφεσης να αντιπαραθέσει πραγματικές λύσεις και εναλλακτική -απέναντι στους φόρους- πρόταση παραγωγής πλούτου, δομικών μεταρρυθμίσεων και περιορισμού του γραφειοκρατικού αυτισμού.
Χρέος της δε η προστασία των ατομικών ελευθεριών απέναντι στην κεκαλυμμένη αυθαιρεσία της εξουσίας.
Σίγουρα η ελάχιστη καταβολή φόρων από όλους διασφαλίζει την πολιτική συμβίωση, το ίδιο το κοινωνικό συμβόλαιο.
Το θέμα όμως είναι να μην γίνεται καταναγκαστικά, εκβιαστικά, ρεβανσιστικά.

Η μεγαλύτερη πολιτική απάτη ever.

ΛΥΚΟΣ

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη πολιτική απάτη που μπορεί κάποιος να συγκρίνει με την απάτη τών Συριζανέλ.
Είπαν πολλά ψέματα για να βγούν και αναγκάζονται να κάνουν σχεδόν όσα δεν μπορούσε κανείς να φανταστεί.
Φθάνουν ήδη τα εκκαθαριστικά με επιπλέον φόρους στους ήδη υπάρχοντες. Δεν υπάρχει σημείο της αγοράς, της καθημερινής ζωής, της οικονομίας που να μην έχει μπει φόρος.
Δεν υπάρχει τίποτα που να σου λέει ότι ακόμα και έτσι, θα πιάσουν τόπο. Δεν έχουν καμία πρόθεση να κάνουν τίποτα για να μειώσουν το κράτος, να περιορίσουν τις σπατάλες, να διώξουν τα λαμόγια και τα παράσιτα που πληρώνονται στην υγειά μας-τό αντίθετο μάλιστα.
Δεν ξέρω αυτή η λαίλαπα που θα φθάσει.
Ποιος πραγματικά αρνείται ότι μόνο καταστροφή έσπειραν τους τελευταίους 9 μήνες.
Η ΝΔ ιστορικά και πολιτικά αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας και ο ρόλος της είναι απόλυτα αναγκαίος για την ισορροπία του πολιτικού συστήματος.
Η διατήρηση αυτού του ρόλου αλλά και της επιρροής της είναι αναπότρεπτα συνδεδεμένα με την ανανέωση της ,τόσο σε επίπεδο προσώπων όσο και κυρίως σε επίπεδο ιδεών και πολιτικής.
Όσο οι υποψήφιοι ηγέτες, αλλά και τα στελέχη της περιχαρακώνονται σε μάχες διαμοιρασμού εσωκομματικών οφιτσίων ,τόσο η επιρροή της στην κοινωνία θα φθίνει και η πολιτική της παρέμβαση θα περιορίζεται.
Μόνος και πρώτος εχθρός είναι ο εγωϊσμός και η κενοδοξία …
Παρατηρεί κανείς ότι σήμερα που η εκλογή νέου αρχηγού στή ΝΔ σημαίνει νέα οφίτσια, καρέκλες, κάποιοι άρχισαν τους βυζαντινισμούς και τους διαδρομισμούς, ενώ ξάφνου βγήκαν από τις τρύπες τους όλοι οι μέχρι πρότινος εξαφανισμένοι και πουλάνε “νεοδημοκρατικότητα” με το κιλό.
Όμως
Σε αυτή τη κρίσιμη καμπή για την χώρα, με την καταστροφική κυβέρνηση που έχουμε,η Νέα Δημοκρατία αποτελεί, ως αξιωματική αντιπολίτευση,το κυρίαρχο θεσμικό ανάχωμα απέναντι στο τσουνάμι του εθνολαϊκισμού που απειλεί να μας καταπιεί όλους μαζί, και μάλιστα αμάσητους.
Αν δεν μπει αυτή μπροστά κοινοβουλευτικά, τότε ο μόνος εναλλακτικός τρόπος για να αποφύγουμε την επερχόμενη διάλυση ώς χώρα -είναι πολύ επικίνδυνος ακόμη και για να τον σκεφτόμαστε.
Οι λύκοι και οι ουρακοτάγκοι καραδοκούν…

 

Ti πίνεις και δεν μας δίνεις,να αερολογούμε κι εμείς μαζί…

φουτουρισμος

Βλάξ ή ανόητος;
Κατά τον Ουμπέρτο Έκο, η διαφορά μεταξύ του ανόητου και του βλάκα έγκειται στο γεγονός ότι ο πρώτος κάνει λάθος σκέψεις και καταλήγει σε λάθος συμπεράσματα, άρα είναι εύκολα αντιληπτός, ενώ ο δεύτερος κάνει ορθολογικές σκέψεις και καταλήγει σε λάθος συμπεράσματα , άρα είναι πιο δύσκολα αντιληπτός.
Ο πραγματικός λόγος ενός μόνιμου capital control σε συνταξιούχους και ΔΥ είναι ότι οι τράπεζες δεν έχουν επάρκεια σε πραγματικό χρήμα .
Οι τράπεζες δεν είναι αποθήκες χρήματος,είναι επιχειρήσεις που εμπορεύονται το χρήμα , τόσο το δικό τους όσο και των καταθετών και τμήμα των κερδών το δίνουν ως τόκο στους καταθέτες . Το ύψος των καταθέσεων ήταν πάντα κάτι το “μη πραγματικό” αλλά επειδή τα δάνεια εξυπηρετούνταν δεν υπήρχε θέμα ρευστότητας .
Τώρα είναι αλλιώς .
Έχουν βεβαίως ευθύνη και οι διοικήσεις της ΤτΕ που δεν έκαναν  σωστούς ελέγχους .
Οι τράπεζες είναι προβληματικές εδώ και πολλά χρόνια , άσε που είχε πιο πολλές τράπεζες από σουβλατζίδικα .
Αν όμως με 23% ΦΠΑ έχεις παραοικονομία 20 δις ετησίως(περίπου),τότε με 10% ΦΠΑ έχεις παραοκονομία 800.000 ετησίως περίπου.
Ποιό είναι πιο αποδοτικό μέτρο κύριοι της Καρ.Σερβίας με τα κομπιουτεράκια και τα ατελείωτα Excel;
Μα είναι η οικονομία ηλίθιε που το λέει μόνη της,μόλις μειώσεις τους συντελεστές θα αυξηθούν τα έσοδα,μέ ΦΠΑ στο 10% κανείς μα κανείς δεν θα το παζάρευε και ούτε καν θα το σκεφτόταν.
Απλά το κόλπο όλο είναι στη λέξη τράπεζα, και πώς θα διαχειριστεί τα χρήματα εντόκως των ανθρώπων (μισθωτοί-συνταξιούχοι).
Κατα βάθος η φοροδιαφυγή που κάνουν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι είναι αστεία.
Συνδέσανε το μισό των ετήσιων συντάξεων και μισθών του δημοσίου (30δις) με φοροδιαφυγή 15-20 δις ετησίως οι πανίβλακες!
Αυτό που ζούμε και σε πολλούς από εμάς μας φαντάζει ατεκμηρίωτο είναι η εγκαθίδρυση του Τσιπρα στην εξουσία και των πλειοψηφικών ρευμάτων που τον στηρίζουν.
Εάν όμως ανατρέξεις στις δομές και τις τάσεις της επικρατούσας άποψης στην κοινωνία, θα εντοπίσεις με μεγάλη μάλιστα αποδοχή το στερεότυπο του θεομπαίχτη ως υπόδειγμα επιτυχίας.
Πόσοι μέτριοι από εμάς δεν ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους με μέτρια απόδοση και με πολύ στήριξη και υποστήριξη από το οικογενειακό τους περιβάλλον;
Τελικά αυτοί για τους γονείς τους φαντάζουν υποδείγματα αριστείας !
Φυσικά η μετριότητα στις σπουδές δεν προδιαγράφει και το μέλλον κάθε επαγγελματία, αλλά η μετριότητα συνδέεται με την ελάσσονα προσπάθεια και σε ένα πλήρως ανταγωνιστικό περιβάλλον το ζητούμενο είναι η μείζονα προσπάθεια στηριζόμενη σε καλό σχεδιασμό, οργάνωση, εκτέλεση, έλεγχο και ανατροφοδότηση του μοντέλου επιτυχίας.
Η επικρατούσα άποψη πλέον στη χώρα είναι η ανάδειξη των μετρίων σε κινητήριο δύναμη του λειτουργικού περιβάλλοντος της χώρας.
Η παρουσίαση του κ. Τσίπρα στο ίδρυμα Κλίντον επιβεβαίωσε του λόγου το αληθές και εάν θα κάνουν οι δημοσκόποι κάποια έρευνα, θα διαπιστώσουμε ότι πάλι θα ψηφιστεί ως επιτυχής η παρουσία του εκεί.
Αυτό οφείλεται στην άποψη της μετριότητας διότι ο κάθε μέτριος με τον ίδιο τρόπο θα συμπεριφερόταν, ενώ οι γονείς του κάθε μέτριου που προσομοιάζουν ενδόμυχα το τέκνο τους με τον κ. Τσίπρα ( ο μέτριος που πέτυχε στη ζωή του!) προσβλέπουν στην επιτυχία του παιδιού τους αλλά με ελάσσονα προσπάθεια, θεωρώντας το γεγονός όχι ως τυχαίο αλλά χειραγωγούμενο από αυτούς τους ίδιους, αφού δεν τους ενδιαφέρει η δημιουργία πλούτου -αλλά μόνο η κατανομή του με την πάγια αντίληψη ότι υπάρχει πλούτος.
Τόσο για τους ενδιαφερόμενους γονείς όσο και για τα παιδάκια τους που στηρίζουν και υποστηρίζουν Τσίπρα η έννοια δημιουργίας πλούτου δεν υπάρχει, εξάλλου αυτό υποστηρίζει και η κυβέρνηση ότι δηλαδή ο πλούτος υπάρχει είναι εδώ,και το ζητούμενο για αυτούς είναι πως θα κατανεμηθεί !
Στον κύριο Τσίπρα και στα συνεταιράκια του στην κυβέρνηση και για τό φιλοθεάμον κοινό τους, αυτός που δημιουργεί πλούτο είναι ανύπαρκτος -διότι ο πλούτος ρέει σαν το νερό στο ρυάκι και εάν υπάρχουν τέτοιοι είναι εκμεταλλευτές της δημόσιας περιουσίας που πρέπει να φορολογηθούν -με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να σταματήσουν να δημιουργούν ή έστω να πάνε να εκμεταλλευτούν τον πλούτο αλλού στη Βουλγαρία, Ρουμανία, Κύπρο κ.λπ.
Αυτούς τους ανθρώπους θέλετε να σας κυβερνούν και αυτή τη νοοτροπία κουβαλάτε όλοι εσείς που θέλετε να συμμετέχετε στην κατανομή του ανύπαρκτου πλούτου του μαγαζιού που λέγεται Ελλάδα, για σας η Χώρα είναι μαγαζί γωνία όπως λέτε… αλλά ξέρετε πόσα μαγαζιά γωνία είναι κλειστά και ανοίκιαστα;;

Με την εξαγγελία για το νησί Νταβός γίνεται αντιληπτό ότι ο Τσίπρας δεν θέλει νάμαστε γκαρσόνια της ευρώπης αλλά όλου του κόσμου. Έχει όραμα

ΚΙΝΗΤΡΟ

Οι καταστάσεις πού βιώνουμε δείχνουν ανθρώπους καιροσκόπους, αδίστακτους που το μόνο για το οποίο ενδιαφέρονται είναι το προσωπικό και το κομματικό συμφέρον.
Αυτή τη στιγμή είναι σε αδιέξοδο.
Ούτε τα μέτρα του μνημονίου έχουν την ικανότητα να εφαρμόσουν,ούτε τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα είναι εύκολο να ειπωθούν.
Η αντίσταση τους στον καπιταλισμό περιορίζεται στις ενδυματολογικές τους προτιμήσεις.
Ο Τσίπρας μέ τό μόρφωμα τών Συριζανέλ-μή γελιέστε ένα είναι,απλά κατέβηκαν ξεχωρα στίς εκλογές για να κόψουν ότι μπορούσαν από τη ΝΔ- κατόρθωσε το σχεδόν ακατόρθωτο για άλλα τα κόμματα που κυβέρνησαν ως τώρα…
Πήρε από το χέρι τους “αγανακτισμένους”, τους προσβλέποντες σε διορισμούς, σε σεισάχθεια με διαγραφή των χρεών τους, σε κάθε είδους ρουσφέτι και εξυπηρέτηση -γλείφοντας και έρποντας – και αφού τους έβγαλε μια βόλτα στην “αριστερή” πλατεία τών Συριζανέλ με τα λούνα παρκ και τις αντιμνημονιακές παιδικές χαρές, τους οδήγησε ήρεμα και χωρίς αντιρρήσεις στην πραγματικότητα.
Βέβαια αυτό μας στοίχισε από 90 δισ. ως και 210 δισ., κατά μια άλλη εκτίμηση.
Το θέμα είναι αν αυτό το έκανε συνειδητά -πού τό έκανε- φωτιά στα μπατζάκια μας…
Όταν ο Επίτιμος πρόεδρος τής ΝΔ Κων. Μητσοτάκης μας προειδοποιούσε για την οικονομική καταστροφή “εμείς” ζούσαμε το όνειρο της Πασοκοκρατίας Σπατάλη, διαφθορά και αναξιοκρατία ….. όταν οι Καθηγητές Σπράος και Γιαννίτσης μας προειδοποιούσαν για το ασφαλιστικό “εμείς” τους χλευάζαμε και κοροϊδεύαμε μέσα από τηλεοπτικές σατιρικές εκπομπές.
Όταν ο Καραμανλής και ο Σαμαράς ζητούσαν πολιτική στήριξη από την αντιπολίτευση για τα οικονομικά μέτρα ο Γιωργάκης και ο Αλεξάκης “ψάρευαν πρυμνιά”.
Μην ξεχνάτε ομως, οτι τώρα έχουμε αριστερή κυβέρνηση, δηλαδη καλούς, έντιμους και περήφανους ανθρώπους.
Επιπλέον (δεν προβάλονται πλέον), σταμάτησαν οι αυτοκτονίες, τα παιδιά δεν λιποθυμούν στα σχολεία.
Και έχουμε πρωθυπουργό ένα ομορφόπαιδο.
Τι άλλο θέλετε;
Μη γινόμαστε και αχάριστοι.
Περαστικά μας…

 
 
 

Ραντεβού στά μπριζολάδικα λοιπόν…

ΓΡΕΚΥΛΟΙ

Είπαμε, για ό,τι σε βρίσκει κοιτάξου στον καθρέφτη.
Δεν εννοώ να είμαστε διαρκώς ετεροκαθοριζόμενοι, αλλά σε σχέση με τις αποφάσεις, με βάση τα συμφέροντα και τις επιλογές μας….
Η απεριόριστη κουτοπονηριά και βλακεία των Γραικύλων, που παρέσυραν πάρα πολλούς, δεν θά μας αφήσουν ποτέ να πλήξουμε, ούτε να χαλαρώσουμε, ούτε να εφησυχάσουμε…
Η ευθύνη της νέας κυβέρνησης αφορά την πλήρη και πειστική αναδοχή του Μνημονίου και ελάχιστα μόνον τη διαπραγμάτευση για το χρέος.
Μήν ανυσηχείτε λοιπόν “σύντροφοι” η οριζόντια φτωχοποίηση θά ολοκληρωθεί -αρκεί τό Φραπεδοπασοκοαριστερό “καλό ” μνημόνιο να εφαρμοστεί κατά γράμμα .
Καί επειδή η επανάληψη είναι μάνα τής μάθησης
Η Ελλάδα, με το βουνό του χρέους (που αυξήθηκε κάποιες δεκάδες δίς με τούς εύστοχους χειρισμούς τής Συριζανελίτικης διανόησης).,, δαπανά για την εξυπηρέτησή του το μικρότερο ποσοστό του ΑΕΠ στην Ευρωζώνη – μόλις 2.3%.
Τα μνημονιακά δάνεια έχουν δοθεί με ιδιαίτερα χαμηλά επιτόκια, έχουν χρόνο ωρίμανσης τριάντα χρόνια (πλην των δανείων ΔΝΤ) και δεκαετή περίοδο χάριτος.
Πρόβλημα εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους θα ανακύψει το 2030 – εάν βεβαίως τηρηθούν οι δεσμεύσεις του Μνημονίου-διαφορετικά νωρίτερα.
Η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να βιαστεί για την ελάφρυνση του χρέους,αφού ο διακανονισμός θα έχει ελάχιστες επιπτώσεις στην πορεία ανάκαμψης της χώρας μέχρι το 2030.
Θα ήταν σοφότερο η μακροπρόθεσμη διαχείριση του χρέους να αντιμετωπισθεί μετά την ολοκλήρωση του κύκλου ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και την οριστικοποίηση της λύσης για τα κόκκινα δάνεια.
Τότε θα είναι καθαρή η εικόνα του μακροπρόθεσμου χρέους της χώρας.
Φυσικά τo κομματικό συνοθύλευμα τού -”runaway Ελληνικού δημοσίου”, αν δεν διαλύσει τελείως την χώρα αποκλείεται να ησυχάσει.
Ως ξενιστής βέβαια πεθαίνει και το ίδιο ,αλλά κάτι τέτοια είναι “πυρηνική φυσική” για τήν κομματική νομεκλατούρα…
Αλλά από πότε οι Graeculi esurientes  είχαν καί φιλότιμο για να ντραπούν;
Ο ελληνικός χαρακτηρισμός “Γραικύλος” είναι απόδοση του λατινικού χαρακτηρισμού Graeculus, ο οποίος με τη σειρά του είναι υποκοριστικό του εθνικού ονόματος Graecus που χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι περιφρονητικά για όσους Έλληνες συνεργαζόταν με την εξουσία για να μην υποστούν τις κακουχίες των σκλαβωμένων λαών.
Τους αποκαλούσαν ‘μικρούς Έλληνες που παριστάνουν ότι γνωρίζουν τα πάντα’.
Χαρακτηριστική είναι η φράση “Οmnia novit Graeculus esuriens; in coelum jusseris, ibit” – “Τα πάντα γνωρίζει ο πειναλέος Γραικύλος.”.
“Και στον ουρανό αν τον διατάξεις να πάει, θα πάει”.
Οι Ρωμαίοι συγγραφείς θεωρούσαν τον Γραικύλο “αργόσχολο- κόλακα της εξουσίας-νωθρό-ράθυμο- φλύαρο και απρεπή”.
Ραντεβού στά μπριζολάδικα λοιπόν…

Οι περιστάσεις δεν επιτρέπουν αναβλητικότητα.

ΑΛΛΑΓΗ

Οι καιροί ου μενετοί.
Η Νέα Δημοκρατία είναι ένα  μεγάλο και ιστορικό αστικό κόμμα της χώρας, με τα καλά αλλά και τα κακά του στην διαδρομή που έχει διανύσει, έχει αποδείξει πως τα περισσότερα προβλήματα, τα αντιμετωπίζει όταν βρίσκεται στην αντιπολίτευση.
Παραδοσιακό “κόμμα εξουσίας”, δεν κατάφερε να εκμεταλλευθεί στο ακέραιο τις ευκαιρίες για αυτοκριτική, ανασυγκρότηση και εκσυγχρονισμό που του προσέφεραν οι περίοδοι εκτός εξουσίας.
Και, σχεδόν σ” όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις, επέστρεφε στις ευθύνες διακυβέρνησης, όχι επειδή έπεισε την κοινωνία ότι μελέτησε, διδάχθηκε και διαμόρφωσε μιαν άλλη πιο πειστική και ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση, αλλά εξ αιτίας των αποτυχιών και σφαλμάτων του αντιπάλου της.
Θά πρέπει όμως να  ερμηνεύσουν τώρα, το πως και το γιατί μια καθημαγμένη κοινωνία, προτίμησε να δώσει ακόμη μιαν ευκαιρία (;) στον άπειρο και μαθητευόμενο μάγο Τσίπρα, αντί να στραφεί σε μια παραδοσιακή δύναμη, που στον γενικό απολογισμό της τις τελευταίες δεκαετίες, τα “συν” είναι πολύ περισσότερα από τα “πλην”…
Στήν ΝΔ επιβάλεται νά ανατραπεί η θεωρία της ιδιοκτησίας, γιά να διεδραματήσει τό ρόλο της στό μέλλον της Ελλάδας.
Δεν είναι τόσο θέμα προσώπου η εκλογή προέδρου, αλλά ιδεολογικοκοινωνικής ταυτότητας και πολιτικών που θα βγάλουν από το αδιέξοδο τη χώρα.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας είναι ότι όλα τα κόμματα της μεταπολίτευσης ήταν και είναι κρατικοδίαιτα με έμφαση στο πελατειακό κράτος και στους διορισμούς στο δημόσιο….από την πίσω πόρτα.
Ας πει λοιπόν ο κάθε υποψήφιος αρχηγός την άποψη του για για την ανάπτυξη της χώρας και τις επενδύσεις πότε και πως θα έρθουν….χωρίς την υπερφορολόγηση που μόνο σοβιετία θυμίζουν, και ας μας αναλύσει το ορθότερο δρόμο μετάβασης στην ανάπτυξη….μέσω της φορολόγησης ή της μείωσης δαπανών του Κρατικού Τέρατος.
Δυστυχώς εδώ και 40 χρόνια επικρατεί πλήρως η ιδεολογία της τάχατες “αριστεράς” και όλα τα κόμματα χωρίς….καμία εξαίρεση αυτό εφάρμοζαν για τα ψηφαλάκια και οι μακάκες την πλήρωναν και την πληρώνουν.
Προχωρήστε λοιπόν …απέναντι στα φραπεδοπασοκοαριστερά ανθρωπάκια που κυβερνάνε και διαλύουν τα πάντα στη χώρα.
Η εσωστρέφεια και οι διενέξεις στο εσωτερικό της Ν.Δ. χαμηλώνουν καθημερινά τον πήχη των προσδοκιών του λαού από το κόμμα της.
Σε όλους τους υποψηφίους, αλλά και τους πρώην Νεοδημοκράτες Πρωθυπουργούς η πολιτική σπέκουλα της αριστεράς έχει δώσει και ένα απαξιωτικό προσωνύμιο, να τον ακολουθεί-μιά
προπαγανδιστική φασιστική ομοβροντία των τάχατες αριστερών τυχοδιωκτών.
Το κόμμα όμως της Ν.Δ.  δεν ανανεώθηκε ούτε προσαρμόστηκε στις ραγδαία εξελισσόμενες κοινωνικές συνθήκες και αυτή η αδυναμία του, γίνεται αδυναμία επικοινωνίας με το λαό, που την πληρώνει στις εκλογές.
Πολύπλευρη εξωτερική πολιτική κανένας πρωθυπουργός, όπως μας έχουν δέσει με το μνημόνιο, δεν μπορεί να κάνει.
Νοικοκύρεμα όμως της χώρας με το διώξιμο του κόπρου του Αυγείου, που είναι οι δημοσιοσχεσίτες δημόσιοι υπάλληλοι της διαφθοράς και της αρπαχτής, μπορεί να γίνει.
Τέτοιο αρχηγό θέλει η αξιωματική αντιπολίτευση , που να μην μασάει τα λόγια του για την εξυγίανση της κρατικής μηχανής, που βυσσοδομεί και βάζει φρένο σε κάθε μορφής πρόοδο για τη χώρα
Άξιος ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης ,(πού ότι και να λέτε…) ,είναι ο μόνος που μπορεί να συγκρουστεί με συμφέροντα και συντεχνίες.
Πρώτον γιατί δεν τους έχει ανάγκη και δεύτερον γιατί το έχει κάνει και στο παρελθόν όταν ήταν υπουργός, χωρίς να φοβάται πολιτικό κόστος.
Τα επικοινωνιακά κόλπα των Αμερικανών συμβουλατόρων της κυβέρνησης Συριζανέλ θα γίνουν βρόγχος για τους ίδιους, όταν η Ν.Δ.  με αρχηγό οραματιστή τους πάρει αμπάριζα….

Το άγος των εργολάβων που υποδύονται τους αριστερούς.

ΠΑΡΑΚΜΗ

Τελικώς δεν βιώνουμε κρίση αλλά κάτι πολύ δυσμενέστερο,τήν παρακμή.
Κρίση και μάλιστα ανθρωπιστική ζούν στη Συρία, το Αφγανιστάν…
Τελικά πήρε το πτυχίο του ο υπουργός Παιδείας Φίλης;
Η ικανότητα του Αλέξη να επιλέγει τους πιο κατάλληλους είναι μοναδική.
Η νέα -λέμε τώρα- κυβέρνηση αποτελείται από δημοσιογραφικούς και από γραφικούς τύπους, αποκλειστικά,ακόμη και Τέρενς έχει στους κόλπους της πλην Φίλη και Ξυδάκη του αξιοδάκρυτου.
Άλλα κόλπα,ο επικοινωνιακός Αλέξης έχει μεγάλη εκτίμηση στα γιουσουφάκια της επικοινωνίας.
Στο Παιδείας πάντως έχουμε τον απόλυτο συμβολισμό και συγχρόνως την τέλεια ερμηνεία για την χρόνια κατάντια της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Έναν αιώνιο φοιτητή σε ρόλο υπουργού Παιδείας με υφυπουργό – υφιστάμενο έναν πρώην Πρύτανη- εκπρόσωπο εκείνου του ακαδημαϊκού κατεστημένου που συναλλάσσεται με τις κομματικές νεολαίες και τους φοιτητοπατέρες.
Έξοχα, Αλέξη έχεις μεγάλα κέφια , παρά τη κούραση της 17ωρης διαπραγμάτευσης.
Κάπως έτσι τελειώνει κι η Αριστερά Ρητορική,με τον Αλέξη σε προγραμματική συμφωνία με τους καμμένους και σε πλήρη ανατροπή των διαφορών ανάμεσα σε Αριστερά και Δεξιά… σέ μιά αριστεροχριστιανική μετάλλαξη.
Με τον Αλέξη υποστηρικτή μιας καινούριας αναξιοκρατίας-μετριοκρατίας και govorne proteze των Αμερικανών.
Σε περιόδους κρίσης συνήθως δεν κυριαρχεί το φυσιολογικό… αλλά το απρόβλεπτο.
Στην πολιτική τα πάντα μπορούν να συμβούν.
Σπάνε συμμαχίες, δημιουργούνται καινούργιες και γενικότερα ανακατεύεται η “τράπουλα” και ξαναμοιράζονται τα “χαρτιά”.
Σε τέτοια φάση βρίσκομαστε, οπότε όλα είναι πιθανά ακόμα και τα απίθανα.
Στην Ελλάδα του τρίτου μνημονίου, σχεδόν τίποτε από το παλαιό πελατειακό σύστημα δεν έχει καταρρεύσει.
Οι πελατειακές ομάδες αντί να εκβιάζουν και να πιέζουν τα δύο μεγάλα κόμματα της μεταπολίτευσης, έχουν ενσωματωθεί στον συνεταιρισμό Συριζανέλ, με την ελπίδα ότι το τρίτο τριετές μνημόνιο …δεν θα εφαρμοσθεί.
Οι πελατειακές ομάδες έχουν μεν υποστεί περικοπές σε αμοιβές και συντάξεις, όμως δεν έχουν ακόμη επιβαρυνθεί από την κρίση όσο άλλες κατηγορίες του πληθυσμού και ιδιαίτερα οι νέοι, στους οποίους κυριαρχεί η ανεργία.
Το υψηλό κόστος της κρίσης καταβάλλεται τελικά από τους “μη προνομιούχους” της πελατοκρατίας, οι οποίοι, από πολιτικής πλευράς, μάλλον έχουν ενδυναμώσει τον χώρο της αποχής.
Μέρος των “μη προνομιούχων” του πελατειακού κράτους υποστηρίζει σταθερά την Χρυσή Αυγή, η σύνθεση των ψήφων της οποίας είναι έντονα ετερογενής.
Το συμπέρασμα από το δημοψήφισμα και την τελευταία εκλογική αναμέτρηση είναι ότι σχεδόν οι μισοί Έλληνες απέχουν των πολιτικών εξελίξεων, ενώ οι άλλοι μισοί ανήκουν σε ποσοστό 40% στον φιλοευρωπαϊκό και προοδευτικό χώρο και σε ποσοστό 60% στο πελατειακό και αντιδραστικό κράτος.
Είναι δραματικό να διαπιστώνει κανείς, ότι στις τελευταίες εκλογές, το 50% που προσέρχεται στις κάλπες αισθάνεται άνετα να ψηφίσει υπέρ κομματικών σχηματισμών που δεν έχουν σχέση με την αστική, φιλελεύθερη δημοκρατία.                                                                                                         Σαφώς, η ίδια η αστική δημοκρατία μεταλλάσσεται διεθνώς και το νέο σχήμα δεν το γνωρίζουμε.
Διαχέεται η εντύπωση ότι ο αστικός πολιτισμός, ή έστω οι κοινωνικές ομάδες που αυτοπροσδιορίζονται ως αστοί, διαλύεται για να επανασυντεθεί με άλλες ιεραρχήσεις και εσωτερικές διαβαθμίσεις.
Είμαστε σε σημείο βρασμού ,από το οποίο κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τί θα προκύψει και πώς.