Αρχείο μηνός August 2015

Η θεωρία του εκβιασμού από τους θεσμούς που ανάγκασε την κυβέρνηση να υποκύψει είναι τουλάχιστον φαιδρή.

ΘΙΑΣΟΣ

Ένας θίασος είναι και ο καθένας έχει το ρόλο του και θα τον υπηρετήσει μέχρι τέλους,είτε ηθελημένα είτε άθελα.
Η θεωρία του εκβιασμού από τους θεσμούς που ανάγκασε την κυβέρνηση να υποκύψει είναι τουλάχιστον φαιδρή.
Ο ιμπεριαλισμός πάντα ήταν εκβιαστικός και ιδιαίτερα απέναντι σε μια χώρα εξαρτημένη γίνεται αχαλίνωτος.
Αυτό το γνωρίζει ολόκληρος ο ελληνικός λαός, το ήξερε και το ξέρει ο Α Τσίπρας, η ηγεσία του Σύριζα και η κυβέρνηση.
Η επιμονή της ηγεσίας του να διαπραγματευτεί και δήθεν να αναγκάσει τους ιμπεριαλιστές να υποταχθούν φοβούμαι ότι δεν ήταν προϊόν λανθασμένων η αφελών εκτιμήσεων.
Μάλλον ήταν το όχημα της εκτίναξης του στο 37% και στην ανάδειξη στην κυβέρνηση και στην ολοκληρωτική παράδοση της χώρας στην τρόικα.
Σήμερα με το επιχείρημα του εκβιασμού που υπέστη η κυβέρνηση και η χώρα και της έλλειψης εναλλακτικής λύσης πάει να αποφύγει την οργή του εξαπατημένου Έλληνα ψηφοφόρου.
Μιλούν γιά έκτακτο συνέδριο,όμως ποια σχέση έχει το μνημόνιο αυτό με τις συνεδριακές αποφάσεις του Σύριζα, ακόμη και με το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, πότε γι  αυτό το τεράστιο ζήτημα η βάση έδωσε την έγκρισή της;
Τι είδους δημοκρατία είναι αυτή να συμφωνεί η κυβέρνηση στό μνημόνιο, να έρχεται στη βουλή για έγκριση και να καλεί έκτακτο συνέδριο να το εγκρίνει κατόπιν εορτής και με το πιστόλι στον κρόταφο;
Σταθερή κυβέρνηση που καταστρατηγεί κάθε συλλογική απόφαση των αρμοδίων οργάνων και ζητά απόλυτο σεβασμό από όσους διαφώνησαν και αντιστέκονται;
Σού λένε κυβέρνηση της αριστεράς και κατά συνέπεια ότι πρέπει να μη καταψηφιστεί, να μην τη ρίξουν οι βουλευτές, αντίθετα ότι πρέπει να στηριχθεί αποφασιστικά.
Αλήθεια γιατί είναι αριστερή κυβέρνηση,επειδή δηλώνει αριστερή;
Μια κυβέρνηση και ένας πολιτικός φορέας κρίνονται από τις θέσεις τους και κυρίως από την δράση τους, ιδιαίτερα αν υπάρχει πρόσφατη δράση και μεγάλης σημασίας.
Η κυβέρνηση και ο κυβερνητικός Συριζανέλ αποδείχθηκαν η πιο αποφασιστική εφεδρεία για την αναστήλωση του πολιτικού συστήματος και αυτό θα φανεί ολοκληρωτικά άμεσα.
Καθοδηγούμενη μάζα κατάντησαν οι ψηφοφόροι και πάνε εκεί που θέλει ο κρυφός επιχειρηματικός εσμός, που στήνει δόκανα και μαζεύει θηράματα.
Δείτε τι γίνεται σε χώρες που η μεσαία τάξη έχει εξαφανιστεί και υπάρχει κοινωνία δύο ταχυτήτων, στην Αργεντινή, στη Βραζιλία, στη Ρωσία, στη Βουλγαρία ή στη Ρουμανία όπου υπάρχουν μερικές εκατοντάδες ζάμπλουτοι που αγοράζουν ότι θέλουν και δίνουν κι ένα ξεροκόμματο στα εκατομμύρια.
Αυτό θα γίνει και στην Ελλάδα σύντομα, η εξαφάνιση της μεσαίας τάξης, των αστών είναι απλά η επιβεβαίωση.
Αν είμαστε άτυχοι για κάτι στην Ελλάδα, είναι διότι δεν υπάρχει πραγματική δημοκρατία,δεν υπάρχει πραγματικός δημόσιος διάλογος για τα προβλήματα.
Δεν μπορούμε να μιλάμε ελεύθερα για αυτά που συμβαίνουν.
Ο κ.Τσίπρας και το καθεστώς που δημιουργείται δεν ήρθε από το πουθενά.
Η Ελλάδα, το καθεστώς της Ελλάδας, επιτρέπει τέτοια πολιτική συμπεριφορά στον επικεφαλής της χώρας.
Δεν υπάρχουν δομές, δεν υπάρχουν αντιστάσεις.
Αν τύχει κατά σύμπτωση να είναι κανένας καλός ο επικεφαλής του κράτους, πάει καλά, υπάρχει “δημοκρατία”, αν όχι, πάνε όλα περίπατο.
Στην πραγματικότητα, το ελληνικό κράτος στηριζόταν εξαρχής, από τότε που φτιάχτηκε σε πήλινα πόδια.
Όμως υπήρχαν κάποιες αντιστάσεις παλιότερα,μέχρι το 1922 υπήρχε ο Ελληνισμός των αλύτρωτων πατρίδων.
Μετά είχαμε πάντοτε τις πατροπαράδοτες αρετές και αξίες.
Σιγά σιγά, μετά τον πόλεμο, αυτά άρχισαν να αλλάζουν στην κοινωνία.
Είχαμε δηλαδή ένα άθλιο κράτος αλλά μια κοινωνία με αρετές.
Τώρα έπαψε να έχει και αρετές η κοινωνία.
Μετά το 1974-1981 πήραμε τη μεγάλη κατρακλύλα.
Υπάρχουν ακόμη κάποιες αντιστάσεις, όμως τα πράγματα είναι πολύ περίπλοκα και πολύ δύσκολα.
Πεντέμιση χρόνια τη μαστιγώνουν, κι όμως η Ελλάδα ακόμη αντιστέκεται,δεν έχει θανατωθεί.
Θα αντέξουμε και τώρα;
Η ανάπτυξη  μιάς αραγούς Εθνικής ενωτικής γραμμής ,είναι ο πραγματικός μονόδρομος.

 
 

Μνημόνιο ΙΙΙ…”μπουγάτσα με τυρί”.

ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ ΜΕ ΤΥΡΙ

Τί προσπαθούν τελικά οι κυβερνώντες να εφαρμόσουν μέ τις “εναλλακτικές τους καλλιέργειες”,με όλο αυτο τόν πανικό που συνεχίζουν να σπέρνουν…
Τα δημοψηφίσματα
είναι πολύ έξυπνο κόλπο εκτόνωσης της δυσαρέσκειας, χωρίς άλλες συνέπειες.
Στις 5 Ιουλίου 2015 οι Έλληνες με ένα 62% απέρριψαν με το “ΟΧΙ” την πρόταση Γιούνκερ ( η οποία είχε αποσυρθεί και ως εκ τούτου δεν υφίσταται) και μια εβδομάδα μπροστά στο χάος και την καταστροφή οι ίδιοι στις δημοσκοπήσεις με ποσοστό 80% ,ζητούσαν την υπογραφή οποιασδήποτε συμφωνίας ,ακόμα και αυτή του Γιούνκερ που απέρριψαν.
Για να εκτονωθούν οι εσωκομματικές αντιδράσεις στον Σύριζα έκαναν δημοψήφισμα και μετά υπέγραψαν με την ησυχία τους το Μνημόνιο ΙΙΙ.
Με δραχμή
θα άρχιζαν να ηχούν τα σήμαντρα, οταν τα νούμερα της οικονομίας ήταν δυσμενή.(κυρίως το ισοζύγιο)
Δεν υπαρχει οικονομολόγος που να πίστευε οτι η χώρα δεν πήγαινε στα βράχια πιο πριν από το 2008, που ο κ.Σημίτης μιλησε για ΔΝΤ.
Οι “εταίροι” όμως άφηναν να εννοηθεί στις αγορές ότι θα προστάτευαν την χώρα μας η οποία ήταν σε Επιτήρηση από το 2004 με τον Αλμούνια ,και έτσι την πάτησαν όλοι.
Ιστορικά οι πτωχεύσεις  τών Τρικούπη και Βενιζέλου, συνέβησαν στα απόνερα της Λατινικής ένωσης η πρώτη και της πρόσδεσης με την Χρυσή λίρα η δεύτερη .
Μάλιστα τα αποτελέσματα της χρεοκοπίας ήταν έντονα ,διοτι δεν άκουσαν τους οικονομολόγους εκείνους που ζητούσαν άμεση χρεοκοπία.
Αν και ο Βενιζέλος πλήρωνε ένα ποσοστό επί των τόκων και όχι των χρεωλυσίων.
Το περίεργο είναι οτι η ένωση κέντρου ,οι κκ.Παπανδρέου – Μητσοτάκης ,ανεγνώρησαν τα προπολεμικά χρέη -μέ Καπέλο και Τόκους Υπερημερίας ,πολλά από τα οποία αφορούσαν χρέη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ,τα χρέη του σιδηροδρόμου της θράκης επί Οθωμανών κτλ.
Δηλαδή η Γερμανία έκανε κούρεμα (τότε) ,και εμείς οι πλούσιοι τα πληρώσαμε με καπέλο δωδεκα χρόνια αργότερα!
Το σημερινό δίλημμα δεν είναι ευρώ η δραχμή αυτό είναι ψευτοδίλημμα και αυτό που πραγματικά υπονοείται είναι, αν θα πρέπει η χώρα να πάει σε full χρεοκοπία ή όχι.                                                                                                                                                                    Η κυβέρνηση  τού “ρόδα τσάντα και κοπάνα”,
τυγχάνει ακόμα και σήμερα ιδιαίτερης συμπάθειας απο την καφενειακή πλέμπα ,παρότι τους εξαπάτησε λέγοντας οτι υπάρχει “άλλος δρόμος” μεσα στο ευρω ,και τελικά τους έφερε πολύ κοντά στην απόλυτη ενδεια και στην πλήρη διάλυση του κράτους “πατερούλη”, απο το οποίο εξαρτάται η επιβίωση ολων τους.
Συριζανελίτη αριστεροδέξιε  συμφεροντολόγε ψηφοφόρε , η επιτυχία ή η αποτυχία μιας οικονομικής πολιτικής θεωρείται επιτυχία ή αποτυχία οταν κρίνεται επι των οικονομικών στόχων που θέτει η εκάστοτε κυβέρνηση.
Αν στόχος σου είναι να γίνεις φτωχός και προβληματικός , τότε πάμε καλά,επιστρέψαμε στην υφεση.
Αν ο στόχος σου ειναι η ανάπτυξη (αριθμητική αυξηση του ΑΕΠ) και ενας απο τους ισχυρούς υποστόχους είναι η επιστροφή στις αγορές (κεφαλαιαγορές) και ο δανεισμός με επιτόκια Ε.Ε , τότε προφανώς δεν πάμε καλά.
Ποιός ηταν ο στόχος της κυβέρνησης που ψήφισες με απλά λόγια και οχι με ιαχές και κραυγές καφενείου ;
Η επιστροφή στις κεφαλαιαγορές δεν υπήρξε επίσημος στόχος τών  Συριζανέλ, δοθέντος του οτι μια μόνο φορά ακουσα τον Βαρούφ να μας το σκιαγραφεί ,ως βεβαία μελλοντική κατάσταση απο του βήματος της Βουλής.
Οι υποβαθμίσεις στο τελευταίο πεντάμηνο απο τον κάθε οίκο αξιολόγησης, μάλλον δεν είχαν κάνει το αυτάκι του Βαρουφ να ιδρώνει ,κατι που με κάνει να πιστεύω οτι πραγματικός του στόχος ηταν να γίνουμε περισσότερο φτωχοί και προβληματικοί.
Η επιβεβαρυμένη ψυχοπαθολογία του εγκεφάλου του Βαρούφ ,του επιβάλλει να αγνοεί την πραγματικότητα και να στήνει παιχνίδια που θα δημιουργούν υφεση, ωστε να επαληθεύεται για τις λάθος δυσοίωνες προβλέψεις του, ρίχνοντας το σφάλμα σε άλλους ακόμα και όταν ο ίδιος είναι υπουργός.
Συνέχιζε λοιπόν να πιστέυεις τον κάθε μούρλιακα με την κρυφή του ατζέντα, και σταμάτα να χρησιμοποιείς τον εγκέφαλο σου ,κάνε δηλαδή οτι εκανε και ο πατέρας σου στα 80′s….
Σού θυμίζω ότι ο αριστερούλης Περονιστής Adolfo Rodriguez Saa ,πρόεδρος τής Αργεντινής, κυβέρνησε για μιά ολόκληρη εβδομάδα.
Μόλις κατέρρευσαν οι συνομιλίες με το ΔΝΤ , βγήκε μπρός ο περήφανος σύντροφος και δήλωσε πτώχευση και στάση πληρωμών.
Με  κηρύγματα εθνικής ανάτασης ( κάτι μου θυμίζει αυτό), ξεκίνησε τα περί εθνικής ανεξαρτησίας και ξένων τοκογλύφων, αλλά τον πήραν με τις πέτρες μετά από μία εβδομάδα.
Δυστυχώς εμάς κατά πώς φαίνεται,θα μας πάρει παραπάνω…
Τη Δευτέρα λοιπόν ο σύντροφος Αδόλφος είχε 70% σε δημοσκόπηση, ενώ την Παρασκευή έμπαινε στο Σινούκ για Νικαράγουα.
Γιατί όπως και στην Ελλάδα , έτσι και στην Αργεντινή υπήρχε ο αρχικός Ραουλ Αλφονσίν (Ανδρέας Παπανδρέου) που διόριζε και έδινε επιδόματα ,και έτρεφε τα συνδικάλια σε ομάδες κρούσης δημιουργώντας “καθεστώς” ,έτσι ώστε μετά από πολλά χρόνια ο δεξιός Ντε λα Ρούα (παρά τα ΔΝΤ και τα μέτρα) να πέσει από κίνημα κατσαρόλας (αγανακτισμένοι -το πλέον δραστήριο κομμάτι ενός καθεστώτος ) και να αναλάβει ο  λαϊκιστής και “λεφτά υπάρχουν”… Adolfo Rodriguez Saa.
Σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη, είναι εύκολο να μαζεύεις ψηφαλάκια όταν τάζεις τα πάντα σε όλους, ειδικά στους χθεσινούς ευνοημένους του κάθε Αλφονσίν.
Οι βολεμένοι είναι αυτοί πού επιβιώνουν σε κάθε πτώχευση,και κατά τά άλλα φταίνε οι τραπεζίτες , οι μονοπωλιακοί όμιλοι και οι γερμανοτσολιάδες,γενικά φταίει όποιος έχουν την υποψία ότι θα περικόψει τον κρατικό προϋπολογισμό του Πατερούλη Κράτους.                                          Κλείνει ο κύκλος της μεταπολιτευτικής αφήγησης, που ήθελε και το σκύλο χορτάτο και την πίτα στο πιάτο και μαζί του, η εφηβικού χαρακτήρα πολυτέλεια, του “άλλα λέω κι άλλα κάνω”, έφτασε ως εδώ.
Εχουμε να κάνουμε με συνθήκες πολέμου με άλλα μέσα, κι όπως ιστορικά γνωρίζουμε, όποιοι σε έναν πόλεμο παραμένουν στις ρομαντικές αιώρες της νοσταλγίας ή της ουτοπίας, απλώς μετεωρίζονται μόνοι τους σε μια παραζάλη άτοπη.
Σήμερα συμβαίνει μια αποδέσμευση από την κρατικοπολιτική κηδεμονία, το πελατειακό κράτος, την ανάθεση της τύχης μας σε διαφόρους παράγοντες.
Ο βίαιος και ωμός τρόπος που γίνεται αυτό, αποκαλύπτει τη σκοπιμότητα της μαζικής χειραγώγησης και όχι της κοινωνικής χειραφέτησης.
Η επίκληση της δημοκρατίας έγινε χειριστικό εργαλείο των αθέσμιτων θεσμών.                                                                                                                                                 

Τι να μας πει όμως που τίποτα απ’ όσα υποσχέθηκε, παρά μόνο κάτι ψίχουλα, δεν έκανε.

αχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

Πάνω από μια ώρα στο “Κόκκινο” ο πρωθυπουργός , έλεγε συνεχώς εγώ το ένα, εγώ το άλλο, βγάζοντας από πάνω του κάθε ενοχή που τον συνοδεύει.
Ακούσαμε το άσπρο να γίνεται μαύρο και ο… μικρός που έκλεψε το βάζο με το μέλι, να λέει πως αυτός καμία σχέση δεν έχει με το έγκλημα.
Ακούσαμε να αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη λέγοντάς της ότι αυτή είναι υπαίτια που τον πίστεψε.
Αυτή είναι η ένοχη κι αυτός ο αθώος.
Τι να μας πει όμως που τίποτα απ’ όσα υποσχέθηκε, παρά μόνο κάτι ψίχουλα, δεν έκανε.
Κατάφερε όμως να φέρει ένα μνημόνιο πολύ βαρύτερο από κάθε άλλο, για να σηκώσει το βάρος όλων αυτών των μέτρων που περιλαμβάνει και πάλι ο Έλληνας.
Τι κατάφερε να κάνει όμως στο τέλος,έπεισε κανέναν;
Έχει κυβέρνηση ή δεν έχει κυβέρνηση η Ελλάδα αυτή τη στιγμή ;
Αν έχει κυβέρνηση γιατί δεν απασχολείται με το έργο της ;
Αν υπάρχει κυβέρνηση, ας μας απαντήσει …
Σε ποια κατάσταση ρευστότητας βρίσκονται οι τράπεζες ;
Σε ποια κατάσταση θα βρίσκονται μετά από δυο μήνες ;
Ποια είναι η εξέλιξη της ανεργίας τον τελευταίο μήνα ;
Υπάρχει προσδοκία για ύφεση ή για ανάκαμψη τους επόμενους μήνες ;
Πότε το κράτος θα πληρώσει τις οφειλές του ;
Πότε θα καταργήσει τους κεφαλαιακούς ελέγχους ;
Αυτή η κυβέρνηση και αυτός ο Πρωθυπουργός εγγυώνται την “όποια σταθερότητα έχει απομείνει” στην οικονομία της χώρας μας;
Εγγυώνται την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας ;
Γιατί αν δεν εγγυώνται τα παραπάνω, με ποιο δικαίωμα μπαίνουν σε φάση κομματικής εσωστρέφειας αντί να ασκούν τα καθήκοντά τους ;
Από τις πρώτες εβδομάδες μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης Συριζανέλ, οι αρχηγοί τους (και τα στελέχη τους) βομβάρδιζαν συστηματικά την ΝΔ σχετικά μέ “Ποια στάση θα τηρήσει η ΝΔ και ο αρχηγός της, στις διαπραγματεύσεις τους με τους Ευρωπαίους ; ”
Ο κ.Τσίπρας γνώριζε από την πρώτη στιγμή, ότι θα έχει πρόβλημα δεδηλωμένης, αν θα επιχειρούσε να συμβιβαστεί με τους δανειστές, φέρνοντας το αριστερό μνημόνιο. Και επειδή από το χειμώνα γνώριζε ότι θα έχει πρόβλημα δεδηλωμένης, ροκάνιζε το χρόνο πετώντας την μπάλα στην εξέδρα -αντιπολίτευση και κυρίως στούς Σαμαρά-Βενιζέλο.
Όμως αφού ο κ. Τσίπρας, το γνώριζε το εσωκομματικό πρόβλημά του, γιατί δεν πρόλαβε τις εξελίξεις και να επιλύσει το εσωκομματικό θέμα του, εγκαίρως, δηλαδή από την Άνοιξη ;
Γιατί αντί να επιλύσει το εσωκομματικό θέμα του, διατυμπάνιζε προς πάσα κατεύθυνση ότι διαπραγματεύεται, ενώ πετούσαν ομαδικά χαρταετό ;
Γιατί αφού γνώριζε ότι δεν έχει τη δεδηλωμένη, δεν πήγε σε κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης, παρά τις πολλαπλές προσκλήσεις τής αντιπολίτευσης;
Πόσα δις έχασε η χώρα και πόσα ακόμη πρόκειται να χάσει (τα οποία φυσικά μετακυλίονται στους φορολογούμενους) εξαιτίας της μη χρηστής άσκησης των καθηκόντων από τήν παρούσα συγκυβέρνηση;
Πού ειναι η αντιπολίτευση ,να θέσει αυτά τα ερωτήματα , προς τον Πρωθυπουργό κ.Τσίπρα ;