Αρχείο μηνός June 2015

Η μεταφυσική των μύθων…

ΜΥΘΟΣ

Η υπογραφή του κ.Τσίπρα φαντάζει σίγουρη, κατά το «οι βάσεις φεύγουν» του Αντρέα, όταν υπέγραφε την παραμονή τους αλλά και την ιστορική παράδοση της Αριστεράς να κάνει ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που λέει.
Θέατρο, όλα αυτά πού κάνουν είναι θέατρο για να πλασαριστεί το αξεπέραστα «δύσκολο της» διαπραγμάτευσης που θα φέρει μια συμφωνία κλάσεις σκληρότερη από αυτό που φαντάζει ιδανικό πια σήμερα (mail Χαρδούβελη).
Προσπαθεί το επιτελείο του πρωθυπουργού να λύσει το σοβαρό πολιτικό του πρόβλημα-που στο μεγαλύτερο βαθμό είναι εσωκομματικό και ενδοκυβερνητικό-με απολιτικές και επικοινωνιακού χαρακτήρα δραματοποιήσεις.
Η γλώσσα ενός λαού δεν καθορίζεται από τους estet-ισμούς κανενός, αλλά υπακούει στους δικούς της νόμους που εξελίσσονται με το χρόνο.
Το σύνθημα «Βάρκιζα τέλος» ή «ποτέ ξανά Βάρκιζα» είναι σωστό μόνο όταν αφορά συνθήκες κατά τις οποίες η έναρξη της «επανάστασης» έχει δυναμικές πλειοψηφίες, διεθνη υποστήριξη και πιθανότητες νίκης.
Υπάρχουν παραδεκτοί και απαράδεκτοι συμβιβασμοί, συμβιβασμοί που υπαγορεύονται από λόγους τακτικής ή είναι αναγκαστικοί.
Ο κάθε συμβιβασμός κρίνεται από την σωστή ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης.
Έτοιμη από τα πριν συνταγή για καλούς και παραδεκτούς συμβιβασμούς δεν υπάρχει.
Ένας απαράδεκτος συμβιβασμός αντιμετωπίζεται πριν πραγματοποιηθεί και φυσικά πριν γίνει καθεστώς.
Όταν υλοποιηθεί είναι πια αργά για να τον εμποδίσεις.
Για την «επανάσταση» που φαντάζονται καποιοι, δεν είναι αρκετά ούτε τα αγνά αισθήματα προσήλωσης σ’ αυτήν ούτε ο φανατισμός με τον οποίο θεωρεί κάποιος ότι την υπηρετεί.
Η οποια ανατροπη θέλει πρώτα και κύρια μυαλό και γνώση.
Ακριβή ανάλυση της εκάστοτε πραγματικότητας, του συσχετισμού των τάξεων και ακριβή προσδιορισμό των καθηκόντων όλων.
Απο το 5% του εκλογικού σώματος οι Μαρξιστές – κομμουνιστές και αριστεροί κάθε απόχρωσης δεν ειναι ούτε οι μισοί.
Απο αυτούς συμμετέχουν στα όργανα και τις συνιστώσες ενεργά 500-1000. Οι «συνδικαλιστές» κυρίως οι πασοκογενείς έχουν δικά τους όργανα και «ιδεολογία». Εμφανιζομενοι ως πνευματικά τέκνα των Λαφαζάνη, Φρλαμπουράρη και σια, αποτελούν τα όργανα του Σύριζα.
Οι εξαπατημένοι πολίτες, το 30% του λαού, που πίστεψαν στα ψέματα και τις υποσχέσεις και ψήφισαν Τσίπρα, δεν έχουν σχέσεις με τα όργανα του κόμματος. Όταν η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του Σύριζα, το 90%, είναι πρώην ψηφοφόροι του Πασοκ και της ΝΔ, είστε σίγουροι ότι δεν εκφράζονται στα όργανα του Σύριζα. Είναι λοιπόν τεράστιο θέμα η αντιπροσώπευση του εκλογικού σώματος και των ψηφοφόρων του Σύριζα τόσο στη Βουλή, όσο και στις αποφάσεις που πρόκειται να πάρουν.
Είναι μαζί τους ο λαός στην ρήξη; Θέλουν όντως οι Έλληνες να φύγουν από την Ευρωζώνη, το Ευρώ, το ΝΑΤΟ;
Τούς ψήφισαν για να αποκατασταθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, τα δώρα και επιδόματα, και να εφαρμοστεί το πρόγραμμα της Θεσαλονίκης και ότι άλλο υποσχεθήκαν.

Ορατότης μηδέν…

ΟΡΑΤΟΤΗΣ

Αναρωτιέται κανείς πώς θα βρεθούν ξανά στο ίδιο τραπέζι για συνέχιση των συνομιλιών.
Πώς μπορεί να εφαρμόσει πολιτική μια κυβέρνηση η οποία έχει απολέσει την εμπιστοσύνη από τους πάντες;
Πως μπορεί να εφαρμόσει την οποιαδήποτε συμφωνία;
Πως μπορεί να εγγυηθεί την όποια σταθερότητα;
Περιφέροντας στους ωκεανούς της υφηλίου λογικές «δημιουργικής καταστροφής» και «καταστροφικών παιγνίων», βασισμένη στην υποστήριξη εναλλακτικών οικονομικών απόψεων αγνώστων πανεπιστημιακών, που το βάρος της άποψης τους στη διεθνή αγορά ήταν όσο των χρηματιστηριακών συμβούλων των αλήστου μνήμης Α.Ε.Λ.Δ.Ε του μαύρου 99, που πάλι έχασε ο κόσμος τα λεφτά του.
Προπαγάνδα μέχρι τέλους, με βαρύ κόστος για την Πατρίδα.
Περικοπές στους μεγαλοσυνταξιούχους των ΔΕΚΟ και στις απίθανες πρόωρες συντάξεις τους ζητούν οι δανειστές – το ΕΚΑΣ βάζουν μπροστά για να καλύψουν τους πελάτες τους οι κυβερνώντες.
Κάπου διάβασα ας έχει control για μια φορά αυτή η χώρα κι ας είναι και capital…
Πιο σοβαρά όμως, κάτι τέτοιο θα έφερνε αρκετά μεγάλη ύφεση από μόνο του βγάζοντας εκτός όλα τα νούμερα στα οποία βασίστηκαν οι διαπραγματεύσεις. Επομένως ακόμα και η πρόταση των δανειστών θα ήταν ανεπαρκής.
Ατυχώς φάινεται τελικά, Μορφονιούς και Χατζηαβάτηδες βάλαμε για κυβερνήτες να εκπροσωπούν τη χώρα.
Δεν είναι η πρώτη, είναι η δεύτερη φορά που την παθαίνουμε.
Όταν ο Καραμανλής επιζητούσε «ήπια προσαρμογή», τα Τάγματα Εφόδου της Ροζ Αριστεράς – με την συναίνεση του Πανελλήνιου ΣΟΚ του Γεωργάκιου του Μικρού – έκαιγαν την Αθήνα και όλη την Ελλάδα.
Με την αναρρίχηση στην πρωθυπουργία του μικρού Παπανδρέου, οδηγηθήκαμε συντεταγμένα στο μνημόνιο με τα γνωστά επακόλουθα.
Όταν ο Σαμαράς πρότεινε ότι πρότεινε κι αυτός στα «Ζάππεια», αντιμετώπισε τη λοιδορία. Και όταν υποχρεώθηκε να κινηθεί στα πλαίσια όσων είχε ήδη βρει σαν παγιωμένη πραγματικότητα, καταγγέλθηκε ως ανακόλουθος με τον εύκολο δημοσιογραφικό διασυρμό.
Τώρα, η μεγάλη πλειοψηφία του εντόπιου πληθυσμού, εξακολουθεί να πιστεύει πότε στο όνειρο των Κινέζικων και Ρώσικων πακτωλών και πότε την προεξόφληση των αερίων του καμένου συγκυβερνήτη.
Ακραία ανευθυνότητα, απίστευτο θράσος, ποινικά κολάσιμα ψέμματα από τα επικοινωνιακά καρτέλ, ρισκάρουν -μέσα στην ανοησία και μοχθηρία τους- την ποιότητα ζωής μας.
Καπηλεία τάχατες για τη «σύνταξη του παππού» – αλλά όμως ηθελημένη απόκρυψη των μισθών, συντάξεων, επιδομάτων και κρατικής επιδότησης των ΔΕΚΟ – Δημοσίου, των μικρών ηλικιών συνταξιοδότησης (πχ. στον ΟΣΕ ήταν 45 για τις γυναίκες και 49 για τους άντρες), των τεράστιων και μη αναλογικά υπολογισμένων εφάπαξ στο Δημόσιο, των αναρίθμητων ψευτο-αναπτυξιακών εταιρειών-ινστιτούτων του Δημοσίου-ΟΤΑ κλπ.
Πουλάνε το «οτι συνέβη οφείλεται στις κυβερνήσεις της 5ετίας» και κάνουν εμφυλιακή εξεταστική απο το 2009 και μετά.
Τις περιουσίες τους όμως, τα πραγματικά βιογραφικά τους, τα ετήσια εισοδήματα τους δεν τα κοιτάζει κανείς «επαναστατημένος».
Λίγο-λίγο όπως το μυρμήγκι, χτίσαν το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο, εισάγοντας το Πιστοποιητικό Αριστερίζοντων Κοινωνικών Φρονημάτων που εκδίδονται από το πιο συντηρητικό, μισαλλόδοξο και κρυπτο-φασίζον κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.

Όποιος θέλει να καταλάβει ας κάνει ένα ταξίδι και μια επίσκεψη στις εργατικές συνοικίες, στις εργατούπολεις της πρώην Ανατολικής Ευρώπης…

ΕΥΡΩΠΗ

Όποιος θέλει να καταλάβει ας κάνει ένα ταξίδι και μια επίσκεψη στις εργατικές συνοικίες, στις εργατούπολεις της πρώην Ανατολικής Ευρώπης, στην Λειψία της πρώην Αν. Γερμανίας, στην Ρουμανία, στην Πολωνία, στην Ουκρανία, στην Μολδαβία και αλλού, όσες έχουν ακόμη μείνει από τις ένδοξες μέρες του υπαρκτού σοσιαλισμού.
Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των επίγειων παράδεισων,είναι το βρώμικο εργοστάσιο με το βρώμικο φουγάρο στο κέντρο και γύρω-γύρω σε απόσταση αναπνοής εκείνες οι τεράστιες πολυκατοικίες (τα εργατικά Blockhouse) για να μένουν (στοιβάζονται) οι εργάτες σαν τα ζώα, μέσα στους καπνούς και τα καυσαέρια από τις βρώμικες καμινάδες.
Αυτοί ήταν οι εργατικοί παράδεισοι, που έταζαν στους ανθρώπους αυτούς.
Η καθημερινή τους ζωή στην κυριολεξία ήταν μια κόλαση για αυτούς τους ανθρώπους.
Οι υπεύθυνοι και οι παρατρεχάμενοι του κόμματος όμως, ζούσαν αλλού σε μονοκατοικίες-βίλες μακριά από τους κοινούς θνητούς, τους καταραμένους εργάτες που τους είχαν στείλει ακόμη εν ζωή στην κόλαση, στην πραγματική κόλαση για όλη την υπόλοιπη ζωή τους.
Ρωτήστε όλους αυτούς τους ανθρώπους για τον “παράδεισο”, που έζησαν και θα καταλάβετε γιατί έχει εξαφανιστεί η αριστερά και ότι σημαίνει και συμβολίζει η αριστερά σε αυτές τις χώρες,και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.
Όλες οι αναπτυγμένες βιομηχανικά καί χρηματοπιστωτικά δυτικές χώρες, ελέγχονται σχεδόν αποκλειστικά από πολυεθνικές, η παραγωγή τών οποίων ξεπερνά τά 80% τής εκάστοτε “εθνικής” παραγωγής.
Είτε αυτή η “παραγωγή” είναι τό τελικό προϊόν, είτε μέρος αυτού, είτε η εμπορία τού brand name καί μόνο.
Είναι αυτονόητο επίσης ότι, χρηματιστικό κεφάλαιο καί κεφάλαιο επενδυμένο σέ οποιαδήποτε μορφή παραγωγής προϊόντων διεθνούς κατανάλωσης, είναι τόσο διασωληνωμένο, έτσι ώστε όταν μιλούμε γιά κεφάλαιο, νά εννοούμε μιά ενότητα, τής οποίας οι επενδυτικές διαφορετικότητες δημιουργούν τήν πλουραλιστική σύγχηση περί διαφορετικών καί σφόδρα ανταγωνιστικών κεφαλαιακών συμφερόντων.
Αυτό τό ιδιαίτερο διεθνικό κεφάλαιο εξυπηρετεί (εκούσια η ακουσια -λίγη σημασία εχει) μέ συνέπεια χρόνια τώρα η “αριστερά”, εξοντώνοντας κάθε ανταγωνιστή του.
Πώς;
Μα στό όνομα ….τών εργασιακών σχέσεων (επιβάλλει τήν ισχύ ίδιων λειτουργικών κανόνων γιά επιχειρήσεις μέ 200.000 εργαζόμενους καί επιχειρήσεις μέ 200 εργαζόμενους), στήν προστασία τού περιβάλλοντος (π.χ. ανακύκλωση τού αποσυρώμενου προϊόντος), ίδιων τεχνικών προδιαγραφών χώρων παραγωγής καί στημένων  απεργιών.
Σέ κάθε περίπτωση,ο έλεγχος τοπικών αριστερών οργανώσεων είναι η εγγύηση τών πολυεθνικών ότι, άν τυχόν προκύψει τοπικά – εθνικά κάποιος σοβαρός ανταγωνιστής, η αριστερά θά τόν θάψει χωρίς Παπά καί νεκρώσιμη ακολουθία.
Στό όνομα καί τά συμφέροντα τού “λαού”, πού μέ τόσο πάθος μονοπωλιακά εκπροσωπεί.

Για να δούμε τι μάς επιφυλάσσει η ιστορία…

ΣΚΙΕΣ

Αυτοί που “είναι στα πράγματα” έχουν μεγάλη αδυναμία στην υλοποίηση ή στο να παράγουν αποτέλεσμα, στο πρακτικό κομμάτι της πολιτικής.
Η πολιτική είναι η επιστήμη και η τέχνη της διακυβέρνησης.
Η πολιτική χρειάζεται καλά συνδεδεμένους μηχανισμούς υλοποίησης των αποφάσεων, ελέγχου της σωστής εφαρμογής και καλό σύστημα απονομής δικαίου.
Όπως γίνεται στο σχεδιασμό, κτίσιμο και παράδοση – συντήρηση ενός κτιρίου με προδιαγραφές για να αντέξει κακουχίες.
Η συνομοταξία των άεργων συνδικαλιστών πλαισιώνεται για λόγους prestige από bon viveur– καλοζωϊσμένους καθηγητές πανεπιστημίου.
Δείτε τα cv τους , το θεωρητικό τους background, το ρίσκο που δεν πήραν ή με άλλα λόγια την ασφάλεια του πανεπιστημιακού χώρου που διάλεξαν για career, την ιδεολογικής φύσης αποστροφή τους προς την επιχειρηματικότητα, τα sabbatical leave για ταξιδάκια και αλλαγή τοπίου, την απαραίτητη συνδικαλιστική τους δραστηριότητα και την ροπή σε ανώδυνη συγγραφή δημοσιεύσεων με επαναστατικούς όμως τίτλους παρά “στην εφαρμογή – στη βράση όπου κολλάει το σίδερο”.
Δεν επιχειρηματολογούν ούτε μπορούν να ανοίξουν διάλογο διαπραγμάτευσης τα άτομα που στοχεύουν στο να στήσουν ένα ολιγαρχικό κράτος.
Με συγκεντρωμένες τις εξουσίες σε κομματικές παρέες, σύμπτυξη των υπουργείων για καλύτερο έλεγχο και απόκρυψη της αναξιοκρατικής μονοκομματικής διακυβέρνησης.
Μέ καθεστωτική εθνική τηλεόραση-ραδιόφωνο και ένα μικρό στρατό αλλά αποτελεσματικό συμμορφούμενων δημοσιογράφων ιδιωτικών μέσων, που κάθε μέρα σκοτώνουν τη πραγματικότητα στο όνομα του “αριστερίστικου” μύθου που έζησαν στα νιάτα τους.
Ο George Soros, ναι ο γνωστός, καλούσε τακτικά, πιθανόν επ’ αμοιβή, τον ιστορικό Eric Hobsbawm, διανοούμενο-τοτέμ για τη διεθνή Αριστερά, σε τραπέζια μεγαλοκεφαλαιούχων για να τους αναλύει τους κύκλους και τις κρίσεις του Κεφαλαίου.
Γιατί το “Κεφάλαιο” του Μαρξ οι εργάτες μη έχοντας τα πνευματικά εφόδια μπορεί να μην το διάβασαν, αλλά το διάβασαν οι κεφαλαιοκράτες για να γνωρίζουν πώς να αντιμετωπίσουν την εργατική τάξη.
Ο Soros επίσης ήταν που είχε αμειβόμενο ερευνητή τον κ.Βαρουφάκη.
Η ζημιά ήδη έχει γίνει και είναι πολύ μεγάλη.
Τους ερασιτεχνισμούς, την ιδεοληψία και την ανικανότητα θα την πληρώσει ο Ελληνικός λαός.
Ένας συνοικιακός λογιστής, που από τη βιομηχανία δημιουργίας φωτοστεφάνων της Αριστεράς έγινε δήθεν ογκόλιθος των Οικονομικών και εξπέρ των υψηλών διαπραγματεύσεων το επίπεδο των οποίων πολύ πιθανόν δεν αντιλαμβάνεται.
Ένας που πηγαίνει σε θερινές διαπραγματεύσεις με λασπωμένα παπούτσια και ταγάρι.
Ένας άλλος προβαλλόμενος ως δήθεν υψηλής αξίας στέλεχος,για τον οποίο οι συζητήσεις πυκνώνουν πως είναι τόσο αποτελεσματικός που ό,τι πιάνει γίνεται στάχτη.
Και ένας λάτρης  ζαρζαβατικών.
Αυτή είναι η εκπροσώπηση μιας το πάλαι ποτέ υπερήφανης χώρας, η οποία απελευθερώθηκε με το αίμα γιγάντων και έμεινε ζωντανή με κόπο και αίμα .

Ούτε “διαπραγμάτευση”, ούτε ρήξη, ούτε συμφωνία, ούτε εκλογές…

κατω

Η γενιά των σαραντάρηδων της Γένοβας,μέχρι τον παρ’ολίγο γενικό γραμματέα του Κ.Κ.Ε., αλλά και τον Βαρουφάκη ο οποίος για να υπογράψει κάτι διαφορετικό από το modest proposal που έχει προτείνει θα πρέπει πρώτα να παγώσει η Κόλαση.
Δεν έχουν τίποτε να χάσουν.
Το τί γίνεται εν τω μεταξύ στο οικονομικό και κοινωνικό γίγνεσθαι της Ελλάδας,τους αφήνει αδιάφορους.
Νούμερα,δείκτες και λοιπά τεχνικά ζητήματα απλά δεν υπάρχουν.
Ο Λαός (με την έννοια που δίνει στην λέξη το Κ.Κ.Ε.) είναι μαζί μας .
Δεν είναι εθνικό το ζήτημα γι’αυτούς,άλλωστε απεχθάνονται τέτοιες έννοιες.
Τώρα μιλάει η λαική εξουσία…
Στην Αγία Παρασκευή πήγαν όλοι καμαρωτοί καμαρωτοί, σαν σταρ του σινεμά.
Έτσι έπρεπε να γίνει,γιά να πουλήσουν “ιδεολογία”, “νέο ξεκίνημα”, ψευδαίσθηση “αλλαγής”.
Στο εσωτερικό έχουν το κοινό τους πού το ταΐζουν με τις κατάλληλες δόσεις προπαγάνδας, κεντρίζουν τις “αριστερές” ευαισθησίες του, υποθάλπουν τις ιδεοληψίες του.
Δρόμος σίγουρος και δοκιμασμένος.
Όσο για τη διαπραγμάτευση, “έχει ο Θεός”…
Βρισκόμαστε στο απόλυτο κενό και στο χάος.
Τα όσα ακατάληπτα λένε το Μαξίμου είναι για γέλια και για κλάματα.
Παραφιλολογία για κάλπες εθνικών εκλογών …
Ο κ τσίπρας πήρε ψήφο ανοχής στην Κ.Ε. 95-75, επί συνόλου 200 μελών.
Δηλαδή 105 αρνήθηκαν να τον στηρίξουν.
Και αν κουνούσε το δαχτυλάκι του ο Λαφαζάνης, το 75 ίσως να μην ήταν 75, αλλά αρκετά περισσότεροι.
Τώρα θα πάει στην Κ.Ε. και θα πει “να κάνουμε εκλογές για να δεχθούμε το ‘συμβιβαστικό’ σχέδιο Γιούνκερ”;
Τώρα που η Ευρώπη πείσθηκε ότι δεν μπορεί πια να κάνει εκλογές μέσα στον Ιούνιο (αυτό τους ενδιέφερε), άρχισαν τα όργανα.
Το blame game είναι καλό, αλλά ο Αλέξης δεν έχει ούτε το μαχαίρι, ούτε το πεπόνι.
Η Ευρώπη δίνει τώρα μερικά δις ευρώ παραπάνω στην ΤτΕ μέσω του ELA, τα οποία δεν σημαίνουν και κάτι ιδιαίτερο – τι 70 τι 80 τι 90, ίδια τάξη μεγέθους είναι η έκθεση της Ευρώπης μέσω ELA.
Έτσι, μπορεί να τον κρατάει “ζωνατανό” χωρίς να φαίνεται ότι θα φταίει η ίδια για την όποια κατάσταση.
Ταυτόχρονα, επιχειρεί να του αποσπάσει όσο γίνεται περισσότερες λεκτικές παραχωρήσεις, ώστε να τον δεσμεύσει στο εκλογικό του ακροατήριο.
Τέλος Ιουνίου όμως, πρέπει να πληρωθεί το ΔΝΤ.
Θά πληρωθεί;
Επίσης, εκτός αυτών, ενδέχεται να λείπουν κάποια εκατομμύρια για μισθούς και συντάξεις, όπως πληροφορούμαστε από τα οικονομικά ρεπορτάζ.
Άρα, διπλό το χτύπημα.
Ποιος θα φταίει πάλι;
Η Ευρώπη;
Ο Σαμαράς;
Ο Βενιζέλος;
Ασφαλώς και θα προσπαθήσει να το φορτώσει αλλού, όμως αυτό ΔΕΝ θα φορτώνεται αλλού.
Και τότε θα είναι απλό να επιβληθούν και τα περίφημα capital controls και ο,τιδήποτε άλλο.
Εν τω μεταξύ, υπάρχει και κάτι άλλο.
Με τόσα ευρώ που έχουν “σηκωθεί” και κυκλοφορούν πια σε μετρητά, ακόμη και σε δραχμή να πάει τυπικώς η Ελλάδα, το ευρώ θα είναι με πολύ μεγάλη ευχέρεια το παράλληλο νόμισμα της χώρας.
Δεν τα στέλνουν στο βρόντο.
Θα είμαστε ένα είδος Μαυροβουνίου, αν όχι Κοσυφοπεδίου – αλήθεια, γνωρίζατε ότι το “ανεξάρτητο” Κοσυφοπέδιο έχει για νόμισμά του το… ευρώ;;
Αν αμφιβάλλετε, κοιτάξτε και την Wikipedia στο λήμμα Kosovo…
Πώς γίνεται αυτό, χωρίς να είναι κράτος της ευρωζώνης;
Μα από τα πολλά ευρώ που κυκλοφορούν σε μετρητά!
O κ.Τσίπρας δεν θα μπορέσει να κάνει απολύτως τίποτε.
Ούτε “διαπραγμάτευση”, ούτε ρήξη, ούτε κωλοτούμπα, ούτε εκλογές.
Πολύ απλά μια μέρα θα έλθει η κατάρρευση…

Θα επιχειρήσει εκλογές με σκοπό να χάσει;

ΡΟΖΜΑΡΙ

Όσο αυξάνεται η πίεση προς τη κυβέρνηση όλοι ελπίζουν σε μία λογική υποχώρηση του κ.Τσίπρα για να επιτευχθεί συμφωνία.
Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι θα τα βρουν με τους δανειστές,  κρύβοντας έτσι τον φόβο τους για το αντίθετο ,γιατί κανείς δεν θέλει να φανταστεί πώς θα αλλάξει η ζωή του έξω από το ευρώ ή με κλειστές Τράπεζες.
Όμως… μήπως φροντίσει να κρατήσει το αριστερό και επαναστατικό κομμάτι του Σύριζα και τους απελπισμένους πολίτες που θέλουν να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια τους, για την οικονομία, την ανεργία και τα μνημόνια, ” την κακή” Ευρώπη;
Είναι μια σίγουρη εκλογική πελατεία για τα επόμενα 10 χρόνια και με ποσοστά 15% +.
Έτσι θα παίξει ρόλο μέχρι να “μεγαλώσει” και αφού η χώρα θα έχει μπει σε ένα δρόμο θα διεκδικήσει και πάλι την Πρωθυπουργία, 50άρης και ώριμος.
Η άλλη επιλογή του θα ήταν να φέρει ένα μνημόνιο στη Βουλή, αλλά αφενός θα γινόταν αυτόματα μνημονιακός, γερμανοτσολιάς κλπ, και αφετέρου θα έχανε το κόμμα και την εξουσία βίαια, καίγοντας το πολιτικό του κεφάλαιο.
Μην ξεχνάμε ότι όλες οι μεταρρυθμίσεις είναι απέναντι στα συνδικάτα και τους δημοσίους υπαλλήλους που είναι ο κορμός των οπαδών του. ¨
Άσε που θα έπρεπε να κάνει αποκρατικοποιήσεις, να διαχειριστεί επενδύσεις του κακού κεφαλαίου και να δημιουργήσει ένα φιλικό επενδυτικό περιβάλλον… Μεγάλη αντίθεση από τον μοντέλο του κρατισμού, με το οποίο έχει γαλουχηθεί.
Θα ολοκληρώσει λοιπόν τις “σκληρές” διαπραγματεύσεις με τους “κακούς” Ευρωπαίους ηγέτες και Τραπεζίτες, που θέλουν να πιούν το αίμα του λαού, για να τους ρίξει την ευθύνη του αδιεξόδου και να φύγει;;;
Έτσι θα έχει να λέει όμως ότι έμεινε συνεπής στη λαϊκή εντολή και δεν υπέγραψε μνημόνιο.
Θα επιχειρήσει εκλογές με σκοπό να χάσει;;;
Το φυσικό του περιβάλλον ειναι η αντιπολίτευση και η εύκολη κριτική, ποτέ δεν υποστήριξε ότι μπορεί να κυβερνήσει.
Τον ψήφισαν για να μην κυβερνήσει, τον επέλεξαν για να εκφράσουν την αγανάκτηση τους …
Ο κ.Τσιπρας δεν θα πάρει το κόστος της πτώχευσης, θα προσπαθήσει να πετάξει το μπαλάκι σε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας ή να παει σε εκλογές όπου θα προκύψει νέα κυβέρνηση.
Με τα ταμεία άδεια και την κοινωνία στα όρια της μόνο με ευρύτερες συνεργασίες θα μπορεί να σταθεί ενα υπερκομματικό σχήμα και να επαναφέρει τη χώρα στην ομαλή λειτουργία.
Το μέγα ερώτημα είναι εάν μπορεί να διαχειριστεί αυτή την κατάσταση όπως και το εάν θα προσπαθήσει με αφορμή την οικονομική ασφυξία να επιβάλει ένα δήθεν αριστερό – κομμουνιστικό μοντέλο διακυβέρνησης, με σκοπό να επιβληθεί ιδεολογικά και πολιτικά στο σύνολο της Αριστεράς…
Σε κάθε περίπτωση θα δημιουργηθεί πόλωση μεταξύ αυτών που θα θέλουν την έξοδο από την Ευρώπη και των δυνάμεων που θα θέλουν την παραμονή στην Ενωση.
Η ένταση της αντιπαράθεσης και ο τρόπος που θα γίνει,θα είναι βίαιος και σκληρός με τα εμφύλιο πολεμικά κόμπλεξ να βγαίνουν στην επιφάνεια.

“βλέποντας και κάνοντας”…

ΑΛΛΑ

Είναι αυτή η όλη ατμόσφαιρα…
Γίνονται ανακατατάξεις στό σκηνικό,είναι τέτοιο τό χάος πού έφερε η κυβέρνηση πού όλοι προσπαθούν να κάνουν τα “κουμάντα” τους και να αλλάξουν τούς συσχετισμούς όσο πιό υπέρ τους γίνεται…
Περνούμε μιά περίοδο πού συμβαίνει καθε 50-60 χρόνια.
Οι άριστοι δεν βοηθιούνται για να ανέβουν προς τα πάνω, αλλά ωθούνται στο να γίνουν μέτριοι.
Καί δεν είναι μόνο αυτό.
Η δαιμονοποίηση της αξιολόγησης και η υποκατάστασή της με διαδικασίες “δημοκρατικής επιλογής” σε θέσης ευθύνης δίνει τη χαριστική βολή.
Μια αξιολογημένη ιεραρχία δεν είναι ελεγχόμενη, γι’ αυτό και φοβίζει.
Αλλά η απαξίωση και κατάργηση της αξιολόγησης πλήτει και το σπουδαίο χάρισμα που λέγεται φιλότιμο.
Πέρα λοιπόν από την αξιοσύνη, μπαίνει ευθέως στο στόχαστρο και το φιλότιμο. Οπότε μετά τους μέτριους έπεται η κυριαρχία των άχρηστων.
Η διαδρομή από την “Αριστεία” στην “Αχρηστεία” στρώνεται με ταχείς ρυθμούς.
Το σλόγκαν “πρώτη φορά αριστερά” στο οποίο πίστεψαν ανυποψίαστοι πολίτες και συντάχθηκαν εκλογικά με τον Σύριζα, μαζί με το σχίσιμο του μνημονίου, την επαναφορά των μισθών στο ύψος προς της κρίσεως, τις υποσχέσεις της Θεσσαλονίκης και άλλα εύηχα στα αυτιά συνθήματα, αφού έδωσε ευχάριστη ψευδαίσθηση, αμέσως μετά τις εκλογές, γύρισε μπούμερακ εις βάρος της χώρας και εκεί που θα βαρούσαμε εμείς το ντέφι για να χορεύουν οι αγορές, μας το βαρούν αυτές και εμείς χορεύουμε πάνω σε αναμμένα κάρβουνα ως πυροβάτες.
Ότι και να γίνει από εδώ και πέρα, δηλαδή, είτε υπογράψουμε κάποιο μνημόνιο είτε βάλουν φωτιά στο “Κούγκι” ανοίγοντας τον δρόμο μιας Εθνικής καταστροφής απροβλέπτων διαστάσεων, η κυβέρνηση αυτή, των απρόβλεπτων ρεβανσιστών είναι και Εθνικά επιζήμια και καταστροφική.
Συνάμα δε αποδείχθηκε και αισχρότατα ανειλικρινής, όσον αφορά τις υποσχέσεις της προς του Έλληνες, αλλά και αδρανής έως χαβαλετζίδικη στις επιλογές τόσων των προσώπων που την απαρτίζουν, όσο και των αποφάσεων που λαμβάνουν ή δεν λαμβάνουν ενώ θα έπρεπε.
Οι θύελλες που έρχονται θα είναι καταστροφικές…
Το μεγαλύτερο προεκλογικό ψέμα τών κυβερνώντων δεν είναι τόσο η νέα εκδοχή του “ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!” -που σαφώς και είναι ένα ψέμα και μια συνειδητή προεκλογική ΑΠΑΤΗ αλλά κυρίως αυτή η απατηλή διαβεβαίωση ότι “ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΝ”.
Όχι, δεν ήταν έτοιμοι και αυτό το αποδεικνύει με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο ο απογοητευτικός ερασιτεχνισμός του θλιβερού αυτού ΑΠΡΑΓΟΥ τετράμηνου-η ευθύνες του κου Βαρουφάκη είναι αναγνωρισμένες ακόμη και από τους συντρόφους του στη Κυβέρνηση.
Εγιναν κυβέρνηση, δεν μπορεί να τους κατευθύνει ακόμη η προεκλογική ρητορεία.
Είχαν ένα συντριπτικό πολιτικό πλεονέκτημα, που εκείνο τον πρώτο καιρό είχε την αξία του, αφού και ρευστό ακόμη υπήρχε στα ταμεία μας: τη ΝΩΠΗ ΕΝΤΟΛΗ.
Με τη κωλυσιεργία το εξανέμισαν και σήμερα είναι κολλημένοι στο τοίχο.
Το ότι βρίσκονται σ’αυτή τη κατάσταση και όχι σε κάποια καλύτερη είναι αμάχητο τεκμήριο ότι ήταν εντελώς απροετοίμαστοι, απαράσκευοι για την επικείμενη μεγάλη μάχη που υπόσχονταν πως θα δώσουν.
Προσήλθαν σ’αυτή με αυτοσχεδιαστική διάθεση του στυλ…”βλέποντας και κάνοντας”.
Εξυπακούεται ότι στο σχεδιασμό μιας διαπραγμάτευσης πρώτα και κύρια λαμβάνεις υπόψη σου το τί οι άλλοι θα σού πουν.
Πάνω σ’αυτό οργανώνεις την τακτική σου-εφόσον βέβαια έχεις ήδη μια στρατηγική και όχι θολές ιδέες ανεφάρμοστες.
Είναι φανερό ότι όχι τακτικούς σχεδιασμούς δεν έχουν κάνει αλλά ούτε καν στρατηγική δεν έχουν.
Η ήττα τους θα είναι η ήττα των στρατηγικών προθέσεων που σε διακηρυκτικό επίπεδο μόνο είχαν.
Δυστυχώς οι μέτριοι, οι ψωνισμένοι και οι μωροφιλόδοξοι, αποτελούν την πλειοψηφία των “εθνοσωτήρων”.

Ολα αυτά για το επίδομα άγαμης θυγατέρας και προθέρμανσης…

ΑΣΑΝΣΕΡ

Κάποιες από τις κοινωνικές δυνάμεις έχουν εγκλωβιστεί στο παραμύθι της “ελπίδας για αλλαγή” που πουλά ακόμα ο ΣΥΡΙΖΑ.
Κάποιες άλλες δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν με τα προβλήματα της κοινωνίας της παιδείας, της υγείας όντας απασχολημένες να λύνουν θεωρητικά “προβλήματα” που τόσο μοιάζουν με τα “αιώνια διλλήματα” τού τύπου  “η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;”.
Τέλος, υπάρχουν και οι αναχωρητές που περιμένουν στις μονές τους την έλευση ενός ουρανοκατέβατου σοσιαλισμού που δια μαγείας θα καταργήσει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, θα εξανθρωπίσει την κοινωνία κι όλα τα λαϊκά προβλήματα θα πάρουν το δρόμο της μετανάστευσης που τώρα παίρνουν τα παιδιά του λαού μας.
Κι ως τότε νηστεύουν και προσεύχονται.
Οι καιροί που κυριαρχούσαν οι “σωτήρες” και οι “πρωτοπορίες” πέρασαν πια.
Δυστυχώς τα αποτελεσματα του “brain drain” ειναι πλέον ολοφάνερα.
Μέ τό “blame game” έχουν κάνει ότι μπορούσαν, τουλάχιστον για τα εσωτερικά τους ακροατήρια.
H Μέρκελ και ο Ολάντ ζητούν ισοδύναμα σε ότι απορρίπτει η Ελληνική πλευρά στην πρόταση που της έγινε (ΦΠΑ ΔΕΗ (άλλο φόρο) και ΕΚΑΣ (άλλη περικοπή) ).
Ο Γιουνκέρ θα το είχε ήδη ζητήσει στην συνάντηση και προφανώς δεν έχει πάρει τίποτα ακόμη, παρά μόνο μια απόρριψη της πρότασης και έναν δημόσιο χαρακτηρισμό ότι παραλογίζεται.
Πρακτικά μάλλον δεν είχε κάτι να συζητήσει τηλεφωνικά με τον Αλέξη σε αυτή την φάση και από την άλλη θα έχει βαρεθεί να ακούει ιστορίες για καταλήψεις ή ερωτήσεις του στυλ…”πως σας φάνηκε η Ελληνική πρόταση για 340 εκ έσοδα από τηλεοπτικούς σταθμούς που είναι έτοιμοι να βάλουν λουκέτο…είναι κάπως πιο ρεαλιστική από τους καλωδιομένους τουρίστες;;”
Τσακωθήκαμε με αυτούς απο τους οποίους ζητάμε δανεικά.
Μας λενε όσο πιο διπλωματικά γίνεται οτι Τελείωσαν τα δίφραγκα, αλλα εμεις νομίζουμε οτι κάνουν πλάκα.
Η ελάχιστη ανάπτυξη ξανα-έγινε ύφεση, αλλα ξανανοίγει η ΕΡΤ.
Είμαστε στην ίδια κατηγορία με την Ζάμπια, αλλα καποιοι μιλάνε για περηφάνια.
Μπαίνουν 1000 παρανομοι την ημέρα και μας λενε για εθνική υπερηφάνεια.
Η κυβέρνηση περιμένει σωτηρία απο χώρα με ΑΕΠ τα 2/3 της Ιταλίας (τη Ρωσία).
Ολα αυτά για το επίδομα άγαμης θυγατέρας και προθέρμανσης.
Μπράβο μας.
Θα ρισκάρουν άραγε να πάνε σε κάλπες με διαλυμένη οικονομία που δεν θα έχει ούτε τα… ψηφοδέλτια να πληρώσει;
Βεβαίως και δεν μπορούν να πάνε σε κάλπες χωρίς συμφωνία.
Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι νέες αυξήσεις σε φόρους για να βγουν οι δαπάνες ενός runaway δημόσιου τομέα.
Το οποίο είναι και “blessing in disquise” μια και έτσι επιταχύνουν την πτώση τους.
Στις συζητήσεις βρίσκονται κρίσιμα θέματα, τα οποία η κυβέρνηση δεν θέλει να αποφασιστούν τώρα ως και στις λεπτομέρειές τους.
Κυρίως διότι θα είναι εξαιρετικά επώδυνα για τον ελληνικό λαό και ως εκ τούτου πολύ δύσκολα θα μπορέσει να τα διαχειριστεί, απέναντι στους βουλευτές της και κυρίως στους εργαζομένους.
Πρόκειται για μεγάλα προβλήματα όπως οι αλλαγές στο ασφαλιστικό, η ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, η απελευθέρωση των απολύσεων, η μείωση των συντάξεων κ.λπ.
Το πιθανότερο είναι να αναμένεται μια συμφωνία που θα υλοποιηθεί σε δύο φάσεις.
Το πρώτο τμήμα της αμέσως και τα πιο επώδυνα μέτρα, τα οποία θα έχουν συζητηθεί και θα περιέχονται σε γενικές γραμμές στη συμφωνία θα τα προωθήσει το φθινόπωρο.
Σε αντάλλαγμα η κυβέρνηση επιδιώκει να πάρει κάποια ποσά για να καλύψει τις δόσεις του χρέους που λήγουν ως το τέλος Αυγούστου.
Ουσιαστικά η χώρα βαδίζει για μια συνολική συμφωνία, με σκληρά μέτρα, η οποία θα συνοδεύεται από ένα καινούργιο δάνειο για την αποπληρωμή του χρέους.
Η χώρα βαδίζει προς ένα νέο πολύ σκληρότερο τών προηγουμένων μνημόνιο.
Η θέση τών κυβερνώντων, “ούτε ρήξη, ούτε η υποταγή” απλά παραπλάνησε τον εργαζόμενο λαό, μα και τον αριστερό κόσμο.

Δυό βήματα εμπρός καί ένα βήμα πίσω, ευθυγραμμισμένοι καί μέ τον θανόντα σύντροφο Λένιν…

ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ

Ο Ελληνάρας δε θέλει κυβέρνηση κράτους.
Θέλει όποιον του υπόσχεται λιγότερες συλλογικές ευθύνες και του ψιθυρίζει στο αυτί “δε χρωστάς σε κανένα τίποτα, οι άλλοι σου χρωστάνε”.
Θέλει όποιον τον έμαθε να αποκαλεί τον εργοδότη “αφεντικό”, τον αστυνομικό “μπάτσο” και το δανειστή “τοκογλύφο”.
Όποιον ταιριάζει περισσότερο στη νοοτροπία “ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;”.
Τόσα χρόνια η Ελλάδα το μόνο που έχει πάρει από τη Δύση είναι ο καταναλωτισμός.
Ποια σχέση έχει η οικονομική πολιτική της Ελλάδας με την οικονομική στρατηγική της ΕΕ, που δίνει έμφαση στην έρευνα, την καινοτομία, τις νέες τεχνολογίες, την υψηλού επιπέδου οργάνωση και την οικονομία πόρων;
Τι δίνουμε σε προστιθέμενη αξία στην ευρωπαϊκή κοινή αγορά στην προσπάθεια της ΕΕ να ανταγωνιστεί Αμερική, Κίνα, κλπ;
Αν υπήρχε περίπτωση να υποχωρήσουν οι δανειστές αυτή κάηκε από τον τρόπο που διεκδίκησε λεφτά η “κυβέρνηση”.
Όταν πας σε κάποιον και του λες “δώσε μου λεφτά αλλιώς τα κάνω λαμπόγυαλο” εκείνος δε θα υποχωρήσει (εκτός αν είναι πιο αδύναμος) γιατί αν το κάνει δίνει πράσινο φως και σε άλλες χώρες να εκφοβίζουν για να παίρνουν αυτό που θέλουν. Η ιδέα ότι η ΕΕ θα υποχωρήσει σε οτιδήποτε ζητάμε για να μην πάθει ζημιά από το grexit στηρίζεται σε λανθασμένες παραδοχές.
Η διπλωματία θέλει ισχύ (την οποία η κυβέρνηση νομίζει ότι η Ελλάδα την έχει απλά και μόνο λόγω της γεωγραφικής της θέσης) και κομψότητα.
Δεν είναι για άτομα που έχουν μείνει στην εποχή των σοβιέτ και έχουν μάθει να μπουκάρουν σε φοιτητικές συνελεύσεις και να επιβάλουν τη γνώμη τους με κραυγές, ούτε για ιδεοληπτικούς που πιστεύουν ότι μια μέρα η ιστορία θα συμμορφωθεί στις ιδέες τους.
Τό θέμα δέν είναι τά μέτρα, αλλά πώς κατακτάς τήν εξουσία μέ μπουρδολογικό βιασμό τής κοινής λογικής καί πώς επικοινωνιακά τά περνάς.
Εδώ ο Τσίπρας καί η αριστερή “προοδευτικούρα” δίνουν τά ρέστα τους.
Δέν θά αναφερθώ στά χιλιοειπωμένα “επιχειρήματα” κενολογικής ακράτειας πού τόν οδήγησαν στήν εξουσία.
Αυτό είναι ήδη δεδομένο, αλλά στήν διαχείριση τής κοινής λογικής τών πολιτών μέ τήν παράνοια τής οργουελικής μεθόδου.
Δέν προβληματίζει τό γεγονός τής επίσημης αποστολής (γιά πρώτη φορά) τής πρωθυπουργικής επιστολής μέ τίς “μνημονιακές” προτάσεις του καί πότε ακριβώς γίνεται;
Ο κόσμος παραζαλισμένος από τήν αναμονή ειδήσεων τής πενταμερούς μάζωξης στό Βερολίνο, αφού τά ΜΜΕ είχαν φροντίσει νά δώσουν κάθε τραγικότητα στήν αναμονή τών αποφάσεών τους καί οι ισκρικοί νά κάνουν τόν άγριο καί νά απειλούν γιά πλήρη ρήξη καί έμμεση σοβιετοποίηση τής χώρας, έχουμε πληροφορίες γιά κάποιο “τελεσίγραφο” ή καί όχι, γιά συμφωνία τών τριών θεσμών γιά κοινή συναντίληψη, ρηχές δηλώσεις καί ξαφνικά τήν επιστολή Τσίπρα μέ προτάσεις.
Οι “αψιμαμαχίες” τών “προδευτικών” λαμβάνουν χώρα σέ χαμηλούς τόνους, ο Τσίπρας στόν Γιουνκέρτ (γιά νά συζητήσει μόνον!!! τίς δικές του προτάσεις), δηλώσεις μέ αμφισημίες, επιστροφή καί δηλώσεις γιά καινούργια συνάντηση .., ξαφνική “διαρροή’ τών κυβερνητικών προτάσεων καί καπάκι “διαρροή” τών προτάσεων τών θεσμών, πού είναι όντως σκληρές.
Τί γίνεται λοιπόν;
Τά ΜΜΕ σκούζουν διατεταγμένα γιά τίς ανάλγητες προτάσεις τών δανειστών, οι “μνημονιακές” κυβερνητικές προτάσεις αρχίζουν νά περνάνε ώς η καινούργια “κόκκινη γραμμή” αντίστασης τής “αριστεράς τής αξιοπρέπειας” (άν είναι δυνατόν!!! καί όμως είναι) καί κάπου εκεί έχουμε τήν πληρωμή τού ΔΝΤ στό τέλος τού μήνα, τήν σύγκλιση τής Βουλής (γιά τήν απαραίτητη πιά παράσταση “αξιοπρέπειας” ) Στήν όλη τραγικότητα πού θά δημιουργηθεί, θά υποχωρήσουμε λίγο ακόμα (δυό βήματα εμπρός καί ένα βήμα πίσω, ευθυγραμμισμένοι καί μέ τον θανόντα σύντροφο Λένιν) καί κάπως έτσι θά κλείσει καί η  συμφωνία,ΤΟ ΤΡΙΤΟ και φαρμακερό ΜΝΗΜΟΝΙΟ.

Γιούργια και τους φάγαμε!

ΧΑΟΣ

Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, απαιτείται άμεσα με πρωτοβουλία ίσως του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας και με οριακή σύγκληση των απόψεων όλων των πολιτικών τάσεων, ώστε μετά τον συγκερασμό των εφικτών και ανέφικτων προτάσεων, να διαμηνύσουμε στους εταίρους μας τι προτάσεις μπορούμε να δεχθούμε.
‘Ισως τότε να διευκολύνουμε τους Θεσμούς να υποχωρήσουν αξιοπρεπώς και σχετικά ανώδυνα αποδεχόμενοι μερικές Ελληνικές προτάσεις.
Κάποιοι τακτοποιημένοι οικονομικά ενω δεν δούλεψαν ποτέ τους αποφάσισαν να καταδικάσουν το μέλλον 2-3 γενεών.
Κάποιοι συνταξιούχοι απο τα 45 και τα 50 κάθονται στα καφενεία και προπαγανδίζουν την εθνική αξιοπρέπεια και τους χειρισμούς του προέδρου του 15μελούς.
Προκάλεσαν εκλογές χωρίς λόγο και που σταμάτησαν έστω και την αργή ανάπτυξη που ερχόταν …
Η ανεργία ειναι σταθερή …αρχή καλοκαιριού.
Στον τουρισμό οι ακυρώσεις πλέον ειναι γεγονός όπως και η μείωση των κρατήσεων.
Οι γέροντες αγωνιούν για τις συντάξεις τους ενω οι ΔΕΗτζήδες ειχαν αυξήσεις και ο κος 12% ανακοινώνει επαναπροσλήψεις “πελατών”.
Μια ενδεχόμενη στάση πληρωμών μισθών και συντάξεων θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου.
Ολοι οι γέροντες και κάποιοι μισθωτοί αιμοδοτούν ανέργους.
Ολοι θα βγούν στους δρόμους και τότε η Ζωή και καθε Ζωή θα κρύβονται πίσω απο τα ΜΑΤ που τόσο κατηγόρησαν στο παρελθόν.
Οι ταραχές στην Αργεντινή θα φαντάζουν πάρτυ …
Και μιλάμε για μια Αργεντινή που εχει παραγωγή και οχι για μια Ελλάδα που εισάγει ακομα και τα καλαμάκια για τα σουβλάκια.
Τα πρώτα ετη της χούντας ολοι σχεδόν ηταν χούντα και μετά ολοι αντιστασιακοί.
Τα πρώτα χρόνια του ΠΑΣΟΚ ολοι ήταν ΠΑΣΟΚ και μετά κοψοχέρηδες.
Τώρα πάλι τα ίδια με τον Σύριζα.
Πολλοί ανθρωποι μπροστά σε μια καταστροφική απειλή κλείνουν τα μάτια και τα αυτιά τους νομίζοντας οτι κλείνουν εξω και την απειλή .
Όταν πλέον πεισθούν οτι κινδυνεύουν τότε ξεσπά η βία .
Πολύ φοβάμαι οτι σύντομα θα δούμε βίαια γεγονότα στην πατρίδα μας και οχι μόνο .
Η πείνα και η ανασφάλεια θα φέρει ταραχές , πλιάτσικο και διχασμό με θύματα.
Αν βάλουμε και τους αναξιοπαθούντες λάθρο που άμα δούν φως θα μπούν , κινδυνεύουμε να ζήσουμε καταστάσεις που θα μας οδηγήσουν σε μια μικρή αδύναμη Ελλάδα.