Αρχείο μηνός September 2014

Άρση της λιτότητας, χωρίς μονομερείς ενέργειες στο χρέος και χωρίς σύγκρουση με τους Ευρωπαίους εταίρους , είναι αδύνατη.

ΠΑΠΑΣ

Ο πρόεδρος του Σύριζα  μάς λεει ,ότι δεν θα είναι η ανάπτυξη που θα οδηγήσει σε ενίσχυση της ζήτησης, αλλά αντίθετα, η ενίσχυση της ζήτησης θα οδηγήσει στην πολυπόθητη -καπιταλιστική- ανάπτυξη.
Η κεϊνσιανή θεωρία για την ενίσχυση της ζήτησης προκειμένου να τεθεί σε ανοδική τροχιά η καπιταλιστική οικονομία, ήταν πολύ δημοφιλής στη διάρκεια του μεσοπολέμου και τις δεκαετίες του 50 και 60, ως και την πετρελαϊκή κρίση του 1973.
Το ξέσπασμα όμως της κρίσης, έκανε εμφανές, ότι η εφαρμογή κεϊνσιανών πολιτικών, σαν στρατηγική επιλογή του διεθνούς κεφαλαίου, είχε εξαντλήσει τα όρια της.
Οι νομοτέλειες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, οι οποίες φέρνουν μέσα τους τα σπέρματα της επερχόμενης οικονομικής κρίσης, είχαν και πάλι αποδειχθεί ισχυρότερες από τις θεωρίες ενίσχυσης της ενεργού ζήτησης.
Για να αποδειχθεί για μία ακόμη φορά, ότι αν δεν αμφισβητηθεί ο εκμεταλλευτικός χαρακτήρας των  παραγωγικών σχέσεων, η οικονομική κρίση, με στοιχεία περιοδικότητας θα έρχεται και θα επανέρχεται στο προσκήνιο.
Από την οικονομική κρίση του 1973 και έκτοτε άλλαξε η στρατηγική του διεθνούς κεφαλαίου.
Από τον κεϊνσιανισμό περάσαμε στο νεοφιλελευθερισμό, στην απορρύθμιση όλων των αγορών, στη βίαιη επίθεση στα επίπεδα των μισθών και των κοινωνικών παροχών, στις αθρόες ιδιωτικοποιήσεις, στη ληστρική εκμετάλλευση της γης και του φυσικού πλούτου.
Μία στρατηγική επιλογή, η οποία υπέστη πανωλεθρία όταν ξέσπασε η νέα διεθνής κρίση το καλοκαίρι του 2007.
Τώρα ο Σύριζα υπόσχεται, ότι με τα αποτυχημένα οικονομικά μοντέλα της κεϊνσιανής θεωρίας ενίσχυσης της ενεργού ζήτησης, θα οδηγήσει τον ελληνικό καπιταλισμό, από την έρημο της κρίσης στα υψιπετή πεδία της οικονομικής ανάπτυξης.
Οι οικονομολόγοι του Σύριζα, ασφαλώς και γνωρίζουν ότι στον ελληνικό καπιταλισμό κυριαρχούν δέκα επιχειρηματικές οικογένειες και άλλες δέκα ξένες πολυεθνικές μονοπωλιακές επιχειρήσεις.
Αυτός ο στενός πυρήνας των ντόπιων και ξένων επιχειρηματιών, οι οποίοι και διαπλέκονται μεταξύ τους και καθορίζουν τα πάντα.
Τίποτα δεν γίνεται ερήμην τους,έχουν μοιράσει την αγορά, καθορίζουν τις τιμές, υπαγορεύουν την οικονομική πολιτική, έχουν επιβάλει στους πιο αδύνατους επιχειρηματίες φόρο υποτέλειας και αποσπούν το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του υπερπροϊόντος που παράγεται στην Ελλάδα.
Αυτούς θα έχει απέναντί της μια πιθανή κυβέρνηση Σύριζα, προκειμένου να εφαρμόσει την οικονομική και κοινωνική της πολιτική.
Οι επαφές και οι ερωτοτροπίες του προέδρου του κόμματος με την ηγεσία του ΣΕΒ, οι διακηρύξεις περί υγιούς επιχειρηματικότητας,μάς δείχνουν ότι στην ηγετική ομάδα του Σύριζα , έχουν την πεποίθηση ότι η εργασία και το κεφάλαιο συνιστούν ενότητα και όχι ανταγωνιστική αντίθεση.

Η αγωνία του τερματοφύλακα πριν από τα πέναλτι

ΒΕΡΛΙΝ

Διαδίδουν ότι το ραντεβού Σαμαρά – Μέρκελ στο Βερολίνο την ερχόμενη Τρίτη ίσως να κρίνει τις εξελίξεις των επόμενων μηνών στη χώρα.
Καλλιεργούν ψευδαισθήσεις άδικα, ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να πάει και να πει ότι κάνει πίσω σε τίποτα, τα έχει όλα δεχθεί και έχει υπογράψει γι αυτά και μάλιστα δις ομού μετά του Μπένι.
Ο κ.Σαμαράς έχει αυτοεγκλωβισθεί στο “όχι εκλογές” και δεν είναι δυνατόν να αλλάξει ξαφνικά αυτή τη θέση χωρίς να προβάλλει κάποιες συγκλονιστικές αιτίες. Από την άλλη και η Μέρκελ έχει εγκλωβισθεί και αυτή στη λογική της άνευ όρων τήρησης των προγραμμάτων δημοσιονομικής πειθαρχίας και αποκλείεται να υποχωρήσει υπό τον φόβο ανάληψης της εξουσίας από τον Τσίπρα.
Τότε τι θα κάνει στην Ισπανία και στην Ιταλία, εκεί που το διακύβευμα – οικονομικό και πολιτικό – είναι πολλαπλάσιας βαρύτητας;
Ετσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να κάνουν πίσω και το ξέρουμε, εδώ μόλις ακύρωσαν συμβούλιο προγραμματισμένο για την ανεργία στην Ευρώπη, το υπ΄αριθμόν ένα καυτό ζήτημα, θα ασχοληθούν με την Ελλαδίτσα τώρα.
Ούτε η τάχα φοβέρα ότι θα έρθει ο Τσίπρας και θα χάσουν τα λεφτά τους  τρομάζει πλέον, τις τράπεζες τις έσωσαν, τώρα αν στο τέλος δεν πάρουν τα κράτη τα λεφτά τους σκασίλα τους, ας είναι καλά τα κορόϊδα οι απανταχού φορολογούμενοι.
Η Γερμανία σέρνει την ευρώπη στον πάτο και κατά συνέπεια στην διάλυση γιατί κατά βάση είναι  κακόβουλοι και κομπλεξικοί οι άνθρωποι, χρειαζόμαστε κι άλλο χρόνο να το καταλάβουμε;

Τι είναι άραγε εκείνο που φοβούνται ότι έρχεται από το μέλλον για να μην κρατούν ούτε τα προσχήματα;

ΔΗΜΟΣΚΟΠΟΙ

Ο εκλογικός αναλυτής κος Μαραντζίδης παρουσίασε δημοσκόπηση στόν Σκάι.
Ο καθηγητής Νίκος Μαραντζίδης είναι στέλεχος τού “ποταμιού” ,πολιτικός επιστήμονας  πού ασχολείται μέ τήν σύγχρονη Ελληνική Ιστορία καί κυρίως με τήν δεκαετία τού ¨40 με το λεγόμενο αναθεωρητικό ρεύμα της ιστορίας, πίσω από τον, επίσης, πολιτικό επιστήμονα και καθηγητή του “Yale” Στάθη Καλύβα.
Σκοπός αυτού του ρεύματος ήταν να αποκαταστήσει, δήθεν, την ιστορική αλήθεια αναδεικνύοντας τα “εγκλήματα” της Αριστεράς στα χρόνια της κατοχής και αποκαθιστώντας τους δοσιλόγους.
Το κύριο δόγμα τους για τους τελευταίους (τους δοσιλόγους δηλαδή) ήταν πολύ απλό και εύπεπτο,δεν ήταν δοσίλογοι εκείνοι που συνεργάστηκαν με τους κατακτητές.
Ήταν αντικομμουνιστές,και ως αντικομμουνιστές για να πετύχουν το χτύπημα του κομμουνισμού αξιοποίησαν τις δυνατότητες που μπορούσε να τους δώσει ο κατακτητής.
Η αναθεωρητική σχολή Καλύβα – Μαραντζίδη – Αντωνίου και μερικών άλλων, δούλευε σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα του Πανεπιστημίου του Yale που στόχευε στην αναθεώρηση της ιστορίας γύρω από τους εμφυλίους πολέμους σε όλη την Νοτιοανατολική Ευρώπη, ξεκινώντας από την Ισπανία, τα Βαλκάνια και φτάνοντας στην καρδιά της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Ο σχεδιασμός αυτού του προγράμματος είχε βαθύτατο κοινωνικοπολιτικό χαρακτήρα,μέ σκοπό να ενεργοποιείται άμεσα τό ηθικό κριτήριο που σκεπάζει το κύριο στόν κάθε κοινωνικό πόλεμο.
Το πανεπιστήμιο του Yale είναι ένα από τα καλύτερα του κόσμου και γνωστό από το γεγονός ότι είναι πανεπιστήμιο της CIA.
Τά συμπεράσματα δικά σας…

Να στοχεύουμε ψηλά, ώστε να επιτύχουμε το μείζον.

ΝΙΤΣΕ

Με την ηττοπάθεια, τον ατομικισμό και τη μηδενιστική θεώρηση δεν πρόκειται να φτάσουμε ποτέ, πουθενά.
Όσο όμως δεν αλλάζει η κατάσταση στην πραγματική οικονομία τόσο η απελπισία και η απόγνωση θα γεννούν οργή και τιμωρητική επιθυμία.
Εκεί πολύ πολύ ψηλά, οι τραγικά αποκλεισμένοι στην αυταπάτη τους ασκούντες την εξουσία, αδυνατούν ή αρνούνται ν΄ αντιληφθούν τις βάρβαρα εξουθενωτικές συνθήκες κάτω από τις οποίες έχουν εξαναγκάσει τον Ελληνικό Λαό να αγωνίζεται προς επιβίωση κι έτσι επιμένουν, να ερμηνεύουν λανθασμένα κατά το προσωπικό τους μικροσυμφέρον, ακόμη και τα συναισθήματά μας.
Εκτός του οτι προσπαθούν βιαίως να μας επιβάλλουν την τεχνητή αισιοδοξία που μόνο η προσωπική τους χλιδή δικαιολογεί, θέλουν και να μας εκφοβίσουν εκ του ασφαλούς.
Η Βαιμάρη είναι πιο κοντά από ποτέ,γιατί οι πολίτες δεν μπορούν να αντέξουν άλλο.
Οι λανθασμένες επιλογές των Ευρωπαίων ηγετών είναι ικανές για πολλά δεινά τόσο εδώ όσο και αλλού.
Το μόνο που μας σώζει είναι η πρόκριση μιας πανευρωπαικής λύσης αντιμετώπισης της Κρίσης.
Ως τότε ιερή υποχρέωση τών πολιτικών είναι να διαπραγματευτούν το χρέος.
Οι πολίτες χρειάζεται να μην ”κολλάμε” και να μην ”ανήκουμε”.
Να μην παρασυρόμαστε από την τακτική ”Διαίρει και Βασίλευε”, που εξυπηρετεί μόνον αυτούς που επιχειρούν να μας διχάσουν για να μας ελέγχουν.
Τώρα που οι περισσότεροι έχουμε χάσει πια πάρα πολλά και κινδυνεύουμε να χάσουμε τα πάντα, καιρός να τους γυρίσουμε την πλάτη και να μη διστάσουμε στιγμή να τους αλλάζουμε άμα τη αποδείξει της φαυλότητας και της ανικανότητάς τους.

Είναι αίσθηση όλων μας ότι βρισκόμαστε σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο.

ΦΩΣ

Μάλλον ήρθε η ώρα να καταλάβουμε εν τοις πράγμασι ότι χρεοκοπήσαμε ως χώρα.
Μέχρι τώρα η συμπεριφορά μας, πολίτες ,πολιτικοί και κρατικός μηχανισμός, είναι σαν να μην συνέβη τίποτε.
Αυτά που περιγράφονται ως κινήσεις και γυρίσματα του κλίματος, δεν πρόκειται να αλλάξουν την κατάσταση.
Ας βάλουν ΑΑΑ στην χώρα όλοι οι FICHηδες και POORηδες, κανείς δεν θα το λάβει υπ΄οψη του, από αυτούς που ψηφίζουν στο μικρό μας χωριό φυσικά.
Ούτε τον προυπολογισμό περιμένει κανείς να ακούσει για να αλλάξει ή να μην άποψη..
Ο προϋπολογισμός είναι ευχολόγιο, σαν τις φωνές του Σύριζα για την σκληρή διαπραγμάτευση.
Οσο για το χρέος , το μόνο που θα καταλάβει και θα λάβει υπόψη ο πολίτης του Ελλαδιστάν είναι το δικό του χρέος και πως θα μπορέσει να μην το πληρώσει και να επιζήσει.
Τά 84-72 ή 84-100…δεν είναι άγώνας μπάσκετ, είναι το δίλημμα των εκλογών και οι δόσεις για τα χρέη των πολιτών.
Αυτά είναι διλήμματα υπαρκτά, κατανοητά και μετρήσημα από τον καθένα τόσο στην παλάμη όσο και στην τσέπη.
Υψηλή πολιτική και οικονομία, δείκτες, ποσοστά ΑΕΠ και χρέους είναι για να έχουμε να γράφουμε.
Λεφτά υπάρχουν;… αυτό ρωτά ο πολύπαθος λαός.
Η κοινωνία δεν είναι ο τόπος του καλού καγαθού, αλλά ούτε και κοπάδι προβάτων.
Μερικές φορές μας εμφανίζεται ως δύσμορφο ή άμορφο τέρας που κινείται ηλίθια στα τυφλά, άλλοτε όμως μας καταπλήσσει με την ευφυία, την ετοιμότητα και τις απρόβλεπτα σωτήριες λύσεις που επιλέγει για τα προβλήματά της.
Πολύς κόσμος αρχίζει πια να καταλαβαίνει ότι το κρίσιμο πρόβλημα δεν είναι το βραχυπρόθεσμο, αυτό που προκλήθηκε απο την κρίση και τα μνημόνια.
Γι αυτό και “ο Κανένας” ειναι παντοδύναμος στις δημοσκοπησεις.

Έρευνα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης δείχνει ότι το ηλεκτροσόκ σε μικρές δόσεις μπορεί να βελτιώσει τις επιδόσεις στα Μαθηματικά.

ΣΟΚ

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από την Έρευνα Οικογενειακών Προϋπολογισμών 2013, τα έξοδα των ελληνικών νοικοκυριών μειώθηκαν κατά 7,8% το 2013, σε σχέση με το 2012, ενώ υπολογίζεται ότι 700.000 νοικοκυριά έμειναν χωρίς κεντρική θέρμανση λόγω του υψηλού ΕΦΚ.Κάτω από το όριο της φτώχεια ζει το 21% του πληθυσμού, δαπανώντας λιγότερα από 5.253,77 ευρώ (κατώφλι φτώχειας), ενώ το 2012 το ποσοστό ήταν 21,2%, με ετήσια δαπάνη λιγότερο από 5.524,20 ευρώ
Xρειάζεται ένα  ηλεκτροσόκ, είναι ίσως η μόνη ελπίδα .
Αντίθετα από ότι λέγεται η οικονομία είναι σε κωματώδη κατάσταση.
Τα ελλείμματα,και η αντίστοιχη παραγωγή χρέους δεν σταμάτησε απλά μεταφέρθηκε στον ιδιωτικό τομέα και νομοτελειακά θα σκάσει και εκεί το κανόνι.
Που φυσικά θα οδηγήσει σε νέο κανόνι στα δημόσια οικονομικά.
Η υπερφορολόγηση και η επακόλουθη αδυναμία αντίδρασης της κυβέρνησης είναι σύμπτωμα, όχι αιτία.
To 2015 με έστω ανάπτυξη 1% και αποπληθωρισμό 1% θα έχουμε χοντρικά το ίδιο ΑΕΠ,από αυτό θα πρέπει να έχουμε μεγαλύτερο πρωτογενές κατά 1,5%.
Ένα πιο δύσκολο 2015 από το 2014 που ήταν πιο δύσκολο από το 2013.
Οι κακοί ως μέτριοι πολιτικοί στήν πλειοψηφία τους, είναι συστατικό της χώρας σε όλη την μεταπολίτευση.
Αφήστε πια που κινδυνεύει σοβαρότατα να χαθεί διά παντός το όμορφο σταθερό τους εισόδημα και δεν υπάρχει κι ενδιαφέρον απ’ τον ανύπαρκτο Ιδιωτικό Τομέα να τους απορροφήσει.
Ντουγρού για το ταμείο ανεργίας πάνε και το βλέπουν.
Μονάχα αυτό τους πονάει αληθινά τους “άξιους“.

Συνεχίστε το έργο σας, μην πηγαίνει χαμένη και τόση ενέργεια.

ΥΠΝΟΣ

Η επικοινωνιακή πολιτική που εφαρμόζεται είναι μελετημένη.
Η ακολουθούμενη Κυβερνητική τακτική, όπου παρουσιάζεται αυτή η “επικοινωνιακή βαβέλ”,φαίνεται να σώζει την κατάσταση επί της ουσίας.
Μέ αυτό τόν τρόπο ο κόσμος απασχολείται αρνητικά με το επικοινωνιακό κομμάτι της υπόθεσης -με την ηγεσία νά εξαπολύει μύδρους κατά των ανίκανων στελεχών, αποβάλλοντας από πάνω της μέρος του αρνητικού φορτίου.
Γιατί αν επικοινωνούντο όλα με σαφήνεια και ευθέως, τότε είναι που ο κόσμος θα αντιδρούσε απολύτως απρόβλεπτα.

Τώρα πια ξέρουμε…κι όσοι δεν ήξεραν πλήρωσαν και έμαθαν.

μαντρι

Έτσι κι αλλιώς, αυτό που είναι να γίνει θα γίνει όσα χαρούμενα, δοξαστικά λόγια και αν λέτε.
Η ελπίδα δεν τρώγεται,απαιτείται σιγουριά στο παρόν και πίστη στο μέλλον,δυσεύρετα πράγματα στη σημερινή Ελλάδα.
Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ μετράνε στη Βουλή 155 έδρες ,με την επιστροφή του Λοβέρδου της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, τον Χρ. Αηδόνη που ήταν στο κόμμα Λοβέρδου και τον νεοδημοκράτη Δ. Μπριάνη, εσχάτως, αντικαταστάτη του παραιτηθέντα “ανεξάρτητου” Ν. Σταυρογιάννη.
Πρέπει να βρεθούν άλλοι 25 βουλευτές που θα ψηφίσουν μαζί με τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης το νέο πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Σ’ αυτό ακριβώς στοχεύει όλη αυτή η αναταραχή των τελευταίων μηνών στους ΑΝ.ΕΛ. και κυρίως στη ΔΗΜΑΡ μέ αφορμή τα αποτελέσματα στις ευρωεκλογές του Μαΐου.
Η δυσκολία του εγχειρήματος “κόψε από εδώ- διάλυσε από εκεί- πίεσε παρακάτω για να βγει πρόεδρος της Δημοκρατίας και να μην πάμε σε εκλογές”- πέραν του ότι μπορεί να καταγραφεί στα μάτια του κόσμου ως ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα με ανυπολόγιστες συνέπειες για το κρατούν πολιτικό σύστημα- σκοντάφτει σε μια ξεχωριστή ιδιαιτερότητα της τωρινής προεδρικής εκλογής που δεν συναντάται στην προηγούμενη μεταπολιτευτική περίοδο.
Η Βουλή καλείται να εκλέξει πρόεδρο σε συνθήκες παγκόσμιας οικονομικής κρίσης- όπου η Ελλάδα καταληστεύεται από το πολυεθνικό και το ντόπιο χρηματιστικό κεφάλαιο-, σε συνθήκες ακραίας φτωχοποίησης και εξαθλίωσης της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού που προκλήθηκε από την πολιτική των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων.
Η προεδρική εκλογή από την παρούσα Βουλή ισοδυναμεί με ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση καθώς εκείνη- αν εκλεγεί πρόεδρος- θα πάρει παράταση ζωής για να συνεχίσει την πολιτική που μας έφερε ως εδώ.
Μια πολιτική που έχει απέναντί της την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού με αποτέλεσμα να υποχρεώνεται ο ΣΥΡΙΖΑ- θέλει δεν θέλει- να ζητά εδώ και τώρα εκλογές.
Μια πολιτική που κανένας δεν δύναται να την υπερασπιστεί στοιχειωδώς ως δίκαιη. Ούτε εκείνοι που την εφαρμόζουν.
Γι’ αυτό και η κυβέρνηση, μπρος στο ενδεχόμενο εκλογών, διακηρύσσει- όπως έδειξε η ομιλία Σαμαρά στη ΔΕΘ- απεμπλοκή από τα μνημόνια και εξαγγέλλει δήθεν φιλολαϊκά μέτρα .
Όσο κι αν η κυβέρνηση, τα κόμματα και τα μέσα που την στηρίζουν, το σύστημα γενικότερα, ωρύονται υπέρ του κύρους των θεσμών, όσο κι αν επιχειρούν να ποινικοποιήσουν πολιτικά κάθε διαφορετική, από την δική τους, άποψη- χαρακτηρίζοντας την λαϊκισμό και μικροπολιτική- η πραγματικότητα είναι πεισματικά εναντίον τους.
Η εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας, σήμερα, ως ψήφος εμπιστοσύνης στην ακολουθούμενη πολιτική, έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τις άμεσες ανάγκες και τα άμεσα συμφέροντα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Κανένας θεσμός- πολύ περισσότερο ο απαξιωμένος του Προέδρου της Δημοκρατίας- και κανένα πρόσωπο, όσο σεβαστό κι αν είναι, δεν μπορεί να υπερσκελίσει αυτή την πραγματικότητα.
Αυτό το γνωρίζουν καλά και η κυβέρνηση και οι οικονομικοί παράγοντες που δρουν στο παρασκήνιο.
Γι’ αυτό και πατούν σε δύο βάρκες.
Παράλληλα με όσα δρομολογούν στα υπόγεια της πολιτικής ζωής, στο προσκήνιο διαμορφώνουν τους όρους της προεκλογικής αντιπαράθεσης ανοίγοντας, ουσιαστικά. εκείνοι μια άτυπη προεκλογική περίοδο το μάκρος της οποίας θα αποσαφηνιστεί στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.
Το αποτέλεσμα αυτών, θα αποτυπώσει ξεκάθαρα το μέσο όρο της κατά κεφαλήν βλακείας ή της σοφίας που μετά τόσα δεινά, θα σφραγίσει το μέλλον μας.

Πολιτικοί και τεχνοκράτες, σ’ ένα τραπέζι κυκλικό, κάνουν ατέλειωτες παρλάτες, για του λαού το ριζικό

ΤΣΙΠΡΑΣ

Η απουσία σοφιας και η πληθώρα επιπολαιότητας και ιδιοτέλειας προκαλεί πολύ πόνο στην ανθρωπότητα.
Τις αυταπάτες τις διαλύει και τό παγκόσμιο ωμό και βάρβαρο σκηνικό.
Αυτό που μένει είναι επιστροφή της Μνήμης και της εγγενούς,αυθόρμητης,φυσιολογικής εθνικής συνειδητοποίησης,που είχε πέσει σε λήθαργο.
Και η παλιά σεμνή και αρχοντική στάση στα μεγάλα γεγονότα που μας περιμένουν.
Ο,τι αποκτηθεί τώρα ή στο μέλλον(γιατί η δύναμη της αδράνειας είναι μεγάλη),θα έχει βαθιές ρίζες.
Αρκεί να βγούμε σώοι όλοι οι Έλληνες από τις παρούσες πολιτικές εξελίξεις.
O Eλληνικός λαός πρέπει να μάθει αρχικά Ολη τήν αλήθεια, να ειπωθούν τα πάντα με ονοματεπώνυμα, όχι με αοριστίες, γενικότητες, παρελθοντολογίες και συλλογικές ευθύνες.
Οι ευθύνες για τη σημερινή κατάντια ανήκουν σε συγκεκριμένες πολιτικοοικονομικές κάστες, και οι αυτουργοί είναι συγκεκριμένα πρόσωπα.
Αρχικά λοιπόν θα πρέπει να χρεωθούν λεκτικά και με αποδείξεις (γιατί το να τιμωρηθούν δεν το ελπίζουμε λόγω ομερτά), άπαντες οι ένοχοι τα εγκλήματά τους, να εξαφανιστούν απ΄τη σκηνή διά παντός, να αναλάβουν μη ένοχοι και μη διαπλεκόμενοι τα ηνία, να χαραχτεί πολιτική οικονομικής, ηθικής και εκπαιδευτικής ανασυγκρότησης της χώρας.
Οι ιδεολογίες είναι σαν το χαβιάρι στο πιάτο του άστεγου.
Άχρηστες πολυτέλειες, λόγια, ανέξοδα οράματα για να κυλάει ευχάριστα ο ανέφελος βίος, των κρατικοδίαιτων ρητόρων και των επί τω αζημίωτο αμπελοφιλοσόφων.
Εδώ απουσιάζει ακόμη η ωμή αλήθεια, η γνώση, η απόδοση Δικαιοσύνης, η αξιοπρέπεια, η αυτοκριτική, ο σεβασμός, η συνείδηση, η επίγνωση, το σχέδιο και ο στόχος.
Απουσιάζει ΚΑΙ η κοινή λογική.
Ακυβέρνητο καράβι στο πέλαγο είναι ο βυθισμένος στην αμάθεια, στην παραπληροφόρηση, στη χυδαιότητα μιάς μίζερης πραγματικότητας άνθρωπος.
Δε σώζεται με σκουριασμένα όπλα, δεν είναι ικανός έρποντας και φοβούμενος να επινοήσει νέα.
Μιά επανάσταση απαιτείται, εντός κι εκτός μας…”Η επανάσταση δεν σημαίνει χείμαρρους αίματος, την κατάληψη των Χειµερινών Ανακτόρων κοκ. Η επανάσταση σημαίνει τον ριζικό μετασχηματισμό των θεσμών της κοινωνίας. Με αυτή την έννοια, φυσικά είμαι επαναστάτης.”(Καστοριάδης)
Αν αρκεστούμε πάλι στα παραμύθια και στα φούμαρα, είμαστε καταδικασμένοι. Μπορεί και να μην έχουμε άλλη ευκαιρία.
Τόσες αφήσαμε να φύγουν αναξιοποίητες.

Η κυβέρνηση κάνει μεταπτυχιακό στην εξαπάτηση και στο δούλεμα.

ΕΞ12

Τα ανέκδοτα με το Χόντζα δεν πιάνουν μια μπροστά στο ‘εγώ προσωπικά’ των Βενιζέλου και Σαμαρά, που βάζουν το ένα αγγούρι μετά το άλλο στο… ορθό του κόσμου και μετά εξαγγέλουν την αφαίρεση του ενός αγγουριού.
Έχει κι άλλο κάτω όσο δεν υπάρχει αντίδραση,όσο δε γεννιέται ελπίδα σε ένα κόσμο που, ανεξάρτητα τις δικές του πολιτικές ευθύνες, περιθωριοποιείται βίαια, φτωχαίνει βίαια, εξαθλιώνεται βίαια και ο μόνη του συντροφιά του είναι ο φόβος του αύριο.